 |
 |
   
| :: Op naar Vietnam
Met oudjaar rijden we naar de luchthaven met Aiden en Noë (9 maand). Onze wereldreis met baby's begint met een uur naar Frankfurt, 2 uur wachten, Nieuwjaar vieren op de 10 uur vlucht naar Bangkok, 2 uur wachten en dan 2 uur vliegen naar Ho Chi Minh.De vlucht viel heel goed mee, vergeleken met wat zou volgen. In de lucht gedroegen de baby's zich niet veel anders als hoe ze zouden doen op een kleine oppervlakte bij ons thuis. Inslapen met de trillingen van het vliegtuig, vooral als er wat turbulenties waren, was geen probleem. Een wandeling naar de staart van het vliegtuig, die heen en weer bengelde, was voldoende. Wel was hun slaap meestal vrij kort en afgewisseld met spelen. Dat spelen kwam meestal juist op de momenten wanneer er iets te drinken of eten voor ons was, waardoor de vloer onder onze voeten nat en vuil werd. We waren nog niet buiten de luchthaven van Ho Chi Minh of het begon al. In België trekken tweelingen een beetje aandacht, maar twee witte baby's samen hebben ze in Vietnam precies niet gezien. Bovendien wou iedereen ze aanraken en zelfs meer. In het hotel aangekomen, wil een van de dienstmeisjes Aiden kussen terwijl hij bij Maja in de buikdrager hangt. Ik reageer door te doen alsof ik het meisje wil kussen. Gezien de preutsheids in Vietnam heeft de actie resultaat, ze begrijpt dat we dit niet op prijs stellen. De eerste nacht in Vietnam had Aiden dan 40 graden. De dag erop daalt dit tot 39 graden. Volgens de dokter is het dat een virus van zijn broer, die net voor vertrek ziek was. Normaalgezien zou het vanzelf beter moeten worden, maar we willen vooral weg uit de drukte van de stad. Lees het vervolg op www.twinplanet.net |
 |
 |