Ons gezinnetje bestaat uit mijzelf (35), mijn man (39) en ons hondje Chica (3) en helaas nog geen kindjes.
Mijn historie:
maart 2003; zwanger en een BBZ op 6,5 WK toch uit de eileider gekomen, gevolgd door een curretage
maart 2004; zwanger en een missed abortion op 9 weken, was gestopt met groeien op 7,5 WK, gevolgd door 3x een curretage omdat er steeds restweefsel achter bleef. iedere keer bleef ik maar pijn en bloedingen houden, tot ze alles hebben verwijderd de derde keer, met gelijk een inkijkoperatie.
april 2005; zwanger, bij de 6 weken echo (ivm) mijn historie werd mij medegedeeld dat ik wederom een miskraam had gehad en dat deze reeds weg was. Men gaf mij voor de zekerheid nog medicijnen mee op in te nemen, echter geloofde ik niet dat ik een msikraam had gehad en bleef maar vragen of het geen BBZ kon zijn. Ik bleef maar heftige pijn houden en na 4 weken en 3x naar de eerste hulp gegaan, zelf maar een zwangerschapstest gedaan, omdat ik dacht dat het HCG uit mijn bloed moest zijn als het inderdaad een miskraam was. Deze kwam positief uit. Ik gewapend met de test in mijn hand weer terug naar mijn huisarts en uiteindelijk mocht ik dan toch door om een echo te laten maken. Bij de echo werd meteen duidelijk dat ik inmiddels een zwangerschap had van 10 weken in mijn eileider en deze op knappen stond, waardoor ik dus een spoedgeval werd en helaas mijn linkereileider verloor.
maart 2006; mijn menstrautie bleef maar twijfelachtig en ben teruggegaan naar de GYN, na een hyrestescopie werd duidelijk dat ik verklevingen had en moesten deze oparatief verwijderd worden. Na de operatie besloot men mij gezien mijn historie op de wachtlijst te plaatsen voor IVF.
juli 2006: zwanger en toch nog op de natuurlijke manier, dolgelukkig!! echter na 5 weken lichte bloedingen dus alle stress slaat weer toe. de echo op 6 weken wees echter uit dat alles goed zat en het hartje goed klopte. progesteron gekregen en moest rustig aan doen. bij 8 weken weer een echo gehad omdat de bloedingen heftiger waren geworden, echter zat alles nog steeds goed en klopte het hartje stevig. Had alle zwangerschappen hiervoor nog nooit een hartslag gezien dus gaf mij goede hoop. De bloedingen stopten en ik begon me eigenlijk wel redelijk te voelen en werd met de dag optimistischer dat het wellicht wel goed zou gaan. De dag voordat ik mijn echo van 11,5 WK had kreeg ik hele heftige buikpijn en bloedingen, wwarop ik ’s avonds naar de eerste hulp ben gegaan en helaas wederom een miskraam kreeg, met een curretage op de volgende dag.
Twee dagen voor kerst een andere tegenslag heb mijn grote hond moeten laten inslapen (bandita 9).
Op dit moment lopen we voor vruchtbaarheidsonderzoeken bij het VU en hopen we binnekort meer te weten. Nu (november) ben ik reeds 17 dagen na mijn eisprong, echter geen
en ook geen positieve test, kortom afwachten maar weer en op naar een volgende ronde.
We zitten nu inmiddels in Januari en hebben deze maand de samenlevingstest gehad. De tweede dag (vlak na mijn eisprong) was de test positief. Echter heb ik voor de tweede maand achter elkaar de eisprong gehad aan de kant waar mijn eileider verwijderd is, er zou nog een klein kansje zijn dat de andere eileider de eicel oppakt. Volgende maand gaan we voor de baarmoeder en eileider foto!!
Zoals ik al dacht zijn in januari gewoon de duivels gekomen, heb het baarmoederonderzoek een maand uitgesteld, omdat deze maand de eisprong waarschijnlijk aan de goede kant is. Afwachten maar weer!!
Uitslagen van de HSG wees uit dat er iets zit in mijn baarmoeder, op 19 april het behandelplan besproken, waarin men nogmaals een HSG willen doen, echter dan een diagnostische, waarbij ze kleinen verklevingen en/of een poliepje weg kunnen halen. Is het veel wat er zit moet ik een aparte afspraak maken, voor een operatie onder algehele narcose. Afwachten dus.
21/04/07 Ben helemaal in shock en in de stress. Sinds afgelopen donderdag heb ik af en toe licht roze verlies, soms een druppeltje bruin bloed dan weer een klein druppeltje bijna rood, verder geen ongi krampen dus raakte helemaal in de war. Voor de duivels heb ik daar normaal geen last van, maar dacht dat dit wel eens door de verklevingen zou kunnen komen. Sinds gisteren maakt mijn man al de hele tijd de opmerking, dat heb je ook iedere keer als je zwanger bent, dus ga maar eens testen.
Voel me totaal niet zwanger, maar wist ook niet goed wat er was, bleef hem maar zeggen dat het te vroeg is om te testen, om hem zijn zin te geven vanmorgen toch maar getest. Nu komt het er stond dus een tweede licht streepje!!! Ben sinds vanmorgen helemaal in de war, want tja heb wel de hele tijd licht verlies van rommel... en weet allemaal niet wat ik ervan moet denken, omdat er toch iets in mijn baarmoeder zit wat er niet hoort.... Zou willen dat het alvast morgen is en met de gyn kan bellen, want weet niet of ik nu blij moet zijn, me zorgen moet maken, enfin jullie kennen mijn gevoel wel.
Vandaag 24 april de GYN gesproken, ze kunnen pas iets meer zeggen als er een echo is gemaakt, dit wordt dus 14 mei, 3 zenuwslopende weken gaan dit worden
Mijn historie:
maart 2003; zwanger en een BBZ op 6,5 WK toch uit de eileider gekomen, gevolgd door een curretage
maart 2004; zwanger en een missed abortion op 9 weken, was gestopt met groeien op 7,5 WK, gevolgd door 3x een curretage omdat er steeds restweefsel achter bleef. iedere keer bleef ik maar pijn en bloedingen houden, tot ze alles hebben verwijderd de derde keer, met gelijk een inkijkoperatie.
april 2005; zwanger, bij de 6 weken echo (ivm) mijn historie werd mij medegedeeld dat ik wederom een miskraam had gehad en dat deze reeds weg was. Men gaf mij voor de zekerheid nog medicijnen mee op in te nemen, echter geloofde ik niet dat ik een msikraam had gehad en bleef maar vragen of het geen BBZ kon zijn. Ik bleef maar heftige pijn houden en na 4 weken en 3x naar de eerste hulp gegaan, zelf maar een zwangerschapstest gedaan, omdat ik dacht dat het HCG uit mijn bloed moest zijn als het inderdaad een miskraam was. Deze kwam positief uit. Ik gewapend met de test in mijn hand weer terug naar mijn huisarts en uiteindelijk mocht ik dan toch door om een echo te laten maken. Bij de echo werd meteen duidelijk dat ik inmiddels een zwangerschap had van 10 weken in mijn eileider en deze op knappen stond, waardoor ik dus een spoedgeval werd en helaas mijn linkereileider verloor.
maart 2006; mijn menstrautie bleef maar twijfelachtig en ben teruggegaan naar de GYN, na een hyrestescopie werd duidelijk dat ik verklevingen had en moesten deze oparatief verwijderd worden. Na de operatie besloot men mij gezien mijn historie op de wachtlijst te plaatsen voor IVF.
juli 2006: zwanger en toch nog op de natuurlijke manier, dolgelukkig!! echter na 5 weken lichte bloedingen dus alle stress slaat weer toe. de echo op 6 weken wees echter uit dat alles goed zat en het hartje goed klopte. progesteron gekregen en moest rustig aan doen. bij 8 weken weer een echo gehad omdat de bloedingen heftiger waren geworden, echter zat alles nog steeds goed en klopte het hartje stevig. Had alle zwangerschappen hiervoor nog nooit een hartslag gezien dus gaf mij goede hoop. De bloedingen stopten en ik begon me eigenlijk wel redelijk te voelen en werd met de dag optimistischer dat het wellicht wel goed zou gaan. De dag voordat ik mijn echo van 11,5 WK had kreeg ik hele heftige buikpijn en bloedingen, wwarop ik ’s avonds naar de eerste hulp ben gegaan en helaas wederom een miskraam kreeg, met een curretage op de volgende dag.
Twee dagen voor kerst een andere tegenslag heb mijn grote hond moeten laten inslapen (bandita 9).
Op dit moment lopen we voor vruchtbaarheidsonderzoeken bij het VU en hopen we binnekort meer te weten. Nu (november) ben ik reeds 17 dagen na mijn eisprong, echter geen
en ook geen positieve test, kortom afwachten maar weer en op naar een volgende ronde.We zitten nu inmiddels in Januari en hebben deze maand de samenlevingstest gehad. De tweede dag (vlak na mijn eisprong) was de test positief. Echter heb ik voor de tweede maand achter elkaar de eisprong gehad aan de kant waar mijn eileider verwijderd is, er zou nog een klein kansje zijn dat de andere eileider de eicel oppakt. Volgende maand gaan we voor de baarmoeder en eileider foto!!
Zoals ik al dacht zijn in januari gewoon de duivels gekomen, heb het baarmoederonderzoek een maand uitgesteld, omdat deze maand de eisprong waarschijnlijk aan de goede kant is. Afwachten maar weer!!
Uitslagen van de HSG wees uit dat er iets zit in mijn baarmoeder, op 19 april het behandelplan besproken, waarin men nogmaals een HSG willen doen, echter dan een diagnostische, waarbij ze kleinen verklevingen en/of een poliepje weg kunnen halen. Is het veel wat er zit moet ik een aparte afspraak maken, voor een operatie onder algehele narcose. Afwachten dus.
21/04/07 Ben helemaal in shock en in de stress. Sinds afgelopen donderdag heb ik af en toe licht roze verlies, soms een druppeltje bruin bloed dan weer een klein druppeltje bijna rood, verder geen ongi krampen dus raakte helemaal in de war. Voor de duivels heb ik daar normaal geen last van, maar dacht dat dit wel eens door de verklevingen zou kunnen komen. Sinds gisteren maakt mijn man al de hele tijd de opmerking, dat heb je ook iedere keer als je zwanger bent, dus ga maar eens testen.
Voel me totaal niet zwanger, maar wist ook niet goed wat er was, bleef hem maar zeggen dat het te vroeg is om te testen, om hem zijn zin te geven vanmorgen toch maar getest. Nu komt het er stond dus een tweede licht streepje!!! Ben sinds vanmorgen helemaal in de war, want tja heb wel de hele tijd licht verlies van rommel... en weet allemaal niet wat ik ervan moet denken, omdat er toch iets in mijn baarmoeder zit wat er niet hoort.... Zou willen dat het alvast morgen is en met de gyn kan bellen, want weet niet of ik nu blij moet zijn, me zorgen moet maken, enfin jullie kennen mijn gevoel wel.
Vandaag 24 april de GYN gesproken, ze kunnen pas iets meer zeggen als er een echo is gemaakt, dit wordt dus 14 mei, 3 zenuwslopende weken gaan dit worden
 |