Even voorstellen ik ben angelique 37 jaar ben 3 jaar getrouwd met wessel 41 jaar,en we zijn 2 jaar bezig geweest in het ziekenhuis om zwanger te worden(omdat ik pco heb) we zijn begonnen met clomid en geeindigd met menopur,geheel onverwachts was de test op 18 julie positief we waren zwanger,zelfs in het ziekenhuis vonden ze het bijzonder,dus de eerste weken is het ongeloof dan leef je naar het moment dat je het aan andere kunt vertellen,dat was geweldig. Dan blijf je voorzichtig tot eindelijk die cruciale 3 maanden voorbij zijn en dan genieten,babykamer en alle andere spullen besteld,en toen kregen we de 20 weken echo,We kregen te horen dat ons kindje(een jongetje)was overleden,dan staat je hart stil en de bodem verdwijnt onder je voeten vandaan.En nu!! we moesten naar huis even aan het idee "wennen"voor zo ver dat kan, en dan moest ik ingeleid worden,en ben ik vorige week 3 novenber 2006 bevallen van onze zoon,dat is toch wel heel raar met 20 weken zwangerschap een "gewone"bevalling met weeen en al,ook een placenta die niet los liet dus ook nog een operatie er achteraan,vreselijk Ik/Wij proberen ons nu weer op de toekomst te richten en hopen dat het nog een keer mag lukken,we moeten nu eerst 18 dec de uitslagen afwachten,vanuit het zieken huis. 29-01-2007 Nou om het kort maar krachtig te zeggen alle uitslagen waren goed zowel bij mij, (dus gelukkig lag het niet aan mij)Als wel bij ons kindje die was helemaal gezond,ze hadden er geen verklaring voor waarom ons kindje was overleden,ze zeiden letterlijk jullie hebben jammer genoeg gewoon pech gehad,dus "blij"dat er niks ernstig aan de hand was,verdrietig waarom ons gezonde zoontje niet de kans heeft gehad om ons met zijn aanwezigheid te verblijden. Gelukkig konden we vrij snel wel weer op nieuw starten met een nieuwe behandeling,daar zitten we nu weer volop in,dus we zien de toekomst weer met goede moed tegemoet,en hopen gauw weer zwanger te worden. 16-02-2007 We gingen dus vol goede moed naar het ziekenhuis waar gestart zou worden met de behandeling,zeiden ze gewoon nee we beginnen toch maar niet we vinden dat je eerst 10 kilo moet afvallen,nou dan zakt echt de moed in je schoenen,na veel gepraatbleven zij bij hun standpunt we starten pas als je 10 kilo kwijt bent,na daar sta je dan,niks aan te doen je hebt niks te vertellen en je bent van hun afhankelijk,dus ga je thuis maar een plan maken om zo snel mogenlijk die 10 kilo kwijt te raken,en eigenlijk was het 14 kilo,want voor ik naar het ziekenhuis ging was ik zelf al begonnen met lijnen want er zat 6 kilo aan van mijn zwangerschap dus daar was ik er al 4 kilo van kwijt,dus nu dan nog 10 kilo,ik hoop dat het me snel zal lukken,en dan gauw weer verder. groetjes van wessel en angelique

Update , uiteindelijk was het gelukt om 13 kilo af te vallen, maar of dat geholpen heeft ???

Het is nu 20 januari 2008 , weer 7 kilo zwaarder en 5 menopur behandelingen verder ,hadden we vanmorgen een positieve zwangerschaps test ,,hoera maar gelijk slaat de angst wel toe hoor nog zo pril hoe gaat dit verder verlopen......

01-02-08

EEn schrik moest met spoed geopereerd worden mijn galblaas moest eruit ,maar ik ben zwanger en nu toch opereren ,geen andere keus ,alles goed verlopen.

20-05-08

Inmiddels 21 weken zwanger van een tweeling en alles gaat goed