Hoihoi,
Ik ben Fanny en woon met m’n vriend, onze 6 katten en sinds kort onze pup in West-Vlaanderen (B). Na zo’n 3 jaar uitstel hebben we uiteindelijk besloten er echt voor te gaan... Na slechts 4 maandjes proberen zwanger. Helaas geen droomzwangerschap. Het ene rotte kwaaltje na het andere maar eindelijk kunnen we beginnen aftellen...
Ik werk als kinderbegeleidster dus ik zit al sinds september thuis (was toen 6 weken zwanger). Toen de verveling echt begon toe te slaan kregen we het nieuws dat onze langverwachte pup binnenkort geboren ging worden.
6 november 2006 was de grote dag. Onze kleine Féline was geboren. Na 8 lange weken geduld oefenen en langsgaan om met lege handen terug naar huis te keren, mochten we onze kleine meid eindelijk ophalen. Sindsdien is het gedaan met de rust in huis
--------------------------------------------------
Jaja! Het is eindelijk zo ver! Onze kleine Yannis is geboren!
Donderdagavond 12 april rond 19u30 begonnen de weeën. Heel lichtjes, maar op aandringen van mijn ouders toch naar het ziekenhuis gegaan. Om middernacht daar aangekomen en aan de machine gelegd. Ik had toen al 4 cm ontsluiting. Anderhalf uur later om de 6 minuten weeën maar nog veel te licht.
Na nog even gestript te zijn, terug naar huis vertrokken...
Eerst m’n vriend thuis afgezet en dan naar mijn ouders gereden waar ik voor alle zekerheid zou blijven slapen.
Ondertussen werden die weeën toch wel pijnlijker en tegen 3u30 werd de pijn bijna onhoudbaar. Aangezien ik ondertussen ook al mijn slijmprop verloren had, terug naar het ziekenhuis gereden.
Daar bleek ik ondertussen al 5 cm ontsluiting te hebben en werd ik opgenomen.
Tegen 3u50 kreeg ik mijn epidurale en kon ik nog een beetje slapen tot tegen 5u30 mijn vliezen braken.
Vanaf dan bleef het bij soezen en afwachten tot we de 10 cm haalden.
Om 7u20 was het eindelijk zo ver! Een kleine 10 cm ontsluiting. De gyneacologe werd verwittigd en even voor achten werd ik naar de verloskamer gebracht.
Hoe rustig ik voordien ook geweest was, nu lag ik te trillen van de zenuwen. Zo erg dat zelfs mijn tanden er van klapperden
Tegen 8u10, slechts 3 weeën en zo’n 6 keer persen later was onze kleine Yannis er!
2 weken te vroeg, maar toch 50 cm en 3kg410!
De papa mocht de navelstreng niet doorknippen (wat ie volgens mij helemaal niet erg vond
) omdat de navelstreng rond zijn halsje zat. Niet ernstig blijkbaar want ik kreeg onze kleine pruts onmiddellijk op mijn buik gelegd.
Terwijl Yannis volledig ’gecontroleerd’ werd, werd bij mij m’n knip gehecht (ik wist niet eens dat ik er ene gekregen had tot ik de gyné bezig zag)
Tegen 8u45 ongeveer werden we naar de kamer gereden en konden we beginnen met het opbellen van iedereen...
Ik ben Fanny en woon met m’n vriend, onze 6 katten en sinds kort onze pup in West-Vlaanderen (B). Na zo’n 3 jaar uitstel hebben we uiteindelijk besloten er echt voor te gaan... Na slechts 4 maandjes proberen zwanger. Helaas geen droomzwangerschap. Het ene rotte kwaaltje na het andere maar eindelijk kunnen we beginnen aftellen...
Ik werk als kinderbegeleidster dus ik zit al sinds september thuis (was toen 6 weken zwanger). Toen de verveling echt begon toe te slaan kregen we het nieuws dat onze langverwachte pup binnenkort geboren ging worden.
6 november 2006 was de grote dag. Onze kleine Féline was geboren. Na 8 lange weken geduld oefenen en langsgaan om met lege handen terug naar huis te keren, mochten we onze kleine meid eindelijk ophalen. Sindsdien is het gedaan met de rust in huis
--------------------------------------------------
Jaja! Het is eindelijk zo ver! Onze kleine Yannis is geboren!
Donderdagavond 12 april rond 19u30 begonnen de weeën. Heel lichtjes, maar op aandringen van mijn ouders toch naar het ziekenhuis gegaan. Om middernacht daar aangekomen en aan de machine gelegd. Ik had toen al 4 cm ontsluiting. Anderhalf uur later om de 6 minuten weeën maar nog veel te licht.
Na nog even gestript te zijn, terug naar huis vertrokken...
Eerst m’n vriend thuis afgezet en dan naar mijn ouders gereden waar ik voor alle zekerheid zou blijven slapen.
Ondertussen werden die weeën toch wel pijnlijker en tegen 3u30 werd de pijn bijna onhoudbaar. Aangezien ik ondertussen ook al mijn slijmprop verloren had, terug naar het ziekenhuis gereden.
Daar bleek ik ondertussen al 5 cm ontsluiting te hebben en werd ik opgenomen.
Tegen 3u50 kreeg ik mijn epidurale en kon ik nog een beetje slapen tot tegen 5u30 mijn vliezen braken.
Vanaf dan bleef het bij soezen en afwachten tot we de 10 cm haalden.
Om 7u20 was het eindelijk zo ver! Een kleine 10 cm ontsluiting. De gyneacologe werd verwittigd en even voor achten werd ik naar de verloskamer gebracht.
Hoe rustig ik voordien ook geweest was, nu lag ik te trillen van de zenuwen. Zo erg dat zelfs mijn tanden er van klapperden
Tegen 8u10, slechts 3 weeën en zo’n 6 keer persen later was onze kleine Yannis er!
2 weken te vroeg, maar toch 50 cm en 3kg410!
De papa mocht de navelstreng niet doorknippen (wat ie volgens mij helemaal niet erg vond
) omdat de navelstreng rond zijn halsje zat. Niet ernstig blijkbaar want ik kreeg onze kleine pruts onmiddellijk op mijn buik gelegd. Terwijl Yannis volledig ’gecontroleerd’ werd, werd bij mij m’n knip gehecht (ik wist niet eens dat ik er ene gekregen had tot ik de gyné bezig zag)
Tegen 8u45 ongeveer werden we naar de kamer gereden en konden we beginnen met het opbellen van iedereen...
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
Mijn banners:
