Hallo Ik ben dus Natascha (geboren 11/04/1979), sinds oktober 1995 ben ik samen met Timmy (geboren 18/06/1977). We zijn getrouwd op 26 juni 2004 en wonen in Hoeselt-Werm (Belgie) Als tienermeisje had ik altijd al wel problemen met mijn regels en hadden zij mij verwittigd dat zwanger worden wat moeilijker zou verlopen, maar dat het met wat hormonen normaal wel zou lukken. Dat er zoveel traantjes en geduld aan vooraf zouden gaan had ik echter niet verwacht. Gelukkig hebben we mekaar en zijn wij een hecht "team", we kunnen er met ons 2 goed over praten en dat is al heel belangrijk. Ik ben op 2 juli 2004 gestopt met mijn pil, mijn strip was op en doosje was leeg en de kinderwens was heeeeeeel groot, dus het ideale moment om te stoppen. Van de gyn moest ik tot en met januari kijken hoe het ging met mijn cylcus. Mijn regels kwamen er dus niet vanzelf. Op 10 januari stond er een afspraak voor mij klaar, zodat we dan verder konden zien hoe en wat. Ik mocht beginnen met mijn eerste kuur Clomid, hier reageerde ik totaal niet op. Op de tweede en de derde kuur met verhoogde dosis, reageerde ik ook niet. Mijn gyn stuurde mij dan door naar Professor Ombelet in Genk, een fertiliteitspecialist. Op 28 april had ik daar mijn eerste afspraak. Er volgde eerst enkele onderzoeken bij mij en mijn man. Op 7 juli mochten we langs gaan voor alle uitslagen. Ik had PCO en kreeg dus niet spontaan een eisprong. Op 18 juli kreeg ik mijn menstruaties na 7 dagen duphaston en dit was ook gelijk het begin van onze eerste kuur met hormonen spuiten. We gingen het eerst proberen met stimulatie (enkel eisprong opwekken, de rest moesten we thuis zelf doen, goed klussen dus). Na 26 dagen menopur (zorgt voor rijping follikel) spuiten, met heel veel keren verhogen van dosis, had ik op 15 augustus een rijp eitje van 18,..mm en mocht ik pregnyl spuiten (zorgt voor eisprong). Dan hebben we gezorgd dat we ons huiswerk thuis goed deden, met veel plezier natuurlijk. En waren het 2 weken van (bang) afwachten. Op 27 aug en 28 aug heb ik in Genk in het ziekenhuis gelegen met vreselijke pijn in mijn eierstok en bleek dat er een bloedcyste zat. Dit kon geen kwaad, maar is wel pijnlijk. Op 29 aug ben ik naar mijn gyn in Tongeren geweest voor bloedafname, deze was positief, we waren zwanger. Op 31 aug en 2 sept ben ik nog in Genk bloedafnames moeten gaan laten doen en ook deze waren positief en de waarde stegen heel goed. Dus we waren nu echt wel degelijk zwanger. Het is echt zo een ongelofelijk en onwerkelijk gevoel. Ik dacht echt dat dit mij nooit zou overkomen. Ik ben dolgelukkig maar ergens in mijn achterhoofd ook enorm bang dat dit geluk ons afgenomen zal worden. Toch ga ik er zo veel mogelijk van proberen te genieten. Voor alle meisjes die moeilijk zwanger kunnen geraken hoop ik dat ze uit mijn verhaal toch ergens kracht en moed vinden om door te gaan. We zitten nu 29 december, het nieuwe jaar 2006 is in zicht. Ons jaar waarin we ons eerste wondertje mogen ontvangen. 30 april 2006: Ons wonder Yana is geboren. Het is een echt godsgeschenk. Een zalige meid!!! Mijn bevallingsverhaal. Van zaterdagnacht 29/4 op zondagnacht 30/4, 4u34, waren mijn weeën begonnen. Ik moest recht staan uit bed door de krampen boven het schaambeen. De eerste 3, daar zat een half uur tussen, dan 1 met 20 minuten tussen, dan 2 met 15 minuten tussen, en dan heb ik thuis nog 8 weeën om de 10 minuten gehad eer ik om 7u40 dan toch maar besliste om naar het ziekenhuis te gaan. Maar omdat ik al van paasmaandag 17/4 met 3cm opening liep, en 2-3 keer naar het ziekenhuis ben moeten gaan omdat ik dacht dat het begonnen was, dacht ik dat ik nu ook weer vals alarm was. Niet dus!!! Tis zoals mijn gyn altijd zei: Je voelt het echt wel, wanneer het zover is. De pijn is echt heel anders dan ervoor en ik wist van snachts dat ik nu echt mama zou gaan worden. Om 8u lag ik dus aan de monitor en heeft de vroedvrouw mij onderzocht. Ik had 5cm opening en mijn baarmoederhals was volledig ontsloten, op een klein vliesje na. De gyn was ook al onderweg want in de arbeidskamer naast mij, lag mijn oude schoolkameraad Kris en zijn vrouwtje Katrien ook te bevallen. Toen zij binnenkwam om te voelen, zei ik tegen haar: dit keer is het echt hoor, als dit niet echt is, weet ik het niet meer, want ik ga NIET meer naar huis, t moet eruit vandaag. Ze moest er meteen om lachen en wou me dan ook onderzoeken. Amaai zei ze jij hebt goed gewerkt, dit is echt spectaculair goed al. Ik dacht: amaai wat gaat dit goed, want ik had eigenlijk nog geen pijn gehad om te zeggen “A dit wil ik nooit meer, of, A ik hou het niet meer”. Het was eigenlijk heeeeeeeeeeeel goed verdraagbaar. Net een elastieke riem die ze heel hard aantrekken en dan weer loslieten.. Ze zei dat ze eerst Kris en Katrien ging helpen en dat ze dan nog eens terug kwam kijken en mijn vliezen ging breken omdat die toch wel sterk bleken te zijn. De weeën volgde toen wel wat sneller op mekaar en ze deden nu ook al wat heviger pijn, nu zei ik wel al eens: pff kan niet meer, help mij! Ondertussen was het 10u en kwam de vroedvrouw ons melden dat mijn ventje ons toch maar moest gaan inschrijven dan was dat al gedaan. Dus hij naar onder naar de balie, ons ingeschreven. Mijn mama was ondertussen ook al gearriveerd, want zij mocht bij de bevalling zijn van ons. Jullie moeten wel weten dat zij hier inwoont en we een heeeeeeeeel speciale en close band hebben, zelfs mijn man. Toen mijn ventje terug boven kwam om 10u15 – 10u20, was de vroedvrouw net weg van nog een keertje onderzoeken, ik had ineens 7cm. Amaai seg dat ging hier ineens vooruit seg. Toen zijn er een paar venijnige weeën gekomen en dacht ik: wow als ze straks de vliezen breken gaat dat nog heviger worden. Ik werd effe bang omdat ik wist dat ik dat niet meer aankon tot namiddag (de geboorte werd geschat voor in de namiddag) en omdat ik dan epidurale moest. Dan een gesprek met de vroedvrouw gehad enzo en toen toch besloten om de epidurale te laten komen. Het was toen ongeveer 11u15. Om 11u30 is mijn gyn mijn vliezen dan komen breken. Er vloeide niet veel weg, maar t was wel nog heel zuiver. Dat er zo weinig was, kwam doordat ons meisje al zo fel ingedaald zat, dat er dus een stop vormde, en al het vruchtwater zat achter haar verborgen, dat zou met de geboorte dan gaan meekomen. De gyn had de klus geklaard en zei dat ze dan nu even naar huis ging, want ze verwachtte ons meisje pas vanaf een uur of 2. En het was te zot dat ze in t ziekenhuis bleef, want ze woont er maar 5 min van af. Ik dus aan het wachten op de anesthesist voor mijn epidurale. Maar 2 weeën en 10 minuten later, had ik volledige ontsluiting en had ik het gevoel dat ik echt heel dringend naar t grote wc moest. Vroedvrouw geroepen en inderdaad, ik had volledige ontsluiting. Dan snel snel naar de verloskamer gereden, terwijl mocht ik al persen en werd de gyn teruggebeld, die bijna aan haar huis was en dus vliegensvlug rechtsomkeer heeft moeten maken om tijdig bij mij te zijn. Op dat moment kwam de anesthesist binnen, die zei: Oeps hier ben ik zeker te laat??? Wij zo: Ja inderdaad, ze is al daar !!! Man man, dat was echt wel goed Om kwart voor 12 lag ik op de verlostafel. De gyn wou me nog knippen, maar bij de 4de perswee, was ons Yana geboren. Een droombevalling echt waar. Hier teken ik nog wel 10 keer voor! Ons meisje is een gezonde wolk van een baby, ze woog bij de geboorte 3kg 360 en was 49cm groot. De eerste nacht had ze het wat moeilijk met slijmpjes enzo, voor de rest heeft ze het heel goed gedaan. Soms eens een flesje teruggeven, maar ja dat hoort erbij, de vroedvrouw zei: wat teveel is moet eruit, t zijn geen computers die we kunnen programmeren en dat is dus echt wel. Ik ben dan van donderdag thuis en ook hier doet ze het prima. Ook met mij gaat alles goed, alhoewel ik toch last heb van de typische babybleus, daarmee dat er nu een vroedvrouw thuis komt om mijn onzekerheden weg te werken. Want zei zegt dat ik het super doe allemaal, maar heb toch nog bang dat ik iets verkeerd doe. Heel gek, want alles gaat fantastisch hoor. Ben enorm gelukkig met mijn nieuw gezinnetje en mijn wolk van een baby. Ik hou al zoveel van dat kleine mensje. Ze is zo speciaal, zo echt iets van ons. Geweldig gewoon!!!! Knuffels