Na lang zoeken vond ik mijn mannetje waar ik kindjes van wil. Na 4 jaren samen, vele avonturen later, besloten we eindelijk te beginnen aan kindjes. Binnen de 3 maanden zwanger! Hoera! Jammer genoeg was het niet de goeie keer... Na 6 weken was de droom voorbij wegens een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Na mijn miskraam lag ik altijd kreupel bij mijn eisprong en dit tot aan men menstruatie. Mijn bloedruk ging van extreem hoog naar extreem laag. Daardoor viel ik regelmatig eens bewustloos. Zo kon het niet blijven... 5 maanden na mijn miskraam lag ik op de operatie tafel. Een laparoscopie toonde aan dat mijn buik vol vergroeiingen zat en er was ook endometriose gevonden. In december beginnen we met de eerste inseminatie. Hopelijk levert dit vlug resultaat op! Pinksteren. Met vrienden gaan we normaal altijd de rommelmarkt te Kortrijk gaan bezoeken. Gisteren ben ik ongesteld geworden. De 6de inseminaties heeft dus ook niets meer uitgehaald. Ik heb een hele dag zitten janken. Ik voel me compleet leeg. Ik voel me ook koortserig van het janken. Dubbele nierontsteking!! Mijn koorts kwam dan niet van het janken! De dokter zegt dat ik ten einde ben lichamelijk en geestelijk. Hierdoor heb ik geen afweersysteem meer. Vermoedelijk zitten die nieren al een tijd ontstoken maar toen ik ongesteld werd, ben ik volledig gebroken en is de pijn goed naar boven gekomen. Amaai, dit kan ik niemand toewensen! Gedaan met die hormonenspul! We moeten rusten tot september. De kans is groot in de eerste maanden dat de ontsteking terug opduikt. Een last valt van mijn schouders. Gedaan met mij iedere maand onder de loep te nemen zwanger of niet... Augustus, we hebben ons afspraak bij de prof, intake IVF. Ik blijf er van overtuigd dat dit niet het gene is dat ik wil, maar ja. In het gesprek wordt ons een slagingspercentage beloofd van 95 over 3 keer. Enfin, ik besluit er dan toch maar aan te beginnen mits enkele maanden rust. In december kunnen we starten. Zaterdag moest ik ongesteld worden en met de pil normaal gezien beginnen. Mijn temperatuur is hoog dus ik zie dit nog niet direct aankomen. Dit is mijn 4de dag overtijd maar de test toont negatief. Nog efkes geduld uitoefenen zeker... (30/11/2006) Een week overtijd, ik moet zwanger zijn. Maar het voelt niet goed. Een bezoek aan de dokter bevestigd mijn vermoeden: een vroeg miskraam. Mijn HCG staat op 8. Slecht nieuws. Het is nog slechter als ik de IVF uiteindelijk niet kan starten. Ik heb er alles naar ingesteld op het werk, om dan nu niet door te gaan... Gelukkig was er niets meer te zien op de echo. Vanavond start ik mijn eerste pil! 1e IVF 21/12/2006 vandaag een echo. Zenuwachtig de kamer binnen. Ik ga nu eens controleren of je geen cystes hebt ontwikkeld. Amaai dat deed geen deugd aan mijn zenuwen... Alles was gelukkig ok. Vandaag mijn laatste pil en op 26/12 de eerste spuiten 4/01 vandaag controle echo om te kijken of alles was gegroeid. Spannend, nu gingen we eindelijk weten wanneer de PU ongeveer ging plaatsvinden. Jammer genoeg was het scherm zo grijs als wat. Geen enkele follikel gegroeid, nog niet half! "Als je mij zou zeggen dat ge 10 dagen water hebt gespoten, ik zou het geloven" zei de arts. Een klap in mijn gezicht... De Menopur wordt opgedreven van 2 naar 3 ampulles. Op 10/01 een nieuwe echo. 10/01 vandaag 6 eitjes, WHOEHOE! 15/01 vandaag 3 bruikbare eitjes te zien. 2 eitjes zijn eerder op het randje naar het slechte en eentje op het randje naar het goede. Nog een dagje bijspuiten, misschien trekken we die randgevallen dan over de streep. Elke bijkomende follikel is meegenomen. PU op zaterdag. Ik ben de derde van de dag. Amaai... zolang zonder eten... Ik heb voor een algemene verdoving gekozen. De PU was een makkie. 7 rijpe eicellen zijn er gevonden! De rest van het weekend heb ik geen oog meer kunnen open houden! Tenzij een uurtje om het heerlijke eten van mijn schoonmoeder te veroberen. Heeft dat gesmaakt! 18/01 de uitslag. 2 mooie bevruchte eicellen. Er komt zeker een terugplaatsing. YIPIEEEEE 19/01 de terugplaatsing. Ik heb enorme last van mijn blaas. Er is bij de punctie een catheder gestoken en nu zit ik met een blaasontsteking. Heel pijnlijk. Niettemin geniet ik van de foto met ons petoetje erop en kan ik meevolgen op de echo hoe het kleintje in mij wordt gespoten. Nu elke dag 6 bolletjes Ustrogan opsteken en op 05/02 een bloedtest. Ook al heb ik tegen dan misschien die rooie donders gekregen, altijd een bloedtest. Bij de bevruchting van de eicellen is er een afwijking geconstateerd bij mijn eicellen. Ze zijn te sociaal! Haha, heb altijd geweten dat het in de genen zat... Van de 7 zijn er 6 bevrucht. Maar van de 6 zijn er 4 overbevrucht. Dit wil zeggel dat mijn eicel meer dan 1 zaadcel heeft binnen gelaten en zodoende verkeerd is beginnen delen. Vermoedelijk ook een verklaring voor mijn miskramen... volgende pogingen worden dus ICSI ipv IVF Tegen ’s avonds is de pijn in de blaas - ondanks het vele drinken - van die aard dat ik niet meer kan lopen. Dus naar de dokter. Ik krijg een lichte dosis peniciline die blijkbaar geen kwaad kan en er zal een kweek van mijn staal gebeuren. Vrijdag bellen voor de uitslag. 26/01 De hele week gaat het heel langzaam beter met die blaas. Niettemin ben ik toch 3 dagen buiten strijd geweest en voel nu enkel nog een licht branderig gevoel. De bacterie is van die aard dat het niet gereageerd kan hebben op de peniciline. Dus zitten slikken voor niks... enfin, we zijn er vanaf! 02/02 ik verlies bloed... 05/02 het is officieel, HCG minder dan 2. 07/02 telefoon UZ, volgende poging zal ICSI zijn en is gepland voor... MEI 1e ICSI 03/04/2007 ik begin met de pil. En dit tot 11/05. Ik zie er enorm tegenop. Na enkele dagen begin ik mij serieus depri te voelen. Ocharme, ik heb een aantal mensen hun neus korter gemaakt! Ik heb echt het gevoel dat ik ermee wil stoppen... 11/05/2207 controle echo. Alles ziet er ok uit. Ik heb ook een goed gesprek met de dokter. De vorige keer is er serieus wat mis gelopen in de communicatie. Mijn vertrouwen is een klein beetje verloren. Daarom hebben we besloten dezelfde medicatie te gebruiken zijnde decapeptyl en menopur. Maar wel direct met 3 ampules ipv met 2 zoals de eerste keer. 25/05/2007 eerste follikelmeting. Alhoewel... geen follikels te zien. Doorspuiten! 31/05/2007 follikelmeting. Geweldig! 8 prachtige follikels allemaal van een gelijkaardige grote. 02/06/2007 laatste follikelmeting. PU maandag of dinsdag... rarara. 6 mooie eitjes, 5 bruikbaar, 4 bevrucht. Jammer genoeg geen zwangerschap maar 2 beebpjes in de vriezer. Cryo poging voor augustus. Alvast een afspraak dat een nieuwe ICSI start op 15 november.

16 augustus, de duivels zijn erdoor. Bellen voor verdere afspraken mbt ontdooiing 2 cryoos in natuurlijke cyclus. Echo op 30 augustus gevolgd door bloedprik. Ik mag mijn pregnyl spuit ontvangen op 31/8. Bij een mooie ontdooiing en verder deling, is de terugplaatsing voorzien voor 6/9.

5 september, evaluatiegesprek bij de prof. Voor wat er nu bekend is, is er geen enkele aanleiding waarom ICSI geen zwangerschap kan voort brengen. Niettemin zijn er reeds enkele miskramen geweest, daarom starten we alvast de miskramenbatterij, een reeds onderzoeken om genetische afwijkingen uit te sluiten. Daarnaast maken we ook en afspraak voor een hysteroscopie mocht de cryo poging negatief zijn. Brrrr dat zie ikniet zitten!!!!!!!! We vernemen ook dat de 2 beebjes mooi zijn ontdooid. Morgen weet ik of er eentje is verder gedeeld en terug geplaatst kan worden.

6 september, 8u15, ik word verwacht voor een terugplaatsing. Rillend op de benen bel ik naar het werk dat ik niet kom. De prof vertelt mij dat het een mooi 12 cellig beebje is zonder fragmentatie. Slaagkansen 15%!

17 september bloedprik: zwanger of niet? 18 september, de huisarts laat weten dat het HCG te laag staat en ik rekening dien te houden met een miskraam. 19 september, het ziekenhuis laat weten dat het positief nieuws is maar dat we moeten opvolgen dat alles mooi blijft stijgen. Wie heeft nu gelijk? ik mag onmiddellijk gaan voor een nieuwe bloedprik. 20 september, het ziekenhuis laat weten dat het HCG verdubbeld is zoals het moet. Het gaat de goede kant uit maar om zeker te zijn moeten we afwachten tot maandag... 24 september, ik kom buiten van de bloedprik. Ik voel het leven uit mij lopen, ik ben beginnen bloeden. In de namiddag bevestigd de verpleegster wat ik al weet, het HCG is onvoldoende gestegen. 26 september, enorme krampen wijzen mij erop dat vandaag de ergste dag van allemaal word. Tegen de middag zie ik het vruchtzakje in het toilet liggen. Daar gaat mijn droom...

 Mijn dagboek loopt verder op mijn webstekje www.icsi.be