We kennen elkaar al 11 jaar en wonen ook al zolang samen. Na 5 jaar hebben we besloten van alles officieel te maken en te trouwen. Dus op 28 juni 2002 zijn we in het huwelijksbootje gestapt en diezelfde maand nog zijn we gestopt met de pil. We hadden nooit verwacht onmiddellijk zwanger te zijn, alhoewel die hoop er natuurlijk wel was. Maar dat het zó lang zou duren was toch niet voorzien. Weken werden maanden, maanden werden jammer genoeg zelfs jaren.
Uiteindelijk hebben we de moed bij elkaar geraapt en zijn we aan onze huisarts om raad gaan vragen. Zij zei ons eerst te beginnen met een sperma staal binnen te doen aangezien die onderzoeken het minst pijnlijk en het gemakkelijkst was om te testen. Dus wij met ons potje naar het labo en toen de uitslag bekend was, heeft onze HA niet langer gewacht en ons onmiddellijk doorgestuurd. Het had geen zin meer om te wachten. De kans dat het zo zou lukken was nl heel klein. De zaadkwaliteit was het grote probleem. Dit waren onze resultaten:
- * 10-14 milj zaadcelletjes (moet ong 50 milj zijn)
- * waarvan 20% beweeglijk was (moet ong 50% zijn)
- * en daarvan was maar 1% van goede vorm (moet toch een 15% zijn)
Die vorm was dus het grootste probleem. Geen goede vorm is geen binnendringen van het eitje. We kwamen in Hasselt Virga Jesse terecht bij Dr Wisanto. Geweldige kerel. Geeft heel veel uitleg en is niet vies om te vragen of er vragen zijn. Wat een historisch moment was het. 20 juni. Het was een enorm warme dag. Een mooie dag. Hopelijk met een nog mooier resultaat. Na 3 jaar proberen en 1 IUI poging zijn we er eindelijk in geslaagd om positief nieuws te krijgen. Kan het nog steeds moeilijk geloven. Dit gaat ons 1ste kindje worden 
********************************************************
Ondertussen ben ik bevallen van een prachtige dochter. De bevalling is echter niet zo vlot gegaan als de IUI. Ik had na 12u arbeid een epidurale verdoving gevraagd maar die kon de rugweeën niet verdoofd krijgen maar wel de buikweeën dus dat was al iets. Na 23u arbeid had ik nog altijd maar 8cm opening en nog steeds had ik die pijnlijke rugweeën. Ik was doodop en kon niet meer verder. Ik heb al mijn voorstellingen over de bevalling overboord gegooid en gesmeekt om een keizersnede. Jammer genoeg kon de epidurale ook mijn buik niet tijdig verdoofd krijgen waardoor ik ook de keizersnede volledig gevoeld heb. Myrthe werd op 11 maart geboren om 20u14. Het is een hele zware bevalling geweest en van de laatste paar uur herinner ik mij bitter weinig. Ik heb veel pijn gehad maar op het moment dat ik haar 1ste kreetjes hoorde, was alles vergeten. Ik zou alles opnieuw doen, wetende wat ik nu weet. Ze is het absoluut waard!!
Myrthe - geboren op 11 maart 2006 om 20u14
gewicht: 3930gr
lengte: 51,5cm
**************************************************
11 maart 2007 is ons (b)engeltje 1 jaar geworden. Heel symbolisch heb ik toen mijn regels gekregen (weliswaar een paar dagen te laat). Het zijn mijn laatste regels gebleken. Mijn man is op 28 maart teruggekomen na 4 maand in het buitenland te hebben gewerkt. Een week later zijn we een weekje naar Italië gegaan. Op 16 april heb ik een bloedtest laten doen. Ik was toen een paar dagen overtijd maar het was negatief. Ik was wel na de eisprong. Mijn regels bleven echter uit. Ik had naar Dr. Wisanto gebeld (Aline gesproken) maar dat kon allemaal normaal zijn door de stress van de verhuis en zo maar als ik ze in de week van de 7de mei nog niet had, mocht ik terugbellen. Ik dacht aan doemscenario’s als PCOs en vervroegde menopauze. Op 29 april heb ik nog een thuiszwangerschapstest gedaan en tot mijn grote verbazing verschenen er 2 dikke strepen. Nog steeds niet beseffend wat er gebeurd was, ben ik naar mijn man gerend om hem te vragen wat het betekende. WE ZIJN ZWANGER!! SPONTAAN!! Van de 1ste maand nog wel!! Geen 3 jaar wachten, geen inseminatie, geen hormoonbehandeling, geen hoop koesteren om dan toch weer teleurgesteld te worden... EEN WONDER IS GESCHIED! Ons 2de wonder is dus in aantocht en zal zich aankondigen rond 26 december. Een kerstkindje. Ik kan niet uitleggen hoe gelukkig en verwonderd we zijn. Wat kan het leven toch mooi zijn =D
**************************************************
Op 28 december had ik een afspraak met de gyn om te bespreken of we de bevalling gingen inleiden of gingen overgaan tot een keizersnede maar die dag om 5u 's morgens zijn mijn weeën dan toch spontaan op gang gekomen. Ze kwamen eigenlijk vrij direct elke 5 minuten dus zijn we naar het ziekenhuis vertrokken. De opening kwam deze keer precies een pak vlotter en had dus goede hoop dat ik deze keer wel natuurlijk zou kunnen bevallen maar na het opsteken van een pilletje om de baarmoederhals te verweken en het breken van de vliezen, bleef ik weer steken op 8cm en hebben we besloten om toch maar een keizersnede te doen. Ik had toen al 11u arbeid achter de rug en Norah daalde verkeerd in. Ze bleek een sterrekijkertje te zijn die nog eens op haar zij lag op de koop toe. Ook deze keizersnede is niet goed verlopen. Ik was deze keer wel goed verdoofd maar tijdens de operatie is mijn baarmoeder een beetje gescheurd. Ze hebben even moeten zoeken om de scheur te vinden en hadden moeilijkheden om hem te dichten en daardoor heb ik veel bloed verloren. Maar alles is terug goed gekomen en ben terug op mijn positieven gekomen door een paar zakjes bloed bij te krijgen.
Helaas is Norah ons laatste kindje door deze complicatie. De dokters raden het ons af om nog zwanger te worden aangezien er een serieus risico aan verbonden is. Maar we zijn heel trots op onze 2 wondertjes en zullen zeker en vast volop genieten van onze kindjes.
Norah - geboren op 28 december 2007 om 15u50
Gewicht: 3820gr
Lengte: 50cm
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
Mijn banners:
