Hoi allemaal, Even mezelf voorstellen: Ik ben 27, woon in België, en ben heel gelukkig getrouwd. In de zomer van 2004 beslisten we dat ik zou stoppen met de pil en de natuur zijn gang zouden laten gaan... Jammergenoeg liep niet alles zoals het moest, mijn maandstonden bleven lang uit (eerste cyclus 53 dagen, ging tot 60 dagen) en na een half jaar was ik nog steeds zeer onregelmatig met af en toe heel lange cycli. De huisdokter zei dat ik me geen zorgen moest maken, dat mijn lichaam nog aan het afkicken was van de pil en wel een evenwicht zou vinden... Twee keer was ik zo lang over tijd dat ik hoopte zwanger te zijn, maar uit de testen en bloeduitslagen bleek van niet. Rond nieuwjaar begon ik me zorgen te maken en besliste ik naar een gynaecoloog te gaan voor verder onderzoek. Ik kon pas op eerste consultatie op valentijn (symbolische dag?) Ik had mijn drie bloedtestresultaten van de laatste maanden meegekregen van de dokter, waarop heel wat hormoonwaarden stonden. De gyne zag meteen dat ik bij twee cycli zeker geen eisprong had gehad en dat dat dus ook de reden was waarom het zolang duurde. De natuur verder zijn gang laten gaan leek maar weinig hoop te kunnen geven, omdat ik blijkbaar niet spontaan een eisprong had. Ik had mezelf een jaartje gegeven eer we naar een oplossing zouden zoeken (ik vond het niet goed om binnen de drie maanden zwanger te willen zijn en meteen naar andere middelen te grijpen als het niet lukt), maar dit feit veranderde natuurlijk alles. Ik kreeg clomid voorgeschreven, meteen twee tabletjes per dag (100 mg). De behandeling sloeg goed aan: steeds 1 à 2 goede follikels maar nooit de kers op de taart: een zwangerschap bleef uit, ondanks de goede kwaliteit van de visjes van mijn man... Vanaf de zomer van 2005 kreeg ik er ook pregnylspuiten bij om zeker te zijn van een goed getimede eisprong. Maar zonder effect. Daarom voerde men een HSG onderzoek uit in het najaar van 2005 zodat we toch iets meer zouden weten... Heel pijnlijk maar wel een goed resultaat: geen verstoppingen en normale testresultaten. Daaraan kon het dus ook niet liggen. In december 2005 en januari 2006 deed men een samenlevingstest: hieruit bleek dat mijn baarmoederslijmvlies agressief was naar zaadcellen en dit een reden kon zijn waarom het maar niet lukte. We werden doorverwezen naar de fertiliteitskliniek voor kunstmatige inseminatie (IUI). De dag dat mijn man en ik samen op intake-gesprek konden gaan voor het opstarten van de behandeling, bleek in de namiddag uit hun bloedproeven dat ik zwanger was!! Het wonder is geschied: ik ben zwanger!! Nu natuurlijk hopen dat alles goed loopt en we eind oktober een kindje in onze armen mogen houden!! Na anderhalf jaar proberen en een jaar clomid/pregnyl dus toch effect!! Ik hoop voor iedereen op dit forum die probeert zwanger te worden dat jullie wens ooit werkelijkheid wordt en jullie net als ik het geluk hebben dat het toch lukt op het moment dat je het het minst verwacht! Intussen werd op 19 oktober onze flinke dochter geboren!! Hiermee is onze grootste wens dus werkelijkheid geworden!!

Na 1.5 jaar wilden we graag proberen voor een tweede kindje en liet ik mijn spiraaltje weghalen.  Volgens de gyne was er een reële kans dat een tweede zwangerschap wel natuurlijk zou verlopen en ik geen hormonenbehandeling zou nodig hebben.  Ze had dit al heel vaak meegemaakt.  Dit gaf me toch wat hoop!  De eerste drie maanden deed ik ovulatietesten gedurende enkele dagen maar niets...  Weinig hoop dus dat het deze keer wel zonder hormonen zou lukken.  We besloten te wachten tot na de zomer (dan zouden we ook verhuisd zijn) en dan terug op te starten met clomid/pregnyl etc.  Maar het wonder geschiedde: de 4de maand - waarin ik geen ovulatietesten deed en helemaal geen rekening hield met iets - werd ik spontaan zwanger!  We hopen dat deze zwangerschap even vlot zal lopen als de start en zal eindigen met een flinke baby!

Vele groetjes, Fie