Hallo iedereen.

Ik zal me eens even voorstellen. Ik ben Kathy en ben moeder van twee gezonde kindjes. Een dochtertje die geboren is op 6 mei 2005 en een zoontje die geboren is op 16 maart 2008.

Verder ben ik een alleenstaande moeder, die de pech heeft dat ze twee keer vrijgezel is geworden tijdens de zwangerschappen. Maar ik red me wel. Al is niet altijd even gemakkelijk.

Hier mijn verhaal.

In maart 2004 ben ik een relatie begonnen met Kitana haar papa. Wij kenden elkaar al een paar maanden, en we waren ook al een tijdje verliefd. Maar na 5 maanden besloten we toch een einde aan onze relatie te maken omdat we regelmatig ruzie hadden. Wij gebruikten geen voorbehoedsmiddelen, omdat ik al drie keer in mijn buik geopereerd was, en in het beste geval heel moeilijk aan kinderen zou geraken (zei de chirurg en waarom zou ik hem toen niet gelooft hebben?). Op 15 september, we waren toen al een maand uiteen en ik was toen al twee weken overtijd iets wat nog al eens gebeurde, voelde ik me wat verkouden. Mijn moeder is toen naar de apotheker gegaan voor neuspray, om mij toch het wat makkelijker te maken. Voor de zekerheid had ik toen de bijsluiter gelezen bij zwangerschap, en wat bleek, je mocht het niet gebruiken tijdens de eerste drie maanden van een zwangerschap. nu voelde ik me natuurlijk wat onzeker. Omdat ik al twee weken overtijd was. Uiteindelijk wou ik het niet riskeren en ben ik toch maar naar de huisarts geweest voor een onderzoek en een zwangerschapstest. Je kan het al raden. Overduidelijk zwanger. Daar stond ik dan aan de grond genageld. Enerzijds heel blij, omdat ik ondanks wat de chirurg zei toch na 5 maanden (onverwacht en ongepland) zwanger was geraakt. Anderzijds verdrietig omdat het niet de juiste moment was. (ik was toen een maand weg van de vader) De vader was er in eerste instantie er niet blij mee. Maar had zich toch neergelegt bij de situatie. Kitana is geboren op 6 mei 2005. 45cm klein en 2.590 gr zwaar. Hij zou ze nu niet meer kunnen missen en we hebben nu ook een goede verstandhouding.

In Augustus 2006 ben ik een relatie begonnen met een man die ik al van kindsbeen af kende. Na een relatie van 11 maanden ben ik gepland zwanger geworden. In april gestopt met de pil, en in juli was het al prijs. (en ik zou er dan moeilijk aan geraken hihihihihihi) Onze relatie is vanaf dan snel bergaf gegaan. Hij begon heel veel te drinken, veel meer dan ik van hem gewoon was, met als resultaat dat hij soms zelfs twee keer per week zat thuis kwam van zijn werk.

Uiteraard sprak ik hem verschillende keren over aan. Maar dat haalde niks uit. Het ergste was dan nog dat ik, toen ik 5 maanden zwanger was, ondekte dat hij me bedroog met een getrouwde vrouw die zelf drie kinderen heeft. Dat was voor mij een heel zware klap. Ondanks dat alles wou ik met hem verder. Omdat ik voor ons kindje een mama en een papa wou geven. En omdat ik heel veel van hem hield.

Het mocht niet zijn. Een paar dagen later maakte hij het gedaan, omdat hij zijn vrijheid terug wou. Diezelfde week was hij al terug met die vrouw.

Ik heb hem de rest van mijn zwangerschap niet meer gehoord. Zelfs niet nadat ik hem smste. Op 16 Maart is onze zoon Killian geboren 50 cm groot en 3.260 zwaar. Ik had de vader niet verwittigd omdat ik zoiets had van, het interesseerd hem niet meer, want hij laat ondanks alles niks meer van hem horen.

Op 19 Maart ben ik met onze zoon thuis gekomen van het ziekenhuis. Diezelfde dag kreeg ik een sms van hem met de vraag of hij eens mocht langskomen. Dat mocht, ik was (en ben) niet haatdragend. Hij is geweest met tranen in zijn ogen. Nu komt hij al eens langs. de 1 week wat meer dan de andere.

Hopelijk voor ons zoontje blijft het zo. En wacht mij en mijn kinderen een mooie toekomst.

groetjes Kathy, kitana en Killian (K3)