Mjin bevallingsverhaal begint op eerste paasdag 23 maart 2008.
Mijn uitgerekende datum was al verstreken met 4 dagen en ik was het onderhand wel zat die dikke buik en alle andere kwaaltjes.
Mijn man had wat vrienden van ons aan de telefoon gehad smiddags, ze wilden wat met ons gaan doen en we besloten om die avond lekker naar de bios te gaan en een filmpje te pakken.
Helaas belde onze vrienden later weer op om te melden dat ze toch te moe waren na het werk in hun eigen bedrijf om die avond te gaan en of het ook goed was om de volgende avond te gaan.
Helaas belde onze vrienden later weer op om te melden dat ze toch te moe waren na het werk in hun eigen bedrijf om die avond te gaan en of het ook goed was om de volgende avond te gaan.
Mijn man besloot dat dit ok was zonder mij ook even te raadplegen, en ik was best wel boos op dat moment. Ik wou graag naar de bios, had zo een zin in popcorn. Ik melde nog met een boze stem, dat het morgen wel eens zover kon zijn en dat ik nu naar de bios wilde. En stormde daarna boos naar bed om te gaan slapen.
Wist ik veel dat mijn boze uitspraak waarheid zou worden, diezelfde avond toen ik was bekoeld en samen met Marco mijn man tv zat te kijken. Voelde ik een raar gevoel in mijn buik, ik hield bij om de hoeveel minuten ik dat gevoel had en melde met zachte stem tegen Marco. Ik denk niet dat we morgen nog naar de bios kunnen, ik denk dat ik weeen heb en geen oefen weeen deze keer.
Helaas kwamen de weeen om de heel verschillende minuten, dus toch oefen weeen? Later gewoon naar bed gegaan en nog gegrapt tegen Marco, misschien toch nog naar de bios morgen.
Om 4 uur snachts werd ik wakker van de pijn in mijn buik, Auw was dat een echte wee. Ja! toch maar bijhouden, en pfff weer eentje waren dat maar 2 minuten. Oh jee, weer eentje dat waren maar 3 minuten. Rond 5 uur de verloskundige gebeld, uitgelegd wat ik voelde maar dat er ook wel eens 7 of 8 minuten tussen zaten. Ze zei me lekker in de douche te gaan en te ontspannen, ik was te opgewonden en daarom leek het alsof ik zo snel al weeen had. Zo gezegd zo gedaan. De weeen bleven komen maar er kwam meer tijd tussen, tot rond 11 uur de volgende ochtend toen bleven ze toch wel rond de 3 minuten komen en werden ook sterker. Weer de verloskundige gebeld en die kwam langs, even gekeken hoever ik was. En ja hoor!! het was zover, 2 cm ontsluiting. Ze haalde bij het kijken ook mijn slijmprop weg en zei nog even wat weeen en dan kom ik rond half 2 smiddags weer terug om te kijken.
Toen ze dus om half 2 kwam en keek, bleek ik nog maar 3 cm ontsluiting te hebben en mijn kindje zat nog heel los en hoog volgens haar. Ze durfde het niet aan om de vliezen te breken thuis en we gingen dus met zijn allen naar het ziekenhuis. Nu wilde ik toch al poliklinisch bevallen dus dat was niet zo erg.
Eenmaal in het ziekenhuis hebben ze mijn weeen en de hartslag van de baby bijgehouden en ze kwamen om de 3 min nog steeds geregeld en waren ook flink sterk. De Verloskundige in het ziekenhuis brak mijn vliezen en toen bleek dat de baby in het vruchtwater had gepoept.
Na nog eens zoveel uren weeen en een spuit om de ergste pijn weg te halen schoot het maar niet op. De ontsluiting was nog maar 4 cm en nog steed zat ons kindje los in mijn bekken. Ze wilde niet goed indalen.
De gynaecoloog werd erbij gehaald en die zou even overleggen met de anderen. Toen ze rond 9 uur terug kwam en nogmaals bij mij keek hoe het er voor stond zei ze: Het wil niet vlotten en we denken dat een ruggenprik niet zal helpen. We gaan toch over op een keizersnede.
Op dat moment brak ik in tranen, ik was zo moe en dacht heb ik alles voor niks gedaan toch niet! Maar aan de andere kant was ik ook wel blij, aah lekker geen pijn meer en dan eindelijk mijn kindje zien!
Toen alles geregeld was, iedereen moest opgeroepen worden op 2e paasdag voor de OK. Werd ik op een ander bed geholpen en naar de OK gereden. Marco werd naar de kleedkamer gebracht en in operatie kleding gestoken.
Maar in de lift voelde ik me al anders, ik kon alleen mijn vinger er niet op leggen wat het was. Toen ik de OK opreed en de anastesist plakkers op mijn borst aan het doen was en me vertelde op mijn zij te gaan liggen voor de ruggenprik, moest ik heel erg poepen volgens mijn gevoel. De zuster die naast me stond merkte op dat ik me anders gedroeg en dat de weeen veranderd waren, ze vroeg me moet je persen?
Ja riep ik, ik moet persen, ik moet Marco. De chirurg riep dat de vader erbij moest worden gehaald en dat de gynaecoloog nu moest komen kijken. Ik werd gesommeerd niet te persen, dat verwarde me want ik moest zo nodig volgens mijn lichaam. De gynaecoloog kwam half aangekleed de OK opgerend en ik werd op mijn rug gelegd.
Toen de gynaecoloog bij me keek bleek ik volledige ontsluiting te hebben en dat ons kindje volledig was ingedaald in korte tijd. Ik werd onder de lakens uit gehaald en mijn knieen werden omhoog getrokken. Er werd geroepen, iedereen de OK uit het is te druk hier! En tegen mij, persen NU!.
Ik dacht ja he, dat doe je zelf maar en zei tegen de gynaecoloog : Nee ik wil niet, ik wil een prik. Het doet zo een pijn. Marco pakte toen mijn hoofd en zei je moet persen en ik deed dat toen uit kwaadheid ook maar. Na een flinke knip werd ons meisje geboren. Alyssa Johanna, ze was bijna 7 pond en helemaal gezond.
Achteraf heb ik van de gynaecoloog de volgende dag gehoord dat de reden dat ons meisje niet wou indalen was dat de navelstreng 4 keer om haar nekje zat gedraaid. Het is uiteindelijk allemaal goed gekomen en we zijn zielsgelukkig met onze kleine meid.
Naar de bios ben ik nog steeds niet geweest, maar heb maar zelfmaak popcorn gekocht in de supermarkt. Hoewel deze ineens niet meer zo lekker smaakte als voor de bevalling :)
Groetjes,
Miranda
Ter info voor mezelf
2e cyclus 27 dagen
ongesteld 25 november
NOD 28 dagen was 26 november
28 oktober tot 9 november ongesteld
3e cyclus 21 dagen
ongesteld 15 december
NOD 27 dagen was 21 december
25 november tot 6 december ongesteld
4e cyclus
ongesteld ......
NOD 21 dagen was 5 januari
15 december tot 31 december ongesteld (1e week licht, 2e week zwaar)
18-12-2008 Huisarts gebeld, gesproken met andere huisarts die gynaecoloog is geweest. Zij vertelde me dat aan de hand van mijn verhaal over mijn cyclussen dat ik waarschijnlijk geen eisprongen heb en dat de PCO nog vol aanwezig is. Enkel is het nu niet 4 maanden niet ongesteld maar het tegenovergestelde....heb ik dat!! Leuk is het niet, maar ja we moeten er mee verder. Ze adviseerde me om als mijn bloeding afgelopen was een uitstrijkje te laten maken bij de huisarts. Dit om te bekijken of de cellen rustig of onrustig zijn. Zowiezo adviseerde ze me om wat regelmaat te krijgen om toch met de pil te starten, maar omdat ik dit niet wil lijkt haar de Nuvaring het beste.
05-01-2009 Bij de huisarts geweest voor uitstrijkje. Volgende week maandag voor de middag terug bellen voor de uitslag.
 |  |
 |  |
Mijn banners:
