Ik ben An, 29 jaar. Wij zijn sinds november 2003 bezig voor een eerste kindje. Aangezien er nog steeds geen enkele bevruchting geweest is, maak ik me zorgen dat we misschien nooit een kindje gaan krijgen. Soms kan ik echt de moed laten zakken. Daarom zoek ik hier lotgenoten waar ik een leuke babbel mee kan hebben en die weten hoe ik me voel en wat ik allemaal bedoel! Ik heb me ook al laten pendelen. Hierbij de verwachtingen augustus/september 2005, een jongen ( Anneke ) mei/juni 2005, een meisje ( Leen ) februari 2006, een jongen ( Ann G. ) augustus 2005, een meisje ( Anmv3 ) 22/06/05

Ik ben zwanger, uitgerekend 30/01/06! Ik weet het al sinds 01/06/05 maar ben al heel ziek geweest en heb nog niets kunnen aanvullen. Met ons kindje is alles prima. Maar ik voel me alles behalve goed. Misselijk, overgeven, krampen,... ik heb het allemaal al gehad. Maar voor zo’n wonder neem ik het er graag bij. Omdat ik de eerste weken zoveel ziek was, ben ik nu thuis totdat ik twaalf weken ben en moeten we elke week op controle. Dat is wel een dure bedoening maar het voordeel is dat we ons kindje week per week zien groeien. Dames, ik had echt niet verwacht om nog op natuurlijke wijze zwanger te geraken maar het is toch gelukt. Ik hoop dat dit jullie een hart onder de riem kan steken!

Ons Kato is geboren op 030206! Een gezonde dochter van 47 cm en 3370 gr. Ik ben zo fier. Het is een onbeschrijfelijk gevoel maar net zoals ik dacht. Vanaf het ogenblik dat ze in mijn armen lag wist ik dit is mijn dochter.

Maart 2007: vanaf nu starten we voor een broertje of zusje voor Kato.

April 2007: We zijn zwanger! Helaas krijg ik op 7 weken een miskraam. Het duurt tot juni vooraleer de bloedingen stoppen en het HCG op nul staat. Op aanraden van de gyn. start ik voor een maand met de pil. Eind juli mogen we terug van start gaan. Eerste ronde draait op niets uit. Daarna krijg ik mijn regels niet meer. In november stelt de gyn opnieuw cystes vast. We zijn terug naar af en moeten opnieuw met de pil starten.

Januari 2008: de pil slaat niet aan, ze kunnen me niets zwaarder geven want ik krijg reeds de zwaarste. Gevolg: vanaf de 14de dag tot de NOD een opgezwollen gevoel en gevoelige borsten. Het ergste is de aura migraine, een gevolg van mijn leuke hormonenspiegel.

April 2008: we starten opnieuw voor een zusje of broertje voor Kato. Ik heb wel angst dat het niet gaat lukken, bang voor een miskraam, bang voor de teleurstelling. Maar ik blijf hopen dat we ooit nog een tweede wondertje krijgen.

Mei 2008: eerste ronde = 31 dgn. Valt nog tamelijk goed mee. De ovulatietesten blijken bij mij niet te helpen. Ik heb heel de tijd positieve testen. Blijkbaar komt dit voor bij mensen met PCO dus leg ik er mij bij neer. Volgende NOD 25/06/08 (indien ook cyclus van 31 dgn maar mijn lichaam kennende kan het anders uitdraaien)

 Augustus 2008: nog steeds niet zwanger. Enige lichtpunt, mijn cyclussen zijn genormaliseerd. Deze ronde zal het ook niets zijn aangezien we niet geklust hebben en ik reeds mijn eisprong gehad heb.