Hey, Ik ben Evy ondertussen 27 jaar en bijna 7 jaar samen met mijn ventje, waarvan 4 jaar (jongens al zo lang) getrouwd...We wilden eigenlijk al veel langer aan kinderen beginnen, maar daar we een 3-tal jaar geleden begonnen met de bouw van ons huisje, hebben we de kinderen maar uitgesteld... In maart 2007 zijn we dan eindelijk kunnen verhuizen... (Het duurde zo lang omdat we alles behalve de chap, bezetting en loodgieterij zelf hebben gedaan)Verder hebben we ook gewacht om met kinderen te beginnen tot ik mijn vast contract had op het werk en in november 2006 zijn we dan met de pil gestopt... eind februari / begin maart 2007 mocht ik me eindelijk zwanger noemen... en eigenlijk kwam dat goed uit omdat we eind maart moesten verhuizen.. Mijn zwangerschap verliep vrij goed, de ongemakken niet meegeteld... de eerste 22 weken had ik een vrij intieme relatie met het toilet, dat is dan 5 weken weggebleven en dan vanaf  week 27 tot 32 werden het de oprispingen... MAar ja alles voor het goede doel... Ondertussen zijn we 40 weken en 3 dagen ver en ons kleintje wilt er blijkbaar niet uit, wachten en wachten en wachten maar... ik kan het haast niet meer houden, wil onze spruit zo graag in mijn armen houden... Verder ben ik ook wel trots op mezelf want ben maar een 7 kilo aangekomen... Terwijl ik echt niet mager ben, fijn fijn... gaat er straks ook weer snel af en hopenlijk nog een paar kilootjes meer.... Dat is het zo een beetje... Tot gauw,  Evy en ???

24/11: Op 11/11/2007 is onze zoon 'TORBEN' geboren hij woog 4k375 en mat 54,5cm bij de geboorte...  Het was een zware bevalling maar het was het allemaal waard, ik ben helemaal verliefd op onze kleine schat... Ondertussen zijn we bijna 2 weken verder en onze schat slaapt heel goed (6 a 7 u s nachts), de borstvoeding gaat goed en mama begint stilletjes aan ook te recupereren... (we denken zelfs al aan broertje of zusje, maar eerst volledig op plooi komen) Mama is ondertussen al 13 kilo afgevallen... dus dat wilt zeggen de 7 kilo van de zwangerschap + 6 kilo extra (lang leve de borstvoeding:)) Verder doen we het rustig aan en proberen we vnl te genieten... Groetjes, Evy en Torben xxx 

MIJN BEVALLING: vrijdag 09/11 slijmprop verloren en lichte contracties, maar gewoon gaan slapen 's avonds... 's ochtends wakker geworden 10/11 met contracties maar ook niet hevig en ik moest 's middags nog op controle bij de gyneacoloog dus dacht ik maar even te wachten... 12,30u naar het ziekenhuis voor mijn afspraak, afspraak bleek verkeerd gemaakt te zijn door het afsprakenbureel... toch maar even naar materniteit omdat ik wel eens wilde weten hoe het nu zat... 'ja mevrouw u heeft weeën maar niet hevig genoeg en nog geen vingertopje ontsluiting dus ga maar weer huiswaarts'... wij nog naar de winkel en mijn paardje zijn stal gaan doen... (al een geluk hihi)... Ik nog naar mijn zus gebeld om te vragen of ze 's avonds nog mee chinees kwamen eten (ik ben nogal ongeduldig en zo zou de tijd wel beter verder gaan ) om 16u stond ik aan onze toog al zwaar te puffen, maar toch de chinees gaan halen... om 20u is mijn zus dan vertrokken... en ik in bad gekropen want ik vond de weeën al zwaar, maar wilde toch nog zo lang mogelijk thuis blijven... anderhalf uur later zei mijn man van toch te vertrekken naar het ziekenhuis... ok wij vertrokken, en ik maar hopen dat ik al wat ontsluiting had... pfffffffffff niets van juist een vinger, wat wilde zeggen net een cm of anderhalf... dus als we wilden mochten we nog huiswaarts keren maar dat wilden wij allebei niet...
een uur of 3 later kwam de vroedvrouw nog eens voelen, hmm 2cm en half... ging dus niets vooruit en dan vroeg ze of ik epidurale wilde (ik heb altijd gezegd proberen zonder, maar als t nie gaat, dat het mocht)... en de vroedvrouw zei dat het nog wel eventjes ging duren dus hopla epidurale erin... wat een zaligheid maar het ging niets vooruit... op een gegeven moment waren Torben's harttonen te strak, hmm in het oog houden geen verbetering dan zou het spoedkeizersnede worden... ze hebben dan water gebroken om 4u, harttoontjes waren terug ok... half uurtje later harttonen te strak na geduw en gestouw tegen mijn buik terug ok.. het beebje zal wel slapen zeiden ze me... ikke ongerust natuurlijk... en toen zeiden ze dat als hij er om 7u niet was, baxter... en jaja om 6,45u had ik bijna 6cm baxter eraan... maar amaaaaaaaaaaaaai ik voelde die wel super hard terug hoor de weeën... epidurale of niet... 10,15u eindelijk volledige ontsluiting... oke epidurale af... he ??? ik wilde dat niet... maar soit.. nog een uur gelegen met baxter, zonder epidurale..aiaiai; en dan om 11,15u verloskamer in, 11,25u beginnen persen en om 11,46u was ons wondertje er... en achteraf bekeken, heb ik een bangelijke bevalling gehad... wel wat zorgen geweest, maar Torben zal hoogstwaarschijnlijk hebben geslapen door de weeën door, net zoals zijn papa trouwens
ik doe het zo over, alleen liefst een beetje korter... maar voor ons schatje zou ik het echt terug over doen...

 12/02/2008: Wat gaat de tijd snel... Torben is al drie maanden en een hele kerel... sinds afgelopen weekend lacht hij hardop echt een zaligheid... Verder heeft hij last gehad van zijn darmpjes en reflux, de darmpjes zijn beter de reflux nog niet helemaal... Binnen een kleine drie weken moet ik weer gaan werken, wat zie ik daar tegenop, maar wat moet dat moet he... torben moet twee dagen naar de onthaalmoeder, 1 dag naar mijn moeder en 1 dag naar mijn schoonmoeder en woensdag ben ik thuis.. dus al bij al valt het wel mee maar toch... Ondertussen ben ik al 24 kilo afgevallen, dwz 17 kilo meer dan ik was bijgekomen... lang leve de borstvoeding die nog steeds als een trein loopt, dus doen we rustig verder... dikke zoen, Evy en Torben xxx

 16/03/2008:  Torben is al 4 maanden ondertussen en ik hunker naar terug zwanger te zijn... Mijn gevoel zegt ja en mijn verstand zegt neen... Mijn man wil graag deze zomer terug starten maar ik weet het nog niet... ach we zien wel he... Torben doet het verder heel goed, en ik ben al een week terug aan het werk... de opvang van mijn moeder, schoonmoeder en onthaalmoeder vallen heel goed mee dus ik kan er terug tegen. Torben achterlaten doet elke keer wel weer pijn, maar daar moeten we door he... dikke zoen

 24/05/2008: De tijd vliegt echt... Torben is ondertussen al 6 maanden... na een weekje vakantie eind april / begin mei voelde ik me eindelijk helemaal ontzwangerd... De hormonen stonden terug op pijl, en mijn man en ik beslisten dan maar om toch niet nog twee maanden te wachten en maar te zien wat de natuur ons zou brengen... vandaag slaat de twijfel me echter weer rond de oren, ga ik het wel aankunnen zo twee kindjes kort op elkaar en ga zo maar verder... Als we deze maand niet prijs hebben gaan we toch nog wachten tot augustus... nu daar denk ik nu zo over, kan goed zijn dat ik morgen er anders over denk... is zo 'n moeilijke beslissing, ik wil absoluut nog een kindje en zelfs 2, maar hoeveel tijd laat je er best tussen? ik wilde altijd niet veel, en nu mss toch gemakkelijker als Torben naar school gaat... maar dat vinden zowel mijn man als ik meteen zo lang.. stel je voor dat het dan lang duurt... ach ja afwachten maar he... 29/05 is mijn NOD dus we zien wel wat dat geeft en dan mss nog 2 maanden wachten, dan is Torben 9 maanden en men zegt toch altijd= 9 maand zwanger, 9 maand om te ontzwangeren.... we zien wel Tot gauw

05/06/2008: en ja hoor, de regels kwamen mooi op tijd en datum op 29/05, en ik was eerlijk gezegd best wel opgelucht. Nu slaan we twee rondes over... na mijn NOD van 22/07 gaan we er terug voor... ik ben echt blij met ons besluit... Torben heeft afgelopen weekend de 6e kinderziekte (of de windpokken, dokter wist het niet goed, maar ik denk echt de 6e kinderziekte) gehad... ocharme en je kan er niets aan doen... verder heeft hij 2 dagen niet bij me willen drinken, dat vond ik zo enorm erg, maar vandaag heeft hij 2 keer een paar minuten terug gedronken bij me... fantastisch, ik probeer het nog even vol te houden want door BV te geven heb je toch een aparte band en die wil ik echt nog niet kwijt... ik ben nog niet klaar om hem los te laten op dat gebied... tot gauw!

07/06/2008: Torben wilt nog steeds niet goed bij me drinken, ik houd nog vandaag en morgen vol met aan te bieden, maar als het echt niet gaat ga ik ermee stoppen... voel me toch beetje falen, maar ik houd me vast aan de gedachte dat ik bijna een mooie 7 maanden achter de rug heb... zoonlief wordt stilletjes aan wat ouder he...

13/06/2008: we zijn afgelopen weekend dus toch gestopt met de BV en ik heb er ondertussen toch vrede mee genomen... Torben is gelukkig met zijn flesje en zit op 4 voedingen nu... Trouwens we gingen deze ronde veilig zijn... niet gelukt dus... wachten maar op mijn NOD van 25/06 we zijn benieuwd... Beebje is welkom... het wachten gaat dus niet door.. misschien volgende maand wel wachten.. ik zie wel, ik neem geen beslissingen meer op dat vlak en zie hoe ik me erbij voel op de moment zelf ...

25/06: gisteren zijn de duveltjes, aangekomen... ben niet te teleurgesteld op naar devolgende ECHTE ronde dus... beetje lastig omdat er dit jaar heel veel kindjes einde maart begin april zijn geboren, maar ik ga het me niet aantrekken... we zien wel wat komt dat komt... ik ben echt volledig door de twijfels heen... Torben wordt enorm groot... niet te doen... hij trekt zich recht in zijn park en vallen natuurlijk, wilt kruien, stappen en bewegen en zoveel mogelijk zien... als hij maar nieuwe dingen kan ontdekken... echt geweldig om zien...

01/08: heyhey en ja hoor... Torben wordt als alles goed gaat einde maart grote broer... 21/07 was mijn NOD en geen duveltjes te zien... 22/07 getest... en een hele lichte streep.. savonds naar de dokter.. HCG=8, niet zo goed dus dus afwachten maar... maandag 28/07 nog geen duveltjes te zien.. terug bloed laten trekken... HCG=175.. jaaaaaaaaa we zijn echt zwanger... volgens de duveltjes voor einde maart 2009... op 19/08 mag ik naar de gyne... spannend allemaal!!!

08/08/08: hihi toch grappig om het zo te zien staan... speciale datum.. beebje maakt het me moeilijk hoor... misselijk,overgeven, moe, niet kunnen slapen 's nachts stoelgang problemen... alles is aanwezig... maar alles voor het goede doel..  ik ben zo benieuwd naar onze eerte echo. Torben wordt echt een flinke kerel, af en toe staat hij alleen zonder handjes... en als ik zeg van kom eens naar mama, dan komt hij ook echt naar me toe gekropen en dan de handjes uitsteken... echt fantastisch :) ik ben zo verliefd op onze kleine vent...