Op 19 mei 2005 besloten mijn ventje en ikzelf er volledig voor te gaan: we willen een kindje! Ik stopte Nuvaring te gebruiken en wachtte gespannen af. Zou mijn cyclus weer 6 weken worden, zoals vroeger, voor ik anticonceptie gebruikte? Gelukkig werd ons ongeduld niet te lang op de proef gesteld: op dag 27 van mijn eerste natuurlijke cyclus werd ik reeds ongesteld. Enerzijds waren we ietwat teleurgesteld, want we hadden al goed ons best gedaan, maar anderzijds waren we ook tevreden, want het zag er naar uit dat mijn cyclus vrij normaal was... Op naar de tweede ronde... Deze keer had ik mij voorgenomen iets kalmer te blijven, want de vorige maand had ik allerlei (achteraf bleek ingebeelde) symptomen die erop wezen dat ik zwanger was. Nu zou ik rustig afwachten en pas testen als ik duidelijk overtijd was. Dat was toch het plan. Maar op 7/7 (dag 27) had ik toevallig mijn jaarlijkse afspraak bij de gyn. Die zei dat mijn borsten toch wel wat gespannen leken, en dat er ook precies nog geen op komst waren. Dat werkte als een rooie lap op een stier natuurlijk! De volgende ochtend was ik voor dag en dauw al aan het testen, en wat bleek???? Positief!!! Het was een licht tweede streepje, maar het was er eentje! Al snel deed ik een tweede test, die duidelijk positief was! Tot zover het oefenen! Het was vijwel meteen raak! Ik kon het nauwelijks geloven tot 9/8. Op 8 weken en vier dagen kreeg ik mijn eerste echo en dat werd een duidelijke bevestiging: ons Prutsken was 18,4 mm en had een zeer duidelijke hartslag ! Ondertussen volgde er een tweede en een derde echo. Tot nu toe verloopt alles prima. Ons Prutsken is ongeveer 10 cm en zit net op schema. De kleine was zo lief om naar me te wuiven met z’n minihandje op het ogenblik van de echo... Schattig! Begin december kreeg ik een meer uitgebreide echo. Het geslacht werd bevestigd (neen, ik verklap het niet) en verder leek alles prima in orde. Ik zag de hersentjes, de hartkamers en kleppen, maag, niertjes, alles erop en eraan. We zijn weer gerust: alles verloopt prima! Even later toch paniek: het bloedonderzoek toont aan dat ik in contact geweest ben met de rode hond, en mijn inenting heeft niets uitgehaald. We vrezen dat ons kleintje er iets zou aan overhouden, maar na een paar dagen krijgen we dan toch goed nieuws: de besmetting was laat genoeg in de zwangerschap om er geen gevolgen aan over te houden. Oef... Op 20 maart (drie dagen na de uitgerekende datum) was het eindelijk zo ver: onze Lubbe (3kg630 en 51cm) is geboren om 8 uur ’s morgens. Het was een sterrekijkertje, dus er kwam een zuignap aan te pas, een flinke knip en een vroedvrouw om mee te duwen, maar het resultaat mag er zijn! Onze Lubbe heeft zijn eigen weblog en kan bewonderd worden op: www.lubbe.be!

8 december 2007 beginnen mijn eerste pilvrije maandstonden. Vanaf nu gaan we er weer voor. Woensdag 9/1/08 heb ik een licht positieve test in mijn handen! Meteen raak, al in de eerste ronde! Ik laat mijn bloed prikken. Helaas blijkt dat het hcg laag is. Bovendien heb ik recent een cmv-besmetting opgelopen. Zaterdag 12/1/08 krijg ik te horen dat mijn hcg daalt.  15/01/2008: bloeding begint.  Ondertussen is het al 5 maart.  Nog steeds zijn mijn bloedresultaten niet goed genoeg.  De gyn denkt dat we nog wel een maand of drie geduld zullen moeten hebben, vooraleer de cmv voldoende verdwenen is... 

10 april 2008 begint mijn menstruatie.  We hebben opnieuw (gelukkig! ) al groen licht gekregen.  De IgM's zijn negatief, dus de cmv is verdwenen en we mogen er voor gaan.  Het is meteen raak! 

3 juni:  eerste echo.  Het vruchtje blijkt 5 weken en 6 dagen en heeft net een hartslag.  We dachten 7 weken en 5 dagen ver te zijn, dus 't is wel wat een tegenvaller.  Maar het hartje geeft hoop...  We zullen nog wat geduld moeten hebben tot de volgende echo om bevestiging te krijgen dat alles goed gaat... 

12 juni 2008:  vandaag een vervroegde 2de echo vanwege heel licht bloedverlies.  Mijn ergste vrees wordt waarheid.  Het vruchtje is niet meer gegroeid en het hartje klopt niet langer... 

20 juni 2008:  na de echo is het bloedverlies volledig gestopt.  Na een week thuis te zitten wachten, heb ik besloten binnen te gaan voor een curretage.  Vandaag is die uitgevoerd.  We hebben het advies gekregen een ronde over te slaan...