2 september 2005

Na 42 weken aftellen maakte onze eerste deugeniet een gezinnetje van ons in plaats van een koppel. Graag zouden we hem snel een broertje of zusje geven. Samen spelen is immers leuker dan alleen. Het liefst wil hij een grote broer, maar of ons dat zal lukken...

26 juni 2006

Buiten wat gerommel in de buik en een flinke portie misselijkheid is er nog niet veel van te merken, maar... in maart komt er een prutske bij.

30 augustus 2006

Arne zal nog even moeten wachten op een broertje of zusje. Deze ochtend kregen we het slechte nieuws dat ons kindje (’Rube’ 12w 4d) niet meer leeft. We wachten nog een maandje, maar dan gaan we weer aan het knutselen voor een volgend kindje.

4 oktober 2006

Hip hip hoera... de duiveltjes zijn er weer. Met toch een beetje angst in ’t hartje gaan we weer aan de slag voor een volgend pagadderke.

1 november 2006

Heel onverwacht zijn de duiveltjes een week te vroeg gekomen. Een keer flink slikken en dan toch maar vol goede moed op naar de tweede poging.

25 november 2006

en weer zijn de duiveltjes een week vroeger dan in de vorige cyclus. Acht dagen na mijn eitje zijn ze alweer daar. Ik begin me zorgen te maken...

20 december 2006

ik weet heel goed wat ik het liefst zou krijgen van de kerstman, maar helaas... Misschien brengt 2007 me meer geluk.

20 januari 2007

een lange cyclus en dus hoog gespannen verwachtingen.... weer niets! Wachten kan lang duren, heel lang!

18 februari 2007

net toen ik de hoop had opgegeven... Het is eindelijk zover! In oktober komt er een broertje of zusje voor Arne! Wat is de wereld plots weer mooi!

16 april 2007

mijn ergste nachtmerrie.. een 12 weken echo waar plots geen hartje meer te zien is. Alweer... De wereld stort in.. boven op mij

1 mei 2007

Ondanks het advies van de gyn hebben we toch maar besloten om meteen voor een nieuw prutske te gaan. Deze keer met een beetje hulp van wat extra hormonen.

15 mei 2007

Volgens de gyn is het toch beter om de natuur zijn ding te laten doen.. gedaan met de pilletjes dus. Ik voel me in de steek gelaten.. eerst beloven dat ze iets kunnen doen, dan plots niet meer willen...

2 juli 2007

hevige krampen en een brokje weefsel verloren... Een derde miskraam of nog restanten van de tweede? Mijn gyn is met vakantie en de Ha raad aan om toch maar weer te starten met de medicijnen.

2 augustus 2007

Ik kan het niet geloven. Na een paar depri dagen door een onverwacht vroege bloeding, toch zwanger! Laat het deze keer eindelijk eens goed gaan...

13 augustus 2007

de eerste echo... een vruchtzakje en een dooierzakje, het begin is gemaakt!

27 augustus 2007

de tweede echo.. geen hartje, geen leven! Alweer een sterretje bij...

28 augustus 2007

De miskraam is spontaan op gang gekomen deze keer. Toch een opluchting, geen currettage.

Van de gynaecoloog mogen we meteen weer een nieuwe poging wagen. Er zal wat aan de medicijnen gesleuteld worden en volgend maand zullen er een aantal testen gebeuren, maar... er is geen enkele garantie dat het nu wel zal lukken. Het blijft 1 kans op 3 dat een zwangerschap goed afloopt...

6 september 2007

De eerste keer naar het CRG Middelheim. Ik moest eens goed op de tafel kloppen, maar dan werden toch een reeks bloedonderzoeken gedaan en een hysterioscopie gepland. Over 8 weken krijgen we de resultaten.

2 oktober 2007

Zo'n bekend gevoel! Ondanks de negatieve test van 4 dagen geleden, toch nog eens een kansje gewaagd. Positief! Zo snel alweer zwanger!

5 oktober 2007

De roze wolk is nog heel veraf. In een poging om mezelf te beschermen tegen te grote stress en de teleurstellingen van een waarschijnlijke miskraam, is er met de HA afgesproken om de eerste 12 weken geen echo's te laten doen. Wanneer en hoe vaak ik mijn HCG en bloedstolling laat controleren mag ik zelf kiezen, al moet het minstens één keer per maand gebeuren. Ik ben volgens de HA al een weekje langer zwanger, maar voorlopig laat ik mijn banner zo staan.

23 november 2007

met trillende handjes en knikkende knieën naar de gynaecoloog. Het gevoel dat volgde op het 'alles is ok' kan ik heel moeilijk omschrijven.. Eindelijk, eindelijk een levend kindje op 12 weken!

19 december 2007

ons wondertje leeft nog steeds.... een ongelooflijk gevoel!

8 januari 2008

Wat mijn eerste werkdag na de vakantie had moeten zijn, is meteen ook de laatste geworden. Omwille van bekkenistabiliteit heeft de huisarts me verplicht om het kalmer aan te doen en dus... thuisblijven.

23 januari 2008

20 weken al ondertussen en alles blijft er goed uitzien!

3 juni 2008

Om 12 voor 12 is Nils geboren!