Home » 9Maand Babyclub » Profiel

Ons eerste schatje LOEKA

Generate Your Own Glitter Graphics @ GlitterYourWay.com - Image hosted by ImageShack.us

Hallo! Hier eventjes iets over mezelf! Ik ben Melissa, 22 jaar en woon in Limburg. Ik ben 4 jaar samen met mijn vriend en we wonen sinds maart 2005 samen. We zijn beiden onderwijzers en vinden kinderen dus super! Eind augustus 2005 hebben we besloten te stoppen met de pil en de natuur zijn gang te laten gaan.

We wilden nog eventjes afwachten of ik wel regelmatig was enzo, dus met bewust zwanger worden, waren we nog niet bezig. We hadden januari vooropgesteld.

Cyclus 1: 26 dagen
Cyclus 2: 29 dagen
Cyclus 3: ...

Begin november toen mijn NOD dichter bij kwam, voelde ik me al heel raar in mijn buik, had slapeloze nachten en voelde me heel zenuwachtig. Zondag 13/11 bracht de test me het verlossende nieuws! We waren zwanger! Het was in eerste instantie een grote schok, vooral voor mijn vriend. We hadden dit nog helemaal niet gepland, laat staan verwacht. Maar nu, een paar weekjes later zijn we helemaal gewend aan het idee en hopen we dat alles in orde is met ons kleine beebje!

Vanaf 6 weken ben ik flink misselijk. De ene dag beperkt het zich tot een knagend hongergevoel waardoor ik echt de hele dag een wee gevoel heb en de andere dag hang ik boven de wc pot. Toen ik al een aantal dagen op school ziek was, begon er ook iets bij mijn collega's te dagen. Omdat ik onmiddellijk moet stoppen met werken, wil ik het nog even zwijgen. Stel je voor dat er iets mis gaat?

Op 7 december ben ik voor de eerste echo naar de gyne geweest. Het hartje klopte heel snel en het kleintje was precies een garnaaltje! Het was 9,2 mm groot. Ik was héél blij!!

Eind december, vlak voor de kerstvakantie vertel ik het op school. Mijn collega's hadden sowieso een groot vermoeden. Dan begint alle rompslomp. Papieren in orde maken en ik moet tot na mijn zwangerschapsverlof lekker op rust.
Na kerst gaan we lekker naar Disneyland. Daar is mijn misselijkheid eindelijk echt over.

Op 4 januari heb ik de 2de echo gehad! Super gewoon! Ons kleintje was een echt woelwatertje en lag geen seconde stil. Het tuimelde lekker in het rond en had op een gegeven moment zelfs de hik. Geweldig! Het was 6,2 cm groot.

9 januari mocht ik onverwacht weer terug gaan voor een echo omdat mijn video van de vorige 2 echo’s mislukt was. Super om ons kleintje weeral te zien! Het was wel wat rustiger vandaag. Maar stak toch af en toe eens een voetje of een armpje in de lucht. Nu was de video gelukkig gelukt en ik heb hem natuurlijk al vaak vol bewondering bekeken.

OP 1 februari was het dan weer zo ver! Ons kindje was al goed gegroeid! Zo’n 15 cm! Knap hè! Ik ben helemaal verliefd... Het kindje zoog al lekker op zijn duimpje en liet zelfs eventjes tussen de beentjes piepen MAAR ... het hield het handje ervoor en nu weten we nog niet wat het is: een meisje of een jongen! Ik zal weer 4 weekjes geduld moeten hebben. Ik heb voor het eerst het hartje echt horen kloppen. Zalig geluid! Wel 140 slagen/min. Een echt wondertje!

Op 1 maart hebben we onze schat alweer gezien! Maar nee, weeral wisten we niet wat het ging worden... Alles was in orde en dat is toch het belangrijkste. Spijtig genoeg bleek thuis dat de video weer mislukt was

6 maart mocht ik nog eens teruggaan voor de video! En raad eens... de gyn kon voor 75% zeker zeggen dat we een dochtertje krijgen. Joepie!!

9 maart heb ik een 3D gehad, en de echoscopist kon héél zeker zeggen dat het een meisje is! Joepie!! We krijgen een dochtertje!! Ik ben héél blij! De echo was trouwens een superervaring! Ik zou het iedereen aanraden! 29 maart hadden we weer een echo. Nu kon onze gyn ook zeker zeggen dat het een meisje was. Joepie!! Onze dochter deed het trouwens heel goed. Ze was wel stilletjes, ze had ervoor constant bewogen. Ze lag wel rechtop in mijn buik. Maar volgens de dokter nog geen probleem. Ze heeft nog zeker 7 weken de tijd om goed te gaan liggen. Ik voel haar ook constant vanonder in mijn buik bewegen. Als ze op mijn blaas stampt vind ik het wel niet zo leuk

26 april: Vandaag weer op consultatie! Onze meid was gedraaid en lag nu helemaal klaar voor de bevalling. Ook al duurt dat nog 12 weken. Het is zo’n schatje! Ik ben echt iedere keer meer verliefd!!

Op 6 mei hebben we weer een 3D echo laten maken. Wat was ons meisje mooi!! Ze was wel een beetje een wijsneus, want steeds hield ze haar handjes voor haar gezicht. En toen ze dat niet meer deed drukte ze haar snoet in de placenta. Ja, een fotomodel is het niet Ook hier was alles heel goed in orde. Alles werkte prima en alle metingen zaten precies op schema.

Op 16 mei ben ik in het ziekenhuis een kijkje gaan nemen. De vroedvrouw was héél vriendelijk en ik was echt gerustgesteld toen ik alles eens gezien had en mijn vragen had kunnen stellen.

Op 17 mei hadden we weer een afspraak bij onze gyn. Alles nog dik ok. Letterlijk dik, want de gyn schatte ons meisje op 2 kg wat nogal aan de ruime kant is Ik heb er wel een beetje mijn twijfels bij omdat hij gewoon naar mijn buik keek en toen zei dat die nogal erg uitgezet was sinds de laatste controle. We zullen wel zien hè, ze zitten er wel vaker naast De echo was heel goed en ook ikzelf heb geen klachten of problemen. We gaan de laatste 9 weken in, wat ga ik het zwanger zijn missen hoor!

7 juni: ook vandaag was weer alles goed met onze meid! Ik was weinig aangekomen en mijn bloeddruk enzo waren prima. Ook mijn bloedtest was heel goed. Geen toxoplasmose opgelopen, oef! De baby lag nu ook met het aangezichtje naar de juiste kant, voorlopig geen sterrenkijkertje meer dus. Maar dat had allemaal nog niets te zeggen volgens onze gyn...

18 juni: Ik krijg ’s avonds vreselijke pijn in mijn rug wat met golven terug komt. Ai ai ai... zou de baby aan het zakken zijn?

21 juni: Ons poppemieke is nog niets ingedaald! Hèhè, pijn gehad op niets... Voor de rest alles ok, laat maar bollen zo hè!

28 juni: Weeral voorweeën... een hele nacht opgeweest met pijn en krampen. Pas als ik om half vijf in bad ga zitten, minderen ze...

5 juli: Ik was sinds de laatste controle weer veel bijgekomen, maar ik houd veel vocht op volgens de gyn is dit ook de reden van die laatste kilootjes. Mijn voeten zijn net olifantenpoten, hèhè, ik krijg bijna geen schoenen meer aan... Ook zat er wat eiwit in mijn urine, maar aangezien mijn bloeddruk nog zeer goed was, moest ik me nog geen zorgen maken. Ons meisje zat nog steeds lekker hoog in mijn buik. ze lijkt er nog niet uit te willen komen voorlopig!

12 juli: Alles zag er weer goed uit! Maar het ziet er niet naar uit dat de baby al snel gaat komen... Ze is nog niets ingedaald en nog niets is rijp. Volgende week de volgende afspraak!!

19 juli: Weeral geen verandering... baby ligt nog steeds hoog en nog niets wijst er op dat ze er gaat aankomen. De gyne zegt dat het snel kan gaan, maar schrijft me toch maar op voor volgende week. Pfff, nog langer wachten!

20 JULI 2006: Rond een uur of 4 moet ik naar het toilet, daar merk ik dat ik mijn slijmprop verlies. Ik denk dat het nu nog best een paar dagen kan duren en kruip maar gewoon terug in mijn bed. Om 6uur word ik plotseling wakker, ik "voel" iets knappen in mijn buik en vrijwel automatisch spring ik recht. Mijn vriend wordt wakker en vraagt wat er is. Het enige dat ik kan uitbrengen terwijl ik naar het toilet hol is: mijn water... Ook hij vliegt uit bed en is precies helemaal de kluts kwijt. Hij begint nog wat spullen bij elkaar te zoeken en roept mijn mama. Omdat ik nog geen weeën heb, zeg ik dat we het best nog op ons gemak kunnen doen. We eten nog een boterhammetje en nemen nog enkele laatste foto’s. Tegen 7uur heb ik af en toe een lichte wee, maar al snel komen ze heftig en regelmatig. We vertrekken dan maar naar het ziekenhuis. Eigenlijk moest ik meteen gaan liggen omdat de baby nog niet ingedaald was, maar op een of andere manier voel ik dat het wel goed zit. Iets na 8 komen we aan in het ziekenhuis. De weeën komen nu om de 3 minuten en doen echt wel pijn. Ik denk bij mezelf dat ik dit toch niet kan volhouden tot ’s avonds laat, maar wil toch geen epidurale. Op de arbeidskamer doen ze eerst een monitor en na een uurtje besluit de vroedvrouw eens te voelen of en hoeveel opening ik heb. Op dit punt denk ik al bij mezelf: als ik nu nog geen opening heb, vraag ik toch een epidurale, want aan dit tempo houd ik het echt niet vol... Gelukkig zegt de vroedvrouw dat ik al 5 cm ontsluiting heb! Ze is zelf wat verwonderd dat het zo snel is gegaan en ze belt de gyne op om hem te waarschuwen dat ik waarschijnlijk in de namiddag ga bevallen. Vol goede moed vang ik de volgende weeën op. Het vervelende is, dat ik tussen de weeën door steeds moet spugen. Maar dan ineens gaat het heel heftig. Tegen 10uur roep ik dat ik toch een epidurale wil of dat ze de baby meteen eruit moeten halen De vroedvrouw komt nog eens voelen en zegt dat ik al 9cm ontsluiting heb en persdrang begin te voelen. Ze belt de gyne op dat hij meteen moet komen en ik mag naar de verloskamer. Ik moet nog even wachten met persen tot de gyne er is, maar eenmaal ik mag beginnen, ben ik zo op dat het niet meer echt vlot. Om iets na 11 besluit de gyne om de zuiger te gebruiken. Het hoofdje staat nl al, maar moet nog juist die laatste bocht nemen. En om 11u20 heb ik eindelijk onze meid op mijn buik liggen! Wat zijn we gelukkig! Loeka, 50cm, 3,890kg! Jullie zien, het kan snel gaan Mijn ventje heeft me ongelooflijk goed gesteund, en ook mijn mama heeft de bevalling bijgewoond. Ik ben zo blij dat ik deze ervaring met hun heb kunnen delen!

1/11/06 Ondertussen is mijn poppeke al 3 maandjes oud. Jeetje, wat gaat de tijd snel! Ze is momenteel 59cm groot en weegt 6,420kg. Prima dus. Niet te dun en niet te dik, wel bij de kleinere kindjes, maar dat vinden mama en papa niet erg. We hebben in het begin wel erge last met Loeka gehad. Ze had erge reflux en vanaf dat ze een weekje oud was, huilde ze uren aan een stuk. Na een tijdje zijn we naar een osteopaat geweest, en ik kan het iedereen aanraden! Na 5 behandelingen hebben we een superbaby. Onze meid is vrolijk, lacht veel en het voornaamste, huilt niet meer zo hartverscheurend. Iedere dag leert ze nu wel bij. En zo trots dat ze dan kijkt! Ik ben helemaal verliefd op dat kleine hummeltje, hoe kan je ook anders hè!

1/02/2007: Onze kleine meid, is al flink gegroeid en niet meer zo klein! 64cm en 7,500kg. Nog steeds bij de kleintjes, maar nog steeds niet erg! Ze heeft ondertussen al zo veel bijgeleerd. Ze kan zitten, haar armpjes uitsteken als ze gepakt wil worden, zich omrollen (zo goed als toch...), zich opdrukken en als ik liedjes zing, kan ze al een paar bewegingen meedoen. Ze begint nu echt te vertellen en wil haar eigen willetje doorzetten. Jaja, we hebben onze handen er vol mee. Ik vind het nog steeds heel erg leuk om mama te zijn van onze kleine Loeka. Ik kan veel tijd met haar doorbrengen, en dat is me alles waard. Samen knuffelen, samen in bed liggen, samen spelen. Kleine dingen die ik toch zoooo heerlijk vind. Het is een echt fotomodel, de meest gefotografeerde dochter, denk ik soms

21/05/2207 Wat gaat het hard zeg... Ons meisje is al 10 maanden sinds gisteren! Nog maar 2 maandjes en we kunnen al haar eerste verjaardag vieren! Ondertussen heeft ze alweer veel bijgeleerd. Een tijdje geleden leek het er op dat ze bijna ging kruipen. Ze kon zich vlotjes achteruit voortduwen en was volop aan het experimenteren om vooruit te geraken. Maar op paasdag ontdekte ze iets dat véél interessanter was... lopen! Jaja, ze loopt nog niet los, maar aan de hand, aan de zetel, aan de tafel, in het park... Overal waar ze recht kan geraken probeert ze te stappen. En kruipen... nee, das voor baby’s lijkt ze te denken! Ze is wel een beetje een makkelijke mie! Waarom iets zelf doen als mama en papa mij kunnen helpen Ja, dan schreeuwt ze eens verontwaardigd met zo’n blik in haar ogen "allé, ik zit hier wel hè!" Ach, t is een dame met pit, dat staat vast, maar toch geniet ik zo ongelooflijk hard van al onze momenten samen Ze gaat nu ook al een tijdje regelmatig op het potje. Met succes want sommige dagen slaagt ze er echt wel in haar pampertje droog te houden!

1/09/2007: Ons meisje is ondertussen al 1 jaar oud! Jongens, wat gaat dat snel. Kruipen heeft ze helemaal aan zich voorbij laten gaan en op 30 juni besloot ze dat het tijd was om zelf een stapje in de wereld te gaan zetten. Jaja, ze had zich bij elkaar gepakt en is beginnen te lopen! Op haar eerste verjaardag heeft ze het al aardig onder de knie. Mijn baby is dus officieel een kleine dreumes! Ze begint nu ook goed te babbelen en heel veel klanken na te zeggen. Mama, papa, tut, bumba, Ma (van Max, onze hond) opa, ja, die, dat, nee, ba (van bal), po (van pop),... en nog zoveel andere klanken waar ze iets mee bedoeld! Ook kan ze blokken stapelen, begint ze te puzzelen, is ze een echte poppenmoeder, kan ze "tekenen"... Het wordt eigenlijk steeds maar leuker. Ook al is het een echte eigenwijze meid die goed laat merken wat ze wil!! Op haar eerste verjaardag was ze net 70cm, wat eigenlijk vrij klein is. Maar ach, wat maakt het uit hè? Ze is gezond en doet al dingen waar andere 1 jarigen vaak nog niet aan toe zijn.
We zijn ook op vakantie geweest met het vliegtuig. Deze reis was super! Ze heeft enorm genoten!!

In september 2007 voelde ik mij al een tijdje echt niet goed. Ik werd midden in de nacht wakker met honger en lag de hele nacht wakker. Er begon me iets te dagen... Het leek wel heel veel op de symptomen die ik had bij de zwangerschap van Loeka! Ik was nog aan de pil en ik had er geen vergeten dus groot was de verwondering toen bleek dat de zwangerschapstest positief aangaf! Meteen bloed laten trekken en ja, harstikke zwanger. Toch had ik vanaf het begin geen goed gevoel bij de zwangerschap. Ik ben nog bij de gyne geweest, maar op de echo was nog geen kloppend hartje te zien. We maakten een nieuwe afspraak.
De dag nadien werd ik 's ochtends wakker en dacht: "hè, wat vreemd, ik heb zo lekker geslapen?" En ja, een uur later begon ik te bloeden. De zwangerschap was afgebroken.
Ik vind het wel erg hoor, ook al was het niet gepland. Maar een nieuw kindje zie ik nog even niet zitten dus we gaan aan de nuva ring. Een tweede kindje is welkom als we er ons alletwee klaar voor voelen!

1/02/08: Loeka is ondertussen al een flinke meid van anderhalf jaar! Wat vliegt de tijd zeg... Ze begint goed te babbelen en verstaat zowat alles wat we tegen haar zeggen. Je ziet aan alles dat het een kleine peuter wordt. Ik geniet nog steeds volop van mijn tijd met haar!

5/06/08: Wij zijn uit de pampers ! Wat ben ik trots op mijn lieve kleine meid!! We hebben een weekje geoefend en vanaf nu zijn de pampers volledig verleden tijd! Zelfs 's nachts heeft ze er geen meer nodig want ook dan maakt ze me wakker! Vanaf nu gaan we niet gepakt met een luiertas, maar met een potjestas! Jaja, dat potje nemen we wel nog overal mee naar toe zodat we geen toilet hoeven te zoeken en alsnog ongelukjes hebben hè. Wat wordt mijn klein schatje toch een groot schatje!!! Zindelijk op 22 maanden, overdag én 's nachts, daar mogen we toch trots op zijn?

Jullie kunnen haar foto’s en vorderingen altijd bewonderen via haar site. En laat dan ook meteen een berichtje achter in haar gastenboek, dat vinden we nog zo leuk!

www.loekajaeken.mijnbabysite.be

Ik wens iedereen veel succes en hopelijk snel tot forums!!

Groetjes, Melissa

Fotootjes van mijn meisje

3D echo op 20 weken

Image Hosted by ImageShack.us