Naam: Rainbow,

Getrouwd in 2005, Gestopt met de pil: dec 2004, Gestart in MMM: dec 2005, Kinderen: Ruben (05-05-08),

MIJN VERHAAL

Na een traject in de MMM via Ovulatie inductie, kijkoperatie e.d. uiteindelijk bij IUI terecht gekomen. De behandeling is met Lucrin en Puregon. Hopen dat dat werkt, want het voordeel is wel, dat ik na de inseminatie meer Pregnyl krijg, wat meer kans geeft op een innesteling.

GOED NIEUWS: 15 aug 2007 1e inseminatie!!!

26-08-07 Heel spannend. Ik heb al sinds de inseminatie heel erg zere borsten. Maar dat zegt dus niets, want dat komt door de HCG en de progesteron van de follikels. Ik had nu veel follikels, dus niet raar dat het extra gevoelig is. Ik durf nergens op te hopen, maar kan het toch niet laten. Ik kan me gewoon nog niet goed voorstellen dat het ooit echt raak zal zijn, hoewel ik ergens altijd wel heb geweten, dat het een keer gaat lukken. Lekker vaag allemaal, maar het komt er gewoon op neer, dat we geduld moeten hebben en dat valt niet altijd mee.
 
29-08-07 Ik ben tot op heden nog niet ongi en heb nog steeds zere borsten enzo. Ik merk aan mezelf, dat ik steeds meer erop ga rekenen dat het deze keer echt raak kan zijn. Ik wil het ook zo graag.
Ben wel een beetje bang voor een hele grote teleurstelling, maar kan het niet laten om toch al steeds positiever te worden.
Morgen zouden we mogen testen, maar dat is omdat mijn man morgen jarig is. Eigenlijk zei ze, dat we vrijdag mochten testen, dus ik denk dat we dat voor de zekerheid aanhouden, om vals positief of vals negatief te voorkomen.
Ik vind het zo moeilijk om er niet de hele tijd aan te denken. Merk dat ik heel vaak toch nog even naar de wc ga om te kijken of aan mijn borsten voel of ze nog zeer doen.
Ik ben er gewoon echt aan toe en wil zo graag!!!

02-09-07 Op de 30e durfden we het niet, maar de 31e 's morgens hebben we getest en hij was heeeeeeeeel licht, maar wel POSITIEF!!!!! Het is echt waar,

IK BEN ZWANGER!!!

Ik vond het de afgelopen 2 dagen nog wel zo ontzettend spannend, dat ik er niet op durfde te hopen dat het goed zou blijven gaan. De test was zo licht en het leek zo op 1,5 jaar geleden, maar ik heb nog geen druppel bloed gezien en heb de volgende kwaaltjes: heel moe, veel plassen, zere opgeblazen borsten (vooral 's avonds), ik voel de hele tijd mijn baarmoeder zitten, dus alsof het een soort ballon is in mijn buik (nu al...) en weinig eetlust.

Morgen ochtend testen we nog een keer en dan hooooooop ik, dat ik geurstgesteld wordt door een duidelijkere streep. Als ik twijfel, dan wil ik graag een bloedtest in het ziekenhuis en anders dan bel ik ze alleen, om een afspraak te maken voor de eerste controle en echo (hoop ik). Ik begin het steeds meer te geloven... Joepie!!!

03-09-07 Hoera!!! de test was veel dikker dan vrijdag en ik heb gelijk een digitale gedaan en die was al na een paar seconden positief. Ik ben zo blij!!! Kan het niet geloven en toch voelt het wel heel goed, alsof het echt klopt. Zo anders dan 1,5 jaar geleden. Daardoor ben ik  ook wel weer extra nerveus, want als het nu goed voelt en toch fout gaat, dan wordt het voor de toekomst wel weer heel erg extra moeilijk.

Maar we gaan er nu vanuit dat het goed blijft gaan en dat we in mei onze eerste kleine krijgen!! 20-09-07 de eerste echo 

09-09-07 Vandaag hebben we het nieuws aan mijn ouders verteld. Ze zijn op vakantie in NL en we hadden afgesproken om elkaar erna te zien, maar ik kon niet meer wachten. We zijn er dus op de gok heengegaan en ze waren er eerst niet, maar na een kopje koffie op het terras en even een wandelingetje, zagen we ze in het restaurant van het park.

Wij hebben een mooie kaart met een lief gedichtje erin door de ober aan mijn ouders laten geven met de opdracht om het direct open te maken.

Mijn moeder was helemaal in tranen, zo lief! Vlak daarna kwamen wij ook en konden we elkaar feliciteren. Mijn vader was nog wel wat voorzichtiger, omdat het no zo pril is, maar hij was ook super blij voor ons.

Heerlijk, kan ik straks eindelijk mijn moeder bellen, als ik het erover wil hebben.

Kwaaltjes vallen mee. Ik heb zere borsten, ben erg moe, voel mijn baarmoeder zitten en moet erg veel plassen, maar ik ben (nog) niet misselijk. Mijn moeder vroeger ook niet, dus wie weet...???

12-09-07 Vandaag is Moeders voor Moeders langs geweest. De test die ze deed was KNAL POSITIEF!!! nog voordat de controlestreep er was, was de teststreep duidelijk zichtbaar. Tot nu toe is de teststreep nog steeds veel dikker dan de controlestreep. Vanwege de IUI behandeling hebben we natuurlijk kans op een meerling. Daarom vroeg ze van tevoren of we evt. 2 testen wilden doen, om ze later voor het plakboek te kunnen gebruiken, evt. voor allebei. Dus we hebben er twee. Toen ze zo positief uitpakten, zat ze de hele tijd te hinten op een meerling, omdat het zo duidelijk was. Wie weet... Nog een week en 1 dag en dan weten we meer...

20-09-07  Vandaag hebben we weer goed nieuws!!!

WE HEBBEN  EEN HARTJE GEZIEN!!!

Zo bijzonder, ons lieve kleine minimensje.
Het is precies 7 weken en 1 dag, zoals het ook echt is, dus het groeit prachtig en is nu 9,8 mm klein. Nog niet eens 1 cm.
Het hartje is bijna even groot als het hoofdje, en het was nog wel moeilijk te zien, maar we hebben wel een fototje gekregen. Zal morgen kijken of mijn man het kan inscannen op het werk, dan zet ik het hier op mijn profiel.
Ik vond het heeeeel lief, want doordat we 1,5 jaar geleden een mk hebben gehad, bood ze zelf aan, dat we nog een echo mochten, over 2/3 weken. Ik hoefde er niet eens om te vragen. Geweldig!!!
Op 4 oktober mogen we dus weer kijken.

Verder gehoord over hoe het zit met gyn of vk met mijn medische indicatie.
Ze hebben in het ziekenhuis zowel vk als gyn's en ik kan me gewoon aanmelden bij de vk praktijk. Ik moet wel in het ziekenhuis bevallen, maar dat kan waarschijnlijk met een vk. Als er medische redenen zijn, dan wordt ik (evt. tijdelijk) gecontroleerd door de gyn en doet die de bevalling.
Wel lekker, dan valt alles onder hetzelfde dak en heb je geen gedoe met info overdracht.

Ook daar heb ik me al aangemeld, en ze wilden me al zien met 10 weken, en dat is al op 8 okt, dus dan heb ik 2 controles in 1 week, lachen. Ik ben dus super blij.

14-12-07  Alles ziet er goed uit.

Ik ben alweer bijna op de helft!!!

Over precies 1 week hebben we onze 20 weken echo en hopen we ook het geslacht te zien. Het gekke is, dat je alle stress en verdriet van de MMM best heel snel weer achter je kunt laten, als je eenmaal zwanger bent en het gaat goed. Ik maak me nu wel zorgen of alles goed gaat, maar dat is net zoals andere moeders, neem ik aan.

We hebben wel erg veel geluk, want onze VK is heel betrokken en we hebben inmiddels al 5x naar ons kindje mogen kijken. Volgende week dus al de 6e keer. Ook hebben onze zussen het hartje al eens gehoord, door de Angle Sound die we hebben gekocht. Was een heel bijzonder moment.

23-01-08 Weer veel nieuws te vertellen:

Met de 20 weken echo zag alles er goed uit, maar ons hummel was erg eigenwijs. Het hartje was niet goed op echo te krijgen en ook het geslacht bleef stug buiten beeld. Gelukkig was de echografe zo lief om ons nog een 2e keer te laten komen, want ze wilde wel het hartje goed bekijken.

Met 23 weken mochten we terugkomen, dat was op 10 januari 2008, en jawel:

EEN ZOON!!!

Overduidelijk, en we hoeven van haar niet eens meisjesnamen te vinden, want het kan echt geen meisje zijn, zei ze!!!

Ben nu al flink aan het groeien. Verder volop met de babykamer bezig en aan het genieten van ieder schopje en draaitje in de buik.

21-02-08 nu alweer 29 weken zwanger!   Het begint nu op te schieten.

Vandaag controle gehad. Wel spannend. Het ziet er nog  goed uit, maar hij heeft sinds de 23 weken echo wel wat vocht bij zijn niertjes. Het is niet veel en valt nog onder 'normaal' maar we krijgen wel een extra groeiecho met 31 weken, voor de zekerheid.

Ze zei dat er waarschijnlijk een kinderarts bijgehaald zal worden, na de geboorte, om te kijken of hij goed kan plassen. Is toch wel even confronterend om te horen dat er dus misschien toch iets niet goed is.  En dat, terwijl ze de vorige keer juist zat te zeggen dat het heus wel goed zit en dat ik me niet zo'n zorgen moet maken. Maar zijn nierweefsel zag er verder goed uit hoor, dus waarschijnlijk is echt alles wel goed.

Verder was alles netjes. Mijn buik is gemiddeld en bloeddruk was goed. (110/65)

20-04-08  HOERA!!! de 37 weken grens voorbij!!! Ben opgelucht dat ik die gehaald heb. Nu mag hij officieel komen, maar heb het gevoel dat het nog wel even gaat duren.

Wel al veel harde buiken en af en toe oefenweeen, maar nog niet het echte werk. Nog even wachten, want we hebben eerst nog 2 bruiloften waar ik heeeeeeel graag  bij wil zijn. We zullen zien...

30-04-2008 Koninginnedag 2008

Vandaag ben ik precies 39 weken. Ik kan niet wachten totdat hij komt, maar tegen de bevalling zie ik wel erg op. Maar het hoort erbij en iedereen doet het, dus zal hij in elk geval eruit komen.

OP MAANDAG 5 MEI OM 16:52 UUR IS RUBEN SAM GEBOREN!!!

Zo ging het:
Ik had al weken last van harde buiken, maar vanaf 15:00 uur werden ze serieuzer en pijnlijker. We zaten toen nog terug in de auto van mijn schoonouders, dat was een heftige 1,5 uur.
Om 19:00 uur dacht ik de eerste weeën te voelen. Wist nog niet of dit het echte werk al aankondigde.
’s Avond nog videootje gezien.
Vanaf 23:00 uur werden de weeën regelmatiger, ongeveer om de 10 minuten. Ben toen in bad gaan zitten en rond 2 uur kwamen ze elke 5 minuten.
Ik twijfelde of dit het echte werk was, dus wist niet goed of ik mijn man moest wakker maken, maar hij hoorde me wegzuchten, dus werd gelukkig wakker.

Samen nog even overlegd en toen het ziekenhuis gebeld.
We wisten dat er een grote kans zou zijn, dat we nog een keer naar huis zouden worden gestuurd, maar ik wilde toch wel graag laten kijken of dit echte weeën waren en of het echt bezig was. Wij dus onderweg.

Om 4 uur kwamen we aan in het ziekenhuis en moest ik aan de CTG. Qua CTG leek het al aardig op te schieten, stevige weeën, de verpleegkundige had het al over evt. vliezen breken en blijven…
Toen gekeken hoe ver ik was: maar nog maar 1,5 cm, toch nog geen vliezen breken dus..

Gelukkig mocht ik toch blijven en hoede niet meer de auto in, want de weeën zagen er al wel heel heftig uit..

Mijn bloedplaatjes (voor de stolling) waren goed, dus die van de baby dan automatisch ook, gelukkig.

Onder de douche gezeten en daarna weer aan de CTG. Toen kreeg ik een weeënstorm, heel veel rug- en beenweeen. Kon ze niet meer opvangen en zag het niet meer zitten.

Gelukkig namen ze me heel serieus en kreeg ik hulp. Ik kreeg zo'n pompje dat je zelf kunt indrukken om verdoving te krijgen. Echt super. Ik kon weer ademhalen en kon beseffen dat dit het moment was dat ik mijn zoon zou gaan krijgen.

Mijn man was echt de geweldigste schat van de hele wereld. Zonder hem had ik het niet gered. Ik heb zijn hand helemaal vermorzeld door het knijpen, en hij hielp zo goed met het puffen, want dat ritme vasthouden vond ik soms bijna niet te doen.

De laatste 3 cm moest ik de eerste persweeën wegpuffen, dat viel niet mee.
Toen mocht ik eindelijk persen. Mijn blaas was toen te vol en ik kreeg een katheter om die leeg te maken.
Ik had heel veel weeën achter elkaar, eigenlijk teveel voor de baby. Hij reageerde er niet goed op, dus mocht ik om en om maar persen, de andere weeën moest ik wegzuchten.
Dat was heel heftig, want daardoor vond ik het heel moeilijk om de techniek van het persen goed te doen.
Hij lag ook nog verkeerd met zijn hoofd, keek naar boven.
Uiteindelijk hebben ze toch de vacuüm pomp moeten gebruiken.
Na twee keer meetrekken mochten we hem samen aanpakken.

Zo'n mooi moment, zo'n mini mannetje op mijn buik. Eindelijk kennismaken en zien dat hij geen droom was geweest, maar een echt mensje.
Wel geknipt en gescheurd, dus een hoop hechtingen en zwellingen, das minder.

En ja, ons wondertje plaste direct na de geboorte al, dus we mochten al naar huis, gelijk maandagavond. Volgende week een echo van zijn buik, voor zijn niertjes.

Was de eerste nacht wel spannend, thuiskomen zonder kraamhulp en dan de nacht samen in, maar we hebben het gered en gelukkig de volgende dag de kraamhulp erbij.

23-05-08 Wat hebben we toch een heerlijk mannetje. Het gaat heel goed. Ik heb wel een hoop kraamtranen gelaten, ook van het besef dat onze grote droom nu dan toch is uitgekomen. Lichamelijk vind ik het nog wel zwaar, ben nog steeds niet helemaal hersteld van de bevalling, maar Ruben doet het fantastisch. Hopen dat hij vannacht weer zo goed slaapt als afgelopen nacht.

07-08-08 Vandaag naar het consultatiebureau geweest. 3e maands controle, maar geen vaccinaties. Hij is namelijk een beetje ziekig. Kan de 5e ziekte zijn, omdat het zoontje van mijn vriendin het net heeft gehad en Ruben dezelfde plekjes rond zijn mond heeft.

We hoorden vandaag, dat hij toch wat hulp nodig heeft bij de buikligging. Hij lijkt een te korte spier te hebben o.i.d. omdat hij zijn rug krom trekt ter compensatie wanneer hij op zijn buik ligt. Hij komt ook zowat niet van de grond met zijn gezicht. Hopen dat een ostheopaat iets voor ons kan doen. We krijgen ook een heupecho. Prefentief, omdat mijn zus een spreidbroekje heeft gehad en om zeker te stellen dat zijn kromme rug daar niet vandaan komt. Best spannend allemaal. Verder gaat alles super goed met Ruben. Hij heeft zijn handen pas ontdekt en kijkt er naar en pakt lichte dingen die tegen zijn hand aankomen nu ook vast. Hij vertelt veel en lacht heel vaak. Ben zo super trots op mijn mannetje!!!