< 9Maand-Sponsor >

Nestlé Baby

< Publiciteit >

Baby Junior

Rainbowbabies

BabyGoodies.eu

Popje.com





BasilKato.be

Jolena

Pepatino.be

Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » 9Maand Babyclub » Profiel

Dit ben ik...


Ik ben Anne, 31 jaar en ik woon in het oosten van Nederland. Ik ben getrouwd en we hebben een hele lieve dochter Floortje. De zwangerschap van haar is super gegaan en op 2 juni 2006 werd ze (na 41.3 wk!) na een bevalling van 63 uur geboren. Toen onze schat ruim een jaar was wilden we graag voor een broertje of zusje gaan dus augustus 2007 gestopt met de pil.


Op 14 november getest: zwanger! Uitgerekend voor 22 juli 2008, Floortje zou net 2 zijn. We zijn helemaal gelukkig dat het zo snel gelukt is. De eerste tijd blijft spannend ( een paar jaar voor Floortje in een eerdere relatie een missed abortion gehad op 12 weken - het kindje was op 9 weken gestopt met leven). Maar met 9 weken zagen we gelukkig een hartje kloppen en op de echo van 12 weken een spartelend kindje. Wat zijn we blij! We kijken er heel erg naar uit om in de zomer met z'n viertjes te zijn!


Eind januari heb ik op 15 weken weer een afspraak bij de verloskundige. Ik maak me zorgen, ik heb al een paar dagen harde buiken die niet zomaar weg gaan en sinds een dag bloedverlies. Ik voel me niet zo zwanger meer maar dat kan liggen aan de zwangerschapstermijn: na 14 weken zou het met misselijkheid e.d. veel beter moeten gaan. De verloskundige zoekt het hartje maar vindt het met de doptone niet direct. Het echo-apparaat erbij gehaald en daar zien we een zwaaiend kindje en gelukkig toch een hartslag. Dat was even heel spannend!


12 februari: ik heb nu twee weken last van bloedverlies. Sinds de laatste afspraak was ik maar kort gerustgesteld. De verloskundige zei zo stellig dat het bloedverlies waarschijnlijk kwam door obstipatie dat ik twee weken niks anders doe dan veel drinken, laxerend eten maar... me ook erg veel zorgen maak. Er klopt iets niet, ik voel het! Ik bel dus voor een extra afspraak en mag gelukkig meteen komen. De verloskundige pakt meteen het echo-apparaat en ik voel en zie het meteen: een heel stil kindje en geen hartslag. Ons kindje leeft niet meer...


Dan gaat het snel: man bellen die uit zijn werk naar huis snelt, Floortje onderbrengen bij vrienden en direct naar het ziekenhuis. Daar werd door een gynaecoloog bevestigd wat we al wisten, ons kindje was in de afgelopen twee weken overleden in mijn buik... Omdat ik inmiddels 17 weken zwanger ben moet ik op een natuurlijke manier bevallen. We mogen zelf een dag bepalen wanneer dat gaat gebeuren. We besluiten de volgende dag te komen waar we ons moeten melden op de kraamafdeling...


13 februari: De moeilijkste dag van mijn leven. Ik moet gaan bevallen van een kindje dat niet meer leeft. Opgewekt door tabletjes komt in de loop van de middag de bevalling op gang en om 16.41 wordt ons kindje geboren. Een meisje... Ze is mooi, alles zit er al op en aan maar ze is zo klein! We noemen haar Roos. Ondanks het grote verdriet is het toch een soort geluksmoment als we haar zien. We zijn toch weer papa en mama geworden al zal ons meisje alleen maar voortleven in ons hart. Roos was maar 14 cm en slechts 40 gram. Later zouden we horen dat ze de afmeting had van slechts 13/14 weken. We zullen het nooit precies weten maar waarschijnlijk is er in het begin iets niet goed gegaan in de aanleg en is ze achtergebleven in de groei. We nemen uitgebreid afscheid van haar in het ziekenhuis en lopen huilend de kraamafdeling af. Met lege handen naar huis...


Roos zal altijd bij ons horen en we zien haar als onze mini-dochter. We missen haar nog elke dag en zullen haar nooit vergeten! Het is een moeilijke tijd, een tijd van verdriet en afscheid nemen van een toekomst met ons 2e meisje. Mijn man zei het heel lief: "Ik dacht altijd dat ik 2 kinderen wilde krijgen maar nu weet ik heel zeker dat ik er 3 zou willen!"


En zo is het, Roos willen we niet vervangen maar we willen wel nog steeds een broertje of zusje voor Floortje. Omdat de onderzoeken van Roos, de placenta en mij niets hebben opgeleverd en de baarmoeder er na 2 weken weer heel mooi gesloten uitziet is er medisch gezien geen reden om te wachten met zwanger worden. We gaan er dus weer voor...


1e ronde (na de geboorte van Roos): 38 dagen -> 23 maart ongesteld


2e ronde: NOD 20 april -> op 19 april een licht positieve test!


We zijn weer zwanger!!! En voor eind 2008 nog... We zijn heel erg blij. Zou het dan nu goed gaan?


7 mei 2008: 6wk3d zwanger en een eerste afspraak bij de gynaecoloog in het ziekenhuis. Gelukkig mogen we ons al zo vroeg in de zwangerschap melden! Na de zwangerschap van Roos zal deze zwangerschap niet onbezorgd zijn. Vandaag de eerste echo en tot mijn teleurstelling zien we nog geen kloppend hartje. De gynaecoloog maakt zich geen zorgen; ze ziet een dooierzak met 'iets' erin met de afmeting die je voor deze zwangerschapsduur mag verwachten. Over twee weken weer een afspraak...


21 mei 2008: 8wk3d zwanger en de 2e afspraak in het ziekenhuis. Gaan we nu wel een hartje zien?? Ik heb goede hoop want ik ben over de hele dag erg misselijk en moe en heb erg volle en gevoelige borsten. Het HCG doet zijn werk!! En jaaaa! We zien inderdaad een kloppend hartje. De gynaecoloog heeft het zelfs laten horen: 180 heldere tikjes per minuut... Prachtig! Dat geeft ons veel vertrouwen; het ergste risico is nu voorbij. We kunnen nu alleen maar hopen en vertrouwen dat het goed zal gaan...


4 juni 2008: vandaag is de asverstrooing van Roos*; een hele moeilijke en verdrietige dag. Wel fijn dat Roos* nu haar laatste plekje heeft in de mooie vlindertuin... "Dag mijn lieve Roosje, je bent voor altijd in ons hart!"


20 juni 2008: 12wk5dg zwanger en 3e afsrpaak bij de gyn. Ik ben toch wel erg zenuwachtig en heb echt serieuze twijfels of het wel goed gaat. Ik ben minder misselijk maar dat kan ook bij de termijn horen. Gelukkig begrijpt mijn gyn het en stelt voor meteen te kijken: we zien een druk spartelend kindje!! Heel fijn om te zien en het hertje weer te horen. Hij heeft moeite om een mooi plaatje 'vast' te zetten omdat het kindje zo druk beweegt. Toch lukt het om twee mooie echo-plaatjes uit te printen voor in het plakboek. Dit kindje is al bijna zo groot als Roos* ooit geweest is... Ik kan niet wachten tot ik hem/haar zal kunnen voelen!


10 juli 2008: 15wk4dg zwanger en 4e afspraak bij de gyn.


8 augustus 2008: 19wk5d: 20-weken echo (screeningsecho) bij het echo-bureau.



Mijn banners:




Dit profiel werd al 1010 keer bekeken.