Mijn naam is Kim ik ben 26 en woon samen met mijn vriend van 28 en ons hondje Boaz in het oosten van Nederland. In december 2005 word ons nieuwe huis opgeleverd, en moeten we dus "dubbel" aan het klussen! Ik ben sinds januari 2005 gestopt met de pil maar, het zwanger worden wil nog niet echt lukken. Wie weet is het deze maand raak........

En ja hoor, net na die drukke periode van veel werken en klussen in ons nieuwe huis ben ik zwanger! De week dat ik een jaar gestopt ben met de pil heb ik eindelijk een positieve test!!! Ik mag 27 februari naar de verloskundige voor de eerste echo. 

Op 27 januari heeft mijn vriend me te huwelijk gevraagd, dat was de dag dat we 3 jaar verkering hadden. We hebben inmiddels de datum geprikt en al afgesproken bij het gemeentehuis en het feest is ook besproken.

We trouwen op 30-05-2006. Op dinsdag 9 mei heb ik dan eindelijk mijn 20 weken echo gehad, en wat denken jullie : een meisje!!! Mijn gevoel heeft me dan ook zeker niet in de steek gelaten. Alles zag er prima uit, en ze groeit volgens het schema’tje!

We hebben dan ook eindelijk die dag de babykamer meubeltjes besteld incl. matrasje, piekstok en klamboe. De Bugaboo-kinderwagen krijgen we voor ons huwelijk en de badset heb ik al in huis en al veel meer natuurlijk. Het enige dat we nog in grote lijnen moeten kopen zijn een box een wipstoeltje en een maxi-cosi (autostoeltje). Eerst ga ik me de aankomende 3 weken richten op ons huwelijk! We houden het klein 30 mensen de gehele dag. Ik moet nog enkele dingen aanschaffen zoals een body en sieraden. Ik moet de bruidstaart nog bestellen en meer van dat soort dingetjes regelen. Het komt vast allemaal goed! Na 30 mei ga ik me dan helemaal op het kamertje storten, gordijnen bestellen, muren mooi maken enz.enz. Als dan de meubeltjes komen kan het er ook direct in!

Inmiddels is het dan juni, ben ik alweer een dikke week getrouwd, 24 weken zwanger en ik voel me geweldig. Met het kleine meisje in mijn buik gaat ook alles prima, ze schopt behoorlijk!

Eindelijk hebben we dan afgelopen weekend (29 juli) de babykamer geschilderd, de muur is mooi rose en het kozijn wit.

De gordijnen worden vanavond opgehangen (1 augustus) en dan is het wachten op de meubeltjes!

Vrijdag 11 augustus hebben we de kinderwagen, maxi-cosi en de meubeltjes dan eindelijk opgehaald! Zaterdag is dan ook direct het kamertje afgemaakt en leuk ingericht..... daar had ik zo lang op gewacht! Nu is het wachten op onze dochter.....

Inmiddels is het 4 oktober en zijn we de uitgerekende datum alweer 1 week en 3 dagen voorbij...Ik begin er echt van te balen, gisteren was ik bij de verloskundige en ze heeft een poging tot strippen gedaan, het was erg naar, maar uiteindelijk lukte het niet omdat ze haar vingers te kort had! Als ik nu niet voor vrijdag beval moet ik naar het ziekenhuis naar de gyneacoloog, dan krijg ik een CTG-scan en gaan ze me nogmaals strippen. Dan mag ik nog tot en met zondag 8 oktober thuis bavallen en daarna moet dat in het ziekenhuis omdat de 42 weken voorbij zijn. Dan word ik elke 2 dagen gestript tot 43 weken en dan pas gaan ze inleiden. Dus.... Laat ik hopen dat ze dan toch nog spontaan voor zondag komt! Het liefst morgen dan hoef ik vrijdag niet meer naar die gyneacoloog.....

Ik ben op 7 oktober om 10:20 uur bevallen van onze dochter Isa Floor! Het strippen vrijdag 6 oktober heeft uiteindelijk doorgezet, die avond kreeg ik weeen en de volgende ochtend was ze er! Uiteindelijk een vlotte bevalling, aardig ingescheurd maar een mooie, gezonde baby er voor terug!

De dinsdag na de bevalling 10 oktober, kwam de verloskundige op bezoek, ik was Isa aan het voeden, de verloskundige hield Isa even vast na die tijd en zag dat Isa het moeilijk had met ademen ze was aan het "neusvleugelen" en ademde met heel haar buikje en was wat blauw om haar mondje. Om een lang verhaal wat korter te maken, ik werd mijn kraambed uitgehaald en moest in de auto met haar naar het ziekenhuis, waar Isa werd opgenomen op de zuigelingen afdeling en ik zelf op de kraamafdeling. Isa moest de couveuse in en kreeg isolatie verpleging omdat ze niet wisten wat ze had, een virus? een bacterie? Er werden long en hart foto’s gemaakt en ze kreeg vast een infuus met anti-biotica. Ze kreeg een sonde in haar neus voor het geval ze niet meer kon of wilde eten en kwam aan de bewaking met 3 plakkers op haar borstkastje en een om haar voetje. Het was dus een en al draadjes en slangetjes..... echt verschrikkelijk en nog steeds wisten wij en de artsen niets... Zo gingen we de nacht in, Jos thuis, ik op de kraam en Isa op de zuigelingenafdeling. Wel bleef ik overdag zelf voeden 5 keer om de 3 uur ging ik naar haar toe, ’s nachts kreeg ze afgekolfde melk van mij uit een flesje. Zo hadden we wat onzekere dagen, elke dag prikten ze bloed bij haar. Het enige wat we wisten was dat er vlekjes op de longfoto’s te zien waren en dat er iets in haar bloed te zien was. Isa hoestte ook vreselijk tijdens het drinken en ze vertelden ons dat dat niet hoort bij baby’s. Kinderartsen, lactatiedeskundigen en logopedisten keken mee onder het voeden en geen van allen kende het hoesten zo, het leek of ze zich verslikte maar toch was dat niet altijd zo. Vrijdags werden er nieuwe foto’s van haar longen gemaakt maar de vlekjes waren minder geworden en de waarden in haar bloed waren ook gedaald de kinderarts kwam zaterdag bij ons en keek nog een mee tijdens het voeden, ze dachten aan een vistel tussen haar luchtpijp en slokdarm waardoor ze zich misschien verslikte maar de arts vertelde dat dat niet zo leek omdat kindjes dan veel blauwer werden.... gelukkig dat werd ze niet. Uiteindelijk kunnen ze nu alleen bedenken dat ze een longontsteking heeft gehad, en waarschijnlijk komt dat doordat ze zich een van de eerste voedingen al heeft verslikt en dus melk in haar longen heeft gekregen en daar heeft ze het moeilijk door gekregen. Maar na een dikke week hebben we haar weer thuis en gaat alles helemaal goed met haar, ze drinkt en slaapt goed! Het is een tevreden meisje en we zijn trots op haar!

Inmiddels is het juni 2008, Isa is alweer 20 maanden, een ontzettend leuke, lieve, pittige maar vooral mooi dametje! We zijn vreselijk trots op alles wat ze kan en doet! Ze is erg snel met veel dingen, lopen deed ze bijvoorbeeld al met 10 maanden!

Ook zijn we alweer een hele tijd aan het klussen voor een brusje voor Isa. Maar net als bij Isa laat een positieve test alweer veel te lang op zich wachten...

Toen Isa bijna 4 maanden oud was ( 2 februari 2007) kwam ik erachter dat ik weer (ongepland) zwanger was (op dat moment 10 weken), ik gaf borstvoeding en was niet aan de pil. Ik ben dus 1 keer ongesteld geweest, 7 weken na de bevalling! Met 13 weken werd deze zwangerschap een miskraam. Dat was voor mij op dat moment niet echt verschrikkelijk, ik was tenslotte net moeder en bleek dus al vanaf dat mijn dochtertje Isa 7 weken was alweer zwanger te zijn. Dat zou dus betekenen dat er nog geen 11 maanden tussen de kindjes zou zitten. Pittig dus..

Na de curretage ben ik 2 maanden aan de pil geweest, toen begon het toch weer te kriebelen.... dus gestopt... met de hoop op snel weer een zwangerschap... Maar nee hoor!
Inmiddels ben ik het wachten zat....we zijn alweer 14 maanden bezig om zwanger te worden van een tweede kindje...

Er zit dus niets anders op dan veel te duimen! Dat het deze keer wel raak mag zijn.....

Heel veel liefs, Kim