Mijn naam is dus Dunja, ik ben 25 jaar. In het dagelijks leven studeer ik. Ik ben 1,5 jaar getrouwd, mijn man en ik zijn al 7,5 jaar samen. In 2005 hebben we besloten (na een medisch zetje) dat het tijd werd om ons gezinnetje van 2 uit te breiden.

Een dag voor kerst 2005 kwamen we erachter dat ik zwanger was, helemaal gelukkig! Namate de weken verstreken werd ik onzekerder. En met een zwangerschap van 12 weken en 5 dagen werd ons duidelijk dat mijn onzekerheid klopte, het vruchtje was verdwenen. Na een heftige miskraam op 18 februari 2006, waarbij het voor mij kantje boord is geweest, en met een hoop verdriet, bleven we hopen op een nieuwe zwangerschap.

In de 7e cyclus na mijn curretage zijn we weer zwanger geworden! Blij, maar vooral heel bang. Die angst is gebleven tot de 20 weken echo, toen durfde ik pas te genieten.

Na een zwangerschap van 42 weken en 3 dagen...3 dagen een veter voor ontsluiting...een ingeleide bevalling, uiteindelijk door een keizersnede op 19 juni 2007 mama geworden van een DOCHTER Nikita.

Ons meisje is nu een jaar...en op 21 mei 2008 heb ik de laatste pil geslikt. Voor ons gevoel wilden we meteen al wel beginnen voor nummer 2, maar het verstand zei dat we nog even moesten wachten...aan dat wachten is nu een eind gekomen! Nummer 2 is welkom! We zijn benieuwd hoelang het dit keer allemaal gaat duren...