Phoeh, al dat wachten... dat zijn we denk ik allemaal zat??

<> Ik zal me even kort voorstellen: ik ben Suus, 29 jaar en ik woon in Nederland. Ik ben nog niet zolang getrouwd met m’n ventje en eind juli 2005 gestopt met de pil. En nu dus hopen dat het snel raak is, want ik heb niet zoveel geduld . Succes allemaal!!

<>Begin februari 2006: na een half jaar ’oefenen’ is het dan eindelijk gelukt... Ik weet dat ik achteraf gezien niet mag mopperen, maar dat wachten duurde wel lang...Met name de zorgen die erbij gepaard gaan. Maar nu hebben die zorgen weer plaatsgemaakt voor andere zorgen: gaat het wel allemaal goed met de kleine?!? Ik ga hard van wel!! Het is nog erg moeilijk te geloven dat ik echt zwanger ben, maar ik hoop na de eerste echo’s volop te kunnen genieten!!

<>Nadat ik erg geschrokken was door wat bloedverlies, heb ik op 27 februari 2006 mijn eerste echo gehad. Alles was goed! Hebben het hartje zien kloppen!

<>Op 10 maart wat donker bloed verloren. Op 13 maart echo: het vruchtje leeft niet meer . Had nu 9,5 week moeten zijn...Nu is het wachten op spontane miskraam of anders curettage. Ik ben heel verdrietig en hoop maar dat ons ook ooit een is gegund! Uiteraard het liefst zo snel mogelijk... Uiteindelijk ben ik eind maart 2006 gecuretteerd.

<>Daarna volgde weer de angst: word ik wel weer zwanger en zo ja: wanneer dan...?? Gelukkig werd mijn geduld niet al te lang op de proef gesteld! Op 15 juni 2006 heb ik een positieve zwangerschapstest gedaan . Nu gaan we extra hard dat het dit keer allemaal goed blijft gaan!!

<><>Eerste echo gehad met 6 weken en 5 dagen en alles was goed. Nu weer een echo gehad met 8 weken en 5 dagen en nog steeds alles goed! Je ziet al echt een minimensje! Leuk hoor!! Heb ook meer kwaaltjes dan de vorige keer (misselijk en gevoelige/grotere borsten) dus voel me ook meer zwanger. Met 10,5 week weer een echo gehad en het gaat nog steeds goed met de kleine! Met 12 weken echo en nekplooimeting gehad. Alles was goed! Kleine is bijna 6 centimeter van kop tot kont en heeft slechts een kans van 1 op 20.000 op het Syndroom van Down. Toch weer een extra stukje geruststelling! Hij/zij was al lekker aan het bewegen en zelfs al aan het duimzuigen! De kritische fase is nu officieel voorbij, al blijft het natuurlijk nog steeds spannend of alles wel goed blijft gaan.Met 14 weken weer een echo gehad. Alles was nog steeds goed.

<><>Eind september ’06: Inmiddels ben ik alweer bijna op de helft! Kan het nog steeds bijna niet geloven dat het nu allemaal goed gaat en dat er echt een kleintje komt binnenkort! De babykamer is inmiddels besteld, de eerste positiekleren zijn in huis en nu gaan we langzamerhand alle andere benodigde spulletjes in huis halen. Leuk hoor!! Ook voel ik de kleine sinds de 17e week bewegen in mijn buik! Ook mijn ventje heeft het al gevoeld. Heerlijk!

<><><>In de 21e week hebben we de uitgebreide screeningsecho gehad. Alles zag er prima uit! Nu nog 1 echo te gaan, een pretecho (3D) en dan is het wachten tot we onze kleine live gaan zien! Met 25 weken hebben we een 3D echo gehad. Erg gaaf! Ik heb 2 foto’s bijgevoegd.

<><><>Tot op het laatst van mijn zwangerschap heb ik me goed gevoeld (op de eerste 3 misselijke maanden na dan..) en heb ik erg van de zwangerschap en dikke buik genoten! Wat een bijzondere ervaring!! Op 13 februari 2007 (na 38,5 week zwangerschap) is onze kleine Evi geboren! We wisten tot het laatst toe niet dat het een meisje was en we vonden het erg leuk dat het geslacht een verrassing was! Evi is een heerlijke meid! Door omstandigheden kon ik geen borstvoeding geven, maar gelukkig pakt ze de fles goed en slaapt ze zelfs al hele nachten door!! Bij geboorte woog Evi 3350 gram en was ze 51 cm.

<><><>Na 2 twee maanden woog ze 4450 gram en was ze 57 cm. En ze blijft steeds leuker worden , ongelofelijk!!! Bij het bezoekje na 3 maanden aan het consultatiebureau woog Evi 5660 gram en was 61 cm lang. Nog steeds is het een verschrikkelijk lief en heerlijk grietje. Ze slaapt nog steeds erg goed en is de rest van de tijd erg vrolijk wakker!!

Inmiddels is Evi ruim 15 maanden. Het is nog steeds een superschat! Ze doet het super: loopt al vanaf 11 maanden, begon vanaf een jaar ineens super veel woordjes te zeggen en eet nog steeds erg goed (klop, klop, klop)

Wij hebben altijd gezegd: minimaal 2 jaar leeftijdsverschil. Vanaf eind mei zouden we dus weer gaan oefenen voor een 2e. Uiteindelijk zijn we 1 maandje eerder begonnen, en.....ja hoor....gelijk raak...Wie had dat gedacht... Nou maar hopen dat alles goed blijft gaan, dan krijgt Evi in januari 2009 een broertje of zusje erbij!!

Met 5,5 week weer bloedverlies. Lijkt wel een deja vu... Echo gehad, maar biedt nog niet zoveel duidelijkheid. Blijft afwachten, Volgende echo is op vrijdag de 13e.... Heel vervelend, die onzekerheid!!

Uiteindelijk blijkt het allemaal goed te gaan! Al verschillende echo's gehad, waaronder op 21 juli 2008 de 12 weken echo, alles zit erop en eraan!! :-) Foto op profiel gezet!

<><><>Groetjes, Suus <>