Dag iedereen!

Mijn naam is Véronique. Ik ben 24 -ondertussen 25- herfsten jong en ik woon in het Brusselse -ondertussen in het Waasland. Mijn vriend en ik zijn sinds maart 2005 samen en sinds november 2005 zijn we aan het proberen voor een kindje.

Ik zeg wel "proberen", want... In januari 2006 ging ik naar de gynae om "verantwoord" zwanger te worden. Een routineus uitstrijkje duidde echter op afwijkende cellen die moesten verdwijnen alvorens ik zwanger zou mogen worden. Eerste opdoffer. Maar goed, de cellen konden ook vanzelf verdwijnen... Enkele maanden afwachten.

April 2006 heb ik een afspraak bij de gynae voor een uitstrijkje. Laat ze verdwenen zijn, laat ze verdwenen zijn... Nee, hoor. Afspraak voor colposcopie (waarbij de cellen van de baarmoederhals met een miscroscoop worden bekeken). Ondertussen nog altijd niet zwanger. Stiekem natuurlijk wél blijven proberen. Wat hadden ze gedacht!? Niemand had mij ooit verteld dat ik PCOS heb, laat staan dat dat voor vruchtbaarheidsproblemen kan zorgen.

Misschien toch een afspraak bij fertiliteit!? Juli 2006, oftewel: onze eerste afspraak op fertiliteit. Resem tests en natuurlijk afwachten tot na de colposcopie alvorens met eventuele behandelingen te starten.

Augustus 2006. Ongelooflijk bang!!! Als de slechte cellen er zijn, moeten die eerst behandeld worden alvorens fertiliteit zich ermee wil moeien. Ze zijn toch wel weg zeker!?

September 2006. Het ziet er goed uit: de afwijkende cellen zijn weg en de testresultaten bij fertiliteit zijn niet onrustwekkend.

1ste cyclus: dag 3 t.e.m. 7 Clomid, daarna Pregnyl. Dag 11: echo en bloedprik. Geen eitje te zien, maar mijn bloed zegt dat ik aan het ovuleren ben. Toch maar dat spuitje Pregnyl zetten. Natuurlijk niks uitgehaald. Afspraak bij de dokter: laat ons het nog eens proberen...

2de cyclus: ... maar kom dag 9 langs voor echo en bloedprik. Blijk ik Clomid-resistent. Dan maar...

3de cyclus: Menopur. Spuitjes dus! Eng eng eng. Dag 3 t.e.m. 7: één ampul. Derde spuitje heeft m’n vriend gezet. Eng eng eng. Dag 7: bloedprik en echo. Zàààlig gevoel: twee eitjes, mooi naast elkaar, niet rijp maar op de goeie weg. Dosis opdrijven tot 1,5 ampul. Zondag 19/11: drie eitjes... Dipje. Dinsdag 21/11: drie eitjes, grootste is nog steeds te klein. Zal dat eitje ooit een deel van m’n kindje zijn!? Update 21/11: eitjes groeien praktisch niet meer onder invloed van Menopur en veel te veel hormonen in mijn bloed. Deze cyclus wordt afgebroken.

7 december 2006: afspraak met de dokter, die in overleg met mezelf heeft besloten om in januari een ovariële drilling te doen. Ondertussen zouden we de huidige cyclus opvolgen maar zonder stimulatie: gewoon eens kijken wat er gebeurt. Ik kon mijn geluk 11/12 niet op toen er een eicel van 15 mm te zien was, maar helaas is die ondertussen (12/12 op controle geweest) niet verder gegroeid. Ik zit echt de uren af te tellen en te wachten op een telefoontje.

23 januari 2007 heb ik een ovariële drilling gehad. Op 12 februari ben ik 2x per dag Clomid beginnen slikken. 24 februari had ik twee eitjes: eentje van 15 mm en eentje van 16 mm. Omdat ik al aan het ovuleren was, heb diezelfde dag Pregnyl gekregen en zijn we op 25 februari voor onze eerste KI/IUI gegaan. Op 10 maart bloed laten trekken en er zat zwangerschapshormoon in mijn bloed. Op 13 maart bevestiging gekregen: WIJ ZIJN ZWANGER!!! Vermoedelijke bevallingsdatum: 19 november 2007.

30 maart 2007 voor de eerste echo geweest: prutske is 4,5 mm en het hartje gaat als een gek tekeer. Zàààààààààlig gevoel. Volgens crg zijn we vandaag 6 weken en 1 dag ver ipv 6 weken en 4 dagen... But... who cares!?

Dinsdag 10 april 2007 tweede echo: prutske is 12,8 mm (op 7w4d) en zijn/haar hartje gaat als een gek tekeer. Prutske heeft een hoofdje en een lijfje. Ook meteen bloed laten trekken en zaterdag (14/4) mag ik volledig stoppen met de Utrogestan. Maandag 16 april nog een laatste keer bloed laten trekken. Alles gaat uitstekend!!! Maandag 7 mei mogen we voor de volgende (3de!!!) echo bij gynaecologie (byebye fertiliteit) en op 21 mei hebben we de eerste afspraak bij de gynaecoloog.

7 mei 2007: om 16h mochten we eindelijk naar gynaecologie voor een uitwendige echo. De echografiste wou je nekplooi meten, maar je lag niet goed en daarom... een inwendige echo. Je nekplooi is 1,4 mm en je bent ondertussen 55 mm groot. Je ligt voor op de groei en vandaag ben je 12 weken en 1 dag oud. Je linker- lag over je rechtervoetje: kei-cute!!! Eind juni mogen we je nog eens zien. Op 21 mei afspraak bij de gynaecoloog. Kleine update: 21 mei nog eens bloed laten trekken (binnenkort kennen we de uitslag).

Voor ’t overige op 18 juni 2007 (18w1d) nog eens naar de gynae geweest en ik heb je hartje nog eens gehoord. Links, onder m’n navelbuik.

17 juni 2007 voelde ik rechts iets hards, ik drukte erop en plots verplaatste ’t zich. Volgens de gynae was dat één van je voetjes. 2 juli 2007 (20w1d) mogen we voor de 20 weken-echo. Mama is zoooooooooooooooooooooooo zenuwachtig: ben je een jongen... of dan toch een meisje!? Nog twee weken en we weten ’t (hopelijk)!!!

Maandag 2 juli 2007 om 14h naar de echo en je gaf je geheimpje niet prijs. De echografiste had wel een vermoeden... Voor ’t overige: alles was oké. Je was heel beweeglijk. Sinds 22 juni voelt mama je dan ook elke dag. !!! Op 4 juli heeft papa je 's avonds in bed ook voor de eerste keer gevoeld. Je bent erg beweeglijk en geeft al flinke schoppen. Je kamertje is besteld en zal er zijn tussen midden en eind augustus.

Donderdag 23 augustus 2007: vandaag zijn mama en papa naar 't gemeentehuis gegaan om jou officieel te erkennen. Het heeft wel een tijdje geduurd omdat er weer niemand voldoende (lees: "geen") Nederlands sprak, maar 't is ons toch gelukt: je bent officieel ONS kindje!!!

Woensdag 5 september 2007: paniek!!! Mama denkt dat ze weeën heeft. Zaterdag voelde ze al iets, maandag was dat "iets" terug en dinsdag trokken de krampen al van m'n baarmoederhals tot in m'n onderbuik. Woensdag had mama de ene "kramp" na de andere. De gynae maakte er niets uit en zei dat je waarschijnlijk van positie was veranderd en druk uitoefende op m'n ligamenten, maar daar was mama niet zo zeker van... Die morgen was het immers écht oorlog in mama's buik. Waarschijnlijk had mama indalingsweeën en ben je op nog geen 30 weken al "in positie" gaan liggen. Dat worden nog minimum twee maanden "op je kop". Gelukkig is de rust daarna weergekeerd!

10 september 2007 naar de infosessie over arbeid en bevalling geweest om te zien hoe ik jou op de wereld moet zetten. Het ziet er allemaal nogal eng uit, maar mama zal haar best doen!

12 september 2007: sinds enkele dagen heeft mama last van dikke vingers en pijnlijke vingergewrichten. 's Nachts beginnen mama's vingers soms ook "te slapen" (van die vreemde tintelingen). Vannacht was het écht verschrikkelijk: mama kreeg niet eens een fles water open.

15 september 2007 hebben we eindelijk je geboortelijst gelegd!

24 september 2007: deze middag je geboortekaartje besteld (de proefdruk zal tegen 't einde van de week klaar zijn) en om 15h30 hebben we je nog eens op echo kunnen bewonderen. We kennen nu ook met 100% zekerheid je geslacht, of liever: het vermoeden is bevestigd. Je ligt met je hoofdje naar beneden, erg laag, rug naar rechts en weegt nu (32w2d) 2000 g. Je zal bij je geboorte - als je rond 17 november komt tenminste - tussen 3300 en 3500 g wegen. Een flinke baby dus! Maar nu nog even flink groeien!!!

25 september 2007: mama was aan 't strijken toen papa een lekijke rode striem opmerkte rechts onderaan mama's buik. Wat is dat nu weer!?

4 oktober 2007: mama ziet 't eventjes niet meer zitten... 2 november 2007 verhuizen we voorlopig naar het huurappartement van je oma en opa, en mama kan nu al niet meer uit de voeten. Letterlijk! Sinds enkele weken heeft mama regelmatig last van rugpijn, dikke voeten en pijnlijke vingergewrichten. Meestal wisselen de kwaaltjes elkaar af, maar sinds gisteren was alles er in één keer. Mama heeft zich in de zetel geploft en is er noodgedwongen blijven liggen. De stress is nu optimaal: over vier weken verhuizen we!!! Mama is nu écht jaloers op vrouwen die alles nog eens snel poetsen voor de komst van hun baby... Dat zit er hier duidelijk niet meer in!

8 oktober 2007: mama heeft vaginale steekjes...

11 oktober 2007: dag lieve schat van me! Wat duurt 't toch lang, hé!? Mama zou zo graag thuis blijven, want ze kan geen kanten meer uit. Na een ganse dag te hebben gewerkt, doen mama's voetjes zo pijn en zijn ze zo gezwollen... Mama voelt zich ook een beetje alleen... Dat zullen de hormonen wel zijn, denk ik dan. Papa kijkt al uit naar onze drie weekjes samen. Eindelijk tijd voor ons gezinnetje! Mama kan al niet meer wachten. Als je het leven al aankan, mag je al komen hoor!

15 oktober 2007: vandaag is mama op haar werk heel erg kwaad geworden. Alsof het niet genoeg is dat ze vandaag 4,5 uur (zonder pauze) heeft moeten lesgeven, wilden ze mama morgen van 9h tot 19h30 laten werken met een pauze tussen 14h en 16h30. Daarbij kwam nog dat mama met haar bolle buik nog de tram zou moeten nemen!!! 't Gevolg kan je al raden, m'n lieve schat: bij de gynae bleek m'n bloeddruk spectaculair gestegen te zijn: van 11 over 7 (wat ik normaal heb) tot 14!!! over 8. De gynae vroeg meteen of er iets ergs was gebeurd, want dat was helemaal niet normaal!!! Mama heeft dan ook besloten om maandag 22 oktober officieel op moederschapsverlof te gaan. Alleen 't woord al... "MOEDERschapsverlof": ik word écht je mama! Voor 't overige was alles oké met je: de gynae zei dat je je heel goed voelt in mama's buikje. Mama had al een vingertopje ontsluiting en je ligt met je hoofdje al heel laag. Vanmorgen is mama ook (een deel van) haar slijmprop verloren. Het is een teken, of misschien ook niet!? Het kan nu alle kanten uit. Maar 't belangrijkste is dat mama zich vanaf maandag in alle rust kan voorbereiden op je komst en de verhuis op 2 november. Je kamertje wordt niet hemelsblauw zoals mama in het huidige appartement in Brussel heeft gekozen, maar grijs-beige. Sober, maar mooi en 't goede nieuws is: je krijgt een heel grote kamer en je overgrootmoeder (aka onze buurvrouw) wil heel graag op je passen. Als dat geen goed nieuws is!?

Woensdag 7 november 2007 om 15h35: Aiden is geboren!!! Om 1h30 wordt mama wakker met weeën die vrij regelmatig zijn en om de vijf minuten komen. Om 2h00 maakt mama papa wakker en om 3h20 belt papa naar 't ziekenhuis. We mogen komen en zonder ons te haasten. Om 3h50 komen mama en papa aan in het moederhuis. Mama heeft dan al 3 cm opening. De verpleging zegt dat je rond de middag zal geboren worden. Mama puft de weeën weg tot 9h30, oftewel: tot 7 cm ontsluiting. Mama's water moet gebroken worden, maar dat betekent dat de weeën heftiger zullen worden en na acht uur puffen heeft mama er wel genoeg van. Om 9h30 krijgt mama een epidurale (moeilijk hoor, stil blijven liggen tijdens een wee!!!) en wordt haar water gebroken. Vanaf dan gaat 't bergaf: mama voelt wel geen pijn meer, maar 't zou nog tot 14h55 duren tot de 10 cm. De laatse centimeter is er dan gekomen dankzij een baxter. Op 't einde voelt mama de weeën niet meer en ze weet niet wanneer de moet persen. Gelukkig komt dat gevoel snel terug. Om 14h55 gingen we de verloskamer binnen en om 15h35 kwam je ter wereld. Op 't einde was de epi wel uitgewerkt!

Vandaag is het 11 november 2007 en zijn we thuis... Van harte welkom, kleine schat!

10 december 2007 valt de bom: ons zoontje heeft een wigschedeltje. 18 januari moet hij onder de scan en 22 januari weten we hopelijk meer. Ik hou zo van jou, m'n lieve schat!

31 maart 2008: het is weer een tijdje geleden dat mama haar profiel nog eens heeft aangepast. Het is dan ook een heel drukke tijd geweest. En ja hoor... Aidentje moet 9 april geopereerd worden aan zijn wigschedeltje. Dat komt akelig dichtbij, maar we moeten vertrouwen hebben in de dokters. Ik hou van jou, m'n kleine lieve sterke stoere baby!

6 juni 2008: het is weer een hele tijd geleden... Op 9 april is Aidentje dus geopereerd. Verschrikkelijk dagen waren het, maar nu heeft onze man een "normaal" hoofdje en kabbelt zijn leventje verder. Z'n eerste tandje is in de groei en hij tatert dat het een lieve lust is.

Overzicht cycli na borstvoeding:

CYCLUS 1: 30 dagen; van 7/2/2008 tem 7/3/2008

CYCLUS 2: 35 dagen; van 8/3/2008 tem 12/4/2008

CYCLUS 3: 32 dagen; van 13/4/2008 tem 13/5/2008

CYCLUS 4: 36 dagen; van 14/5/2008 tem 19/6/2008

CYCLUS 5: ? dagen; van 21/6/2008 tem ?/7/2008 (lichte bloeding + spotting halverwege)

--- Al die keren dat je niet mocht zijn. Ze doen me telkens even pijn. Maar het mocht niet zijn. Het moest “jij” zijn. En daarvoor moet ik vandaag al dankbaar zijn. 14 juni 2006 ---

--- Hopelijk mag ik je in november eindelijk in m’n armen houden. Nu zwem je nog onwetend in m’n buik zonder te weten hoe gelukkig je me maakt! 25 maart 2007 (Mama en Papa zijn vandaag 2 jaar samen!!!) ---