Hallo,

Ik ben Claudia, 29 jaar en al 14 jaar samen met mijn manneke. We hebben in december 2005 besloten dat we graag uitbreiding van ons gezinnetje willen. Nadat opeens mijn cyclussen onregelmatig werden en ik tijdens de cyclus bloed verloor ben ik doorverwezen naar de gyn. nou uiteindelijk ben ik 3-10 ongi geworden en zijn we met de eerste kuur clomid begonnen... nou ondertussen weer een lange cyclus gehad ondanks de clomid. Verder weer bij de gyn geweest en nu blijkt dat ik een verhoogde suikerspiegel heb en dit ook de eisprong kan verlaten. Hier krijg ik nu ook tabletten voor maar het belangrijkste is dat ik wat kilootjes ga afvallen.. 22-12 moet ik weer terug en dan gaan we kijken of er verdere stappen worden ondernomen .. foto’s en dergelijke... nou we zien wel .. maar begin langzaam de moed te verliezen hoor... Ondertussen zijn er heel wat onderzoeken geweest. Op 08-01 kregen we te horen dat bij mij alles er goed uitzag en dat mijn man ook genoeg zwemmertjes had. Maar de samenlevingstesten bleven negatief. Dit betekende dat ik vijandig slijm had en dat de zaadcelletjes dit niet overleefden. Een natuurlijke zwangerschap zou praktisch onmogelijk zijn. Wel een pregnyl spuit gekregen om mijn twee eitjes te laten springen en voor de zekerheid morgen toch maar klussen zei de gyn (alsof hij een voorgevoel had). Tja we hadden de hoop opgegeven maar het deed ons klussen wel goed want het verplichte was er nu vanaf. Ik had zelf voor deze maand geen hoop. Ik heb altijd 7 dagen voor mijn ongi last van bruin/ rozeverlies deze maand begon dit heel miniem al twee dagen na de eisprong.. mmm vreemd.... het hield aan dus ik wachte rustig op de ongi.. en dan zouden we doorgaan voor IUI. dinsdag 23-01 moest ik ongesteld worden en vanaf zondag 21-01 geen bruinverlies etc. meer te zien....... en dan nog even wachten.. al was dit niet lastig want we hadden toch geen hoop.. En dan is het opeens je NOD en er is geen ongi... Een test gedaan en meteen positief.. nog twee gedaan voor de zekerheid met de HA gebeld (gyn is op vakantie) maar YES WE ZIJN ZWANGER!!! Zo zie je maar weer dat het soms toch kan lukken als het eigenlijk onmogelijk is!!!!

02-05-2007 ondertussen ben ik al 18 weken, 1 dag zwanger en tot nu toe gaat alles goed... toch af en toe nog wel wat onzeker ...

21 mei hebben we de 20 weken echo... op de 20 weken echo ziet alles er super uit... we weten ook al wat het wordt.......

ondertussen ben ik al 4 dagen overtijd en de kleine laat nog op zich wachtten.. ongeduldig wordt ik ondertussen wel.... een kleine maand geleden zijn we ook nog getrouwd!!!  

ondertussen is Lucas na een relatief korte bevalling op 5-10-2007 geboren! Op 4 oktober had ik groen slijmverlies en ik het zh gebeld maar deze vertelden me om af te wahcten omdat het de slijmprop zou zijn. Achteraf bleek het vruchtwater te zijn en het was groen omdat lucas er al in had gepoept. Om 16.30 kreeg ik die dag lichte rugpijnen om de 5 minuten.... dit werd snachts ietsje erger en in de ochtend werden ze heviger maar ze kwamen tussen de 3 en 4 minuten. Om 9.30 zijn we in het zh aangekomen en werd er een ctg gemaakt. Ik had toen 1 cm ontsluiting, maar mijn weeen waren niet meetbaar door de apparatuur omdat ik alleen rugweeen had en geen harde buiken kreeg. Ik mocht gelukkig daarblijven.. De weeen waren heel erg heftig van 10 tot 12.. Ik zag het echt niet meer zitten toen. Ze controleerden nogmaals de ontsluiting en die was toen 2 / 3 cm en toen brak mijn vruchtwater helemaal...nou van het ene op het andere moment werden de weeen anders en heel ''makkelijk'' draagbaar. (ten opzichte van die rugween kon het ook alleen maar beter worden). Om 13.30 ging mijn man even wat eten in het zh want het zou nog wel even duren en ik had pas 4 cm ontsluiting... om 14.30 had ik ehcter opeens 9! cm en toen ging het wel snel want om 16.42 is onze kerngezonde zoon Lucas geboren!!!

 De borstvoeding gaat super... na de eerste week zat hij al 300! gram boven zijn geboortegewicht en de eerste 7 weken kwam hij gemiddeld 400 gram per week aan.. gelukkig gaat het nu iets minder snel want hij wordt al te snel groot.. nu is hij 9 maanden en al 9,3 kilo...

We hebben besloten om eigenlijk heel snel weer voor een tweede te gaan.. en hopelijk hebben we nu weer het geluk dat het uiteindelijk toch zonder de mmm lukt.

en ja hoor.. deze keer weer gelukt.. na 4 rondes zijn we zwanger... nu maar hopen dat alles goed blijft gaan, want die eerste weken vind ik toch doodeng.......

gr Claudia