Ik ben Jonas, geboren 14 december 2006... (na een onwijs zware bevalling voor mijn mama, en ja, natuurlijk ook voor mijn papa...) en bijna 2 weken telaat...
Mama kreeg mij niet zomaar: na veel hormonen slikken wilde ik mij toch schikken en was ik in de maak... ik was heel druk in mama's buik en nadat mama en papa veel moeite hadden moeten doen om mij erin te stoppen(ahuuum) wilde ik er niet uit... ha ha ha (oeps sorry mama).
Bij mama braken oop 12 december de vliezen en na 24 uur rugweeen moest ze naar het ziekenhuis, ze had nog maar 1,5 cm ontsluiting, en met die pijn school het niet op... dan maar een ruggeprik. Ik kon niet tegen de weeenopwekkers dus na 33 uur ben ik door de dokter (ja, nadat hij zomaar in mama's buik ging snijden) uit de buik van mama gehaald.
Na 5 dagen ziekenhuis mocht ik gelukkig met mama naar huis...
Ik ben een heel lief ontdeugend kereltje, kijk maar naar de foto's...
Nu is de kogel door de kerk: papa en mama gaan proberen een broertje of zusje voor mij te maken... pffffffffffff dat zal wel weer wat voeten in de aarde teweeg brengen...
Ik was er ook niet zomaar...
Mama is nu al heel vaak naar het ziekenhuis geweest. In september begon ze met een belletje naar de huisarts en die heeft direct met het ziekenhuis gefaxed (bestaat ook nog ja...). Na 2 weken kon mama al terecht bij de poli en heeft ze eerst tabletjes gehad om een menstruatie op te wekken... dit werkte niet dus gelijk 'blind' starten met clomid 50 mg. Net als de vorige keer.
Helaas... pindakaas... een super ei op de de 14e dag, mooier kan niet, maar na 5 dagen ongesteld... dus clomid verhogen naar 100 mg...
Ojee, arme papa en de kindjes van mama's school...
Mama wordt altijd een beetje 'kribbig' van de clomid... maar gelukkig niet tegen mij...
Vrijdag 16 november moet mama weer op folikelmeting, hopen dat het er goed uitziet.
Nou mijn broertje of zusje wil nog niet hard groeien, het grootste 'eitje' was 14mm, dus nog teklein, maar de dokter zei dat dat niets uitmaakt.
Maandag 19 november gaat mama gewoon weer terug en gaat de dokter weer een kijkje nemen...
Papa is in tussentijd met mij naar het consultatiebureau geweest... kijken hoeveel ik gegroeid ben. Ohoooooooooooo, duimen jullie voor mij? Volgens mij krijg ik weer een prikje... boehoeeeeeeeee
De prikjes deden heel zeer, maar dat heb ik voorlopig weer mooi gehad... ik ben wel een stoere bink zei papa...
Wel ben ik 2 centimeter gegroeid, alleen ben ik een beetje aan de lichte kant, maar zie er gelukkig wel hollandsch welvarend uit!
Wel flauw van hem: allemaal mooie dames om mij heen en het enige wat ik aan had waren mijn sokken!!! Nou vraag ik je... (het waren wel blauwe sokken hi hi hi)
Morgen komt Sinterklaas in Nederland en mag ik mijn schoen zetten joepieeeeeeeeeeee... ik doe wel een wortel in mijn schoen voor Americo want mama zegt dat hij wortels lekker vindt...
Na heel veel ziekenhuis bezoekjes van mama (en soms mocht ik mee) moet ze 20 december weer en dan gaan ze kijken of de eitjes gesprongen zijn... maar ze denkt van wel, want het 'gevoel' is nu weg... mama heeft nu wel 150mg moeten slikken, dat hebben haar vrienden en collega's wel geweten!!! Oei, oei, oei... nou hopen dat het deze keer wel goedgaat.
Mama is weer naar het ziekenhuis geweest en allebeide eitjes waren gesprongen... nou hoop ik op een broertje of zusje, maar allebeide mag natuurlijk ook.
Ik ben nogal erg verkouden en als ik hoest komt mijn eten mee... yekkie... nouja, dan nog maar een keer lekker extra in bad...
Nu voel ik met nog niet beter, mijn papa is ook al ziek!!! Alleen mama houdt zich staande, gelukkig maar want ik ben haar nu hard nodig... snif ben echt zielig hoor...
Mama is ondertussen weer vaak naar het ziekenhuis geweest en gestart met de 4e ronde clomid, weer 150mg per keer... vorige cyclus had mama met bloedprikken hele goede waarden, maar toch weer na 9 dagen ongesteld... helaas...
Ze heeft een pregnylspuit gehad (oei oei, mijn mama houdt niet van prikjes net als mij) en progestanpilletjes om de luteale fase te verlengen. En nu is het afwachten of ik een broertje of zusje krijg...
Maar goed, ondertussen heeft papa een supermooie carsauto gekocht voor mij, want ja, ik had er nog echt niet genoeg hoor ha ha ha...
Oja, ik kan sinds 2 weken op het potje... 's morgens zet mama mij er direct op, 's middags weer een keer en dan 's avonds nog een keerjte... vind het super stoer natuurlijk want als ik een hoopje of plasje doe op het potje dan zijn papa en mama heel erg blij en daar doe ik voor he?
Vinden jullie mij niet knap?
Hiep hoi!!! Ik krijg een broertje of een zusje... nou ben ik blij en mijn mama en papa helemaal.. nou had ik al zitten denken: als hij/zij net zo eigenwijs is als ik, dus ook eerst er niet in en dan er niet uit... nou dan krijgt mama het nog te verduren... ha ha ha...
Dat is gemeen... het maakt mama helemaal niet uit... als we maar een gelukkig en gezond familielid erbij krijgen...
Maandag 18 februari moet mama naar de poli voor een 1e echo om te kijken of alles goed is...
Kus van mij...









