Hallo,

ik ben saartje, en ondertussen al 6,5jaar samen met mijn ventje. We hebben iets meer dan 3jaar geleden een huisje gekocht op het platteland met véél werk aan. Na heel wat afbraak- en heropbouwwerk, is het einde in zicht. We zijn oudjaar 2007-2008 verhuisd.

Hieronder even een overzicht van de evolutie:

22 maart 2007: joepie, ik word 28jaar, maar vergeet prompt mijn eerste pil van mijn nieuwe strip... Na overleg met mijn ventje zegt hij dat ik dan maar ineens helemaal moet stoppen.

6 juni 2007: 3de keer mijn regels na stoppen met de pil

4 juli 2007: positieve zwangerschapstest of zoals de bever in lady en de vagebond zegt: "sèèèèg, dat gaat snel!"

5juli: bloedafname: hcg-waarde: 486.

We zijn nu officieel zwanger!!

1 augustus: eerste echo - ons beebje is al 18.9mm groot...

30 augustus: tweede echo voor nekplooimeting. Ik ben benieuwd!!!

 update: alles was in orde met de nekplooimeting, kindje is nu ongeveer 60mm en heeft een hartslag van 158 slagen per minuut.

10 oktober: tweede trimester echo. Alles was in orde, en het is een meisje!!

27 december: derde trimester echo --alles was in orde en het is nog steeds een meisje

De laatste weken voor de uitgerekende dayum had ik vage symptomen van zwangerschapsvergifting, maar steeds bleek mijn bloed in orde. Om toch geen risico's te nemen moest ik woensdag 12/3 om 7u30 mij aanmelden om ingeleid te worden. Ik dus dinsdag grote kuis gehouden, alles in orde gezet, om 17u het bedje nog gaan oppikken. Mijn ventje heeft dit dan na het eten in elkaar gestoken. Hij riep mij rond 20u15 naar boven om te kijken, want hij had het bedje opgedekt en al. Ik heb me dan, voldaan, op het zeteltje naast het bed gezet en ineens...

splash (allé, zo een vaart ging het wel niet) mijn water gebroken! Maar ik voelde nog geen weeën. We hebben dan allebei nog rustig een douche genomen, ik heb nog wat verder opgeruimd, en mijn vriend heeft zijn werk nog afgemaakt. En dan zijn we vertrokken naar het ziekenhuis. Kreeg in de auto al lichte weeën, wel dichter opeen als 10 minuten. Eventjes aan de monitor gelegen, en dan een verloskamer gekregen. Tegen 11u kwamen de weeën in alle hevigheid en om de 4minuten. Even later bleek dat ik 3cm opening had, en mocht ik een epidurale verdoving. Tegen 1u heb ik die dan gekregen. Om 3u keek de vroedvrouw nog even, en warempel, er was al een hoofdje te zien. Ik mocht dus beginnen persen. Een uurtje persen later zei de vroedvrouw: neem ze maar vast.

Ik had helemaal nog niet door dat ze er al was. Heb haar dan op mijn buik gelegd. En daar is ze een uur non stop blijven liggen.

Wat ik me vooral herinner van die nacht is dat een uur zo om was. Ik kan me echt niet inbeelden dat ik een volledig uur heb geperst. Nu ja, zo veel te beter, al bij al volgens mij een vrij vlotte bevalling. Ookal had ik nog bij elke wee verschrikkelijke stekende pijn, ondanks de epidurale.

Nu ja: als je ziet wat een prachtige dochter ik ervoor terug gekregen heb... En nu eventjes genieten en stilletjes beginnen dromen van een volgende wondertje