zondag 3-12-2006:

Vandaag om 20u werd ’k op de materniteit afdeling verwacht om de bevalling die nacht in te leiden. Gelukkig, maar toch wat bang voor wat komen zou, gingen men vriend en ik naar binnen. Ik werd onmiddellijk naar men kamer gebracht: 205, en mocht daar de kleertjes voor de kleine klaarleggen en die van mij in de kast. Om 22u vertrok men vriend en bleef ik er alleen achter.

Natuurlijk kwam er niet veel van slapen in huis want om 24u kwamen ze ’n pilletje steken om de baarmoederhals te verweken. Bleek dat ’k toen al 1,5 cm opening had! Ikke enorm blij natuurlijk, was weer ’n anderhalve cm minder voor strax... Na ’n goed uurtje viel ’k dan toch in slaap, tot ze om 5u de deur openden en me kwamen halen om ’n infuus te steken met weeenopwekkers.

Al direct kwamen de weeen goed op gang. Rond 8u kwam men vriend toe en keken we samen, tussen de weeen door, naar het nieuws op tv. Om 14u30 waren de weeen echt te sterk en na ’n onderzoek bleek dat ’k pas 2cm opening had... Toen ben ’k in bad gaan liggen en direct waren de weeen minder pijnlijk... Toch voor ’n tiental minuutjes, daarna werd het weer zo pijnlijk als tevoor. Ondertussen had ’k al 3 keer moeten overgeven van de pijn :s Ook bleek dat men baarmoeder zich opspande, maar niet meer ontspande, waardoor de weeen geen effect meer hadden... Ik smeekte voor ’n epidurale, maar die wilden ze pas geven na 3cm...

Na nog eens 2u bleek ’k 3cm voorbij te zijn en kreeg ’k dan toch men epidurale... Nu kon ’k weer alles aan... (ongelofelijk wat die verdoving doet :o) Om 18u30 kwam men gyne langs en na onderzoek bleek ’k nog altijd maar 3,5cm opening te hebben... Hij zei dat als het het komend uur niet veranderd was tot 7 cm, dat hij ’n keizersnede zou uitvoeren...

Na ’n uurtje kwam de gyne terug en bleek dat ’k nog altijd maar aan 3,5 cm zat KEIZERSNEDE dan toch maar... Eigenlijk was ’k wel blij dat hij die beslissing had genomen... dan had ’k die weeen natuurlijk niet meer en moest 'k strax niet meer gaan persen (want ik was echt uitgeput), maar langs de andere kant kwam alles zo onverwacht...

De verpleegsters reageerden zenuwachtig, gooiden me als ’t ware op da bed en kregen iedere seconde (bij wijze van spreken) telefoon van de gyne om te vragen waar we bleven... het moest blijkbaar snel gaan...

eenmaal op het OK, begon alles tot me door te dringen. Ik zag hoe ze me nog meer verdoving toedienden, tot ’k men eigen benen niet meer voelde. Uiteindelijk kreeg ’k een maskertje op men gezicht en kwam men vriend het OK binnen. Wat was ’k blij dat ’k hem zag want ’k voelde me misselijker en misselijker worden, ’k zag niemand in mijn buurt en roepen kon ’k al niet meer (daar had ’k de kracht niet meer voor na al die uren...) Had hij er niet geweest... dan had ’k gewoon gekotst in men maskertje... misschien had k dan wel kans om te stikken? in ieder geval, daar denken we nu ni meer aan...

Ondertussen voelde ’k dat ze begonnen waren... Het was 20u06... Ze hadden zo’n doek voor men gezicht gehangen... zo kon ’k nix zien natuurlijk... maar langs de rechterkant was heel de wand bedekt met kastjes met daarin glazen deurtjes... omg... ’k kon gewoon alles meevolgen :| Veeeeeel bloed en der hing ’n zak uit men buik... Toen heb ’k mezelf toch verplicht om weg te kijken, ’t werd me effe teveel

Opeens hoorde ’k men gyne zeggen dat ie geboren was en hoorde ’k men vriend roepen dat ’t een zoontje was... (wist ’k natuurlijk wel... alleen wou men vriend het voor de bevalling nog niet weten en was ’t voor hem dus echt ’n surprise :p) de kleine werd 2 seconden over ’t doek gehouden en ’t enige dat ’k kon zeggen was: hij heeft veel haar!

’t was 20u12... En ’k was mama geworden... Na ’n halfuurtje was ’k dichtgenaaid en na ’n anderhalf uurke op den recover mocht ’k naar men kamer... Daar kreeg ’k ons zoontje in men armen en mocht ’k hem nog borstvoeding geven... natuurlijk besefte ’k et op da moment niet... ’k was doodmoe na al die arbeid en die ks... ’k sliep gewoon terwijl Jean-Jean goe wakker was

Uiteindelijk ga je toch 2 keer nadenken voor je terug voor ’n tweede gaat ej :p *************************************************************

En ja hoor... Ons tweede is nu al op komst Uiteindelijk ben ik iets van 3 maandjes niet zwanger geweest lol Het was niet gepland, maar ik nam de mini-pil omdat ik borstvoeding gaf... Ik viel dan ook echt bijna van de wc toen 2 predictortesten positief tekenden Ohjah, het is meer dan welkom Ik hoop nu wel al voor een betere (snellere) bevalling... zaterdag 12/05 eerste keer naar de gynaecoloog... Ben eens benieuwd... Als het nu een meisje is, stoppen we ermee, dan hebben we beide onze wens. Als het nog ’n jongen is, dan gaan we misschien nog 1 keer voor ’n meisje... (voor mij is het toch wel ’n enorm grote wens...)

**************************************************************

12/05/07: Jaja, echo gehad... ziet er in orde uit... Alleen zit er naast het vruchtzakje nog ’n hoop bloed die waarschijnlijk nog zal afkomen. ’k Zag ook heel duidelijk hoe de gynaecoloog aan ’t zoeken was naar misschien nog een vruchtje... maar we zagen beide niets... Dus waarschijnlijk komt die bloeding dan gewoon in de loop van de zwangerschap... hartje klopte al, was nu 6 weken en 6 dagen ver. ’t kleintje was 8.33 mm groot.

*************************************************************
02/06/07: 2e bezoek aan de gynaecoloog. ’t Kleintje was al 2.8 cm groot en ’t was al weer erg actief! Ik heb geen bloeding gehad en was dus ’n beetje bang dat daar toch ’n 2e vruchtje zou hebben genesteld... Niets was minder waar, mijn lichaam heeft blijkbaar gewoon ’t bloed verteerd want op deze echo was al het bloed verdwenen... Raar... Ons wondertje is nu al even actief als Jean-Jean toen... Dat belooft weer voor binnen enkele weekjes :| Bevalling verzet naar 01/01/08. Ben benieuwd wanneer hij/zij komt...

**************************************************************

25/08/07: Vandaag 4e bezoek bij gynaecoloog. En we hebben (na goed zoeken) het geslacht gezien! (eindelijk, na 3 keer tevergeefs zoeken de vorige keren :o)
Het wordt een meisje!!!!

Onze wens komt uit! Of toch vooral mijn wens ;)

Ohjah, bevalling is verzet naar 29/12/2007

Nadeel is nu wel dat we waarschijnlijk met 2 kindjes zullen eindigen, terwijl ik er wel 3 wou... Mag er niet aan denken dat dit de laatste zwangerschap zou zijn :s

*************************************************************

14/12/2007 is ons meisje geboren, na 37 weken & 5 dagen zwangerschap. Ons meisje werd geboren via een geplande keizersnede, woog 3kg350 & was 51cm groot.

Tot op de operatietafel was 'k ervan overtuigd dat 't toch geen meisje zou zijn. Wat was 'k dan ook blij toen de gynaecoloog zei dat ons dochterke geboren was *hehe*

Hieronder 'n paar fotootjes van ons meisje.

Groetjes Jessy Jean-Jean en Hanne