Op 2 april 2007 werd ik de trotse moeder van Elise. Sinds de eerste keer dat ik haar in mijn armen mocht nemen ben ik verkocht aan haar. Een pracht van een meid.

Bij haar geboorte woog Elise 3290gr en 49cm groot. Haar laagste gewicht (drie dagen na haar geboorte) was 2980gr.

Mijn zwangerschap is heel vlot verlopen. Was slechts 5kg bijgekomen, kon tot de week op voorhand echt nog alles. De laatste week had ik last als ik ver moest stappen, had het gevoel dat ik begon te waggelen. Een week voor mijn bevalling heb ik nog geholpen met de verhuis van mijn moeder. Stilzitten was niet aan mij besteed. De laatste week (achteraf pas beseft) had ik nestdrang, hier alles nog proberen op orde te zetten. Onze slaapkamer was nog niet helemaal af, maar de dag van thuiskomst heeft mijn vriend de meubels kunnen verplaatsen. Nu hebben we elk onze eigen slaapkamer, zalig.

Op 5 weken woog Elise reeds 3580gr en 54cm (met lintmeter gemeten) groot. Een lange, smalle zoals haar papa.
Op 9 weken (controle K&G) woog ze 4610gr en 56 cm groot.
Op 13 weken (controle K&G) woog Elise 5230 gr en 59 cm groot.

Ik vind het een hele ervaring om borstvoeding te kunnen en mogen geven. Mama en dochter genieten er allebei van. Natuurlijk liep het in het begin allemaal niet van een leien dakje. Maar zoals alle dingen die je nog moet leren heeft het zijn tijd nodig. Zowel voor Elise als voor mij was het wennen.

Onze meid slaapt nog niet door, maar ze zal zelf wel op tijd en stond aangeven wanneer ze geen nachtvoeding meer nodig heeft.

3 juli:
Onze meid is reeds drie maanden oud. Wat gaat de tijd snel! Ze kan zich al goed zelfstandig bezig houden. Met dingen proberen te grijpen, vasthouden (lukt nog maar kort), naar haar mond brengen (haar ontdekkingsschat), brabbelen, rondkijken. Het viel ons op dat ze veel meer bezig is met haar omgeving. Alles die rond haar gebeurd heeft ze nu opgemerkt en reageert ze ook op.
Naar haar handjes kijken is ook één van haar hobby’s, och ze leert zo vlug. Echt zalig om haar bezig te zien en te horen.
Lachen doet ze als geeneen (ze weet ook een beetje dat ze hierdoor aandacht krijgt, als er iemand passeert begint ze meestal te brabbelen, lachen, volgen).
Net als mama is papa even verzot op zijn kleine meid. In de namiddag en in het weekend (werkt ’s nachts daarmee de namiddag) maakt hij graag tijd voor haar vrij. Ik ben allesinds blij dat ik terug kan gaan sporten, terwijl mijn ventje voor onze meid kijkt.

5 juli 2007:
De laatste tijd herkauwt onze meid veel. Af en toe geeft ze ook een uur of twee uur na de voeding wat voeding terug. We hebben dit besproken met K&G. Ze vroegen of onze meid er last van had. Het merkwaardige is zelfs als ze wat heeft gebraakt dat ze direct daarna zit te lachen. Ze drinkt goed en graag, dus ze vonden het geen probleem. Ze zijden een welgezinde braker noemen we dat. Nu vond het een rare benaming, maar ben blij dat alles goed is. Nu mama heeft ook vlug last van haar maag en darmen, zal ze wel hebben meegekregen van mij dan.

12 juli 2007:
Onze meid begint langer door te slapen. Heeft al een keer (zondagnacht) tot 6u30 geslapen, vannacht tot 5u15. Ik hoop dat het blijft duren. We stoppen haar steevast om 20u30 à 21u in bed omdat ze dan echt in slaap aan het vallen is.
Vanavond voor een echo van haar heup. Ben benieuwd. Bij kind en gezin voelde de kinderarts nog een klak aan haar linkerheup en een assymmetrie. Ook hierbij valt de appel niet ver van de boom, ik heb al altijd last van mijn heupen, maar toch is een natuurlijke bevalling gelukt (ben ik blij om!).

Vele groetjes, Elise en Peggy.