Hallo,

Ik ben Linda, 25 jaartjes jong.

Mijn vriend heet Bas, en mijn zoontje Colin.

In Februari 2006 zijn we begonnen voor een broertje of zusje voor Colin.

Op 23 november 2006 (4 dagen voor NOD) testte ik positief. Doordat ik het niet kon geloven, teste ik elke dag weer. Het streepje werd eerst donkerder, maar na een paar daagjes werd het streepje weer lichter. Met gevolg dat op 2 december de bloeding is begonnen.

Eind Juni 2007 deed ik een testje, maar daar was niks op te zien. Dus ik kon lekker met mijn vriendin de kroeg in, en eens genieten van een paar drankjes. Ik ben eigelijk helemaal geen drinker, maar op dat moment had ik daar zo'n zin in. Maar 2 dagen later, op de dag dat ik ongi moest worden. Toch maar weer een testje gedaan. Oeps, 2 strepen. Ik was natuurlijk super blij, maar ook voelde ik me schuldig. Ik heb behoorlijk wat gedronken. Dus ik hoop dat dat geen schade heeft gedaan. Het voelde allemaal wel goed aan. Maar helaas op 15 juli kreeg ik een bloeding, en zag dat de zwangerschapstest weer lichter werd.

In Augustus 2007 ben ik naar de dokter gegaan, omdat ik me niet echt zo lekker voelde. Nou blijkt dat mijn schildklier niet optimaal werkt. Hier krijg ik nu medicijnen voor. Waarschijnlijk is dit 1 van de redenen geweest, dat er nog niet een goede zwangerschap is geweest.

In december 2007 ben ik maar voor het eest naar een gynaecoloog gegaan. De eerste onderzoek was goed. Er was niks raars te ontdekken.

In Januari 2008 weer naar de gynaecoloog. Nu wil ze mijn eisprong bekijken. 25 januari dus een afspraak. Mijn ei was nog maar 13 mm. Ze verwacht dat mijn eisprong begin volgende week is.

Ik zou deze maand eigenlijk niet klussen. Even een maandje rust. Ik had gevraagd of ik de volgende maand een HSG mocht hebben. Zodra in ongi word, dan moet ik een afspraak maken.

Toch de 28ste geknuffeld met mijn mannetje. Ach, dat kan toch niet raak zijn. Niet deze ene keer. Dus heb gelukkig niet 2 lange wachtweken gehad.

Op 9 februari toch maar een testje. Alleen om het uit te sluiten. Nou ik weet het niet. Zie ik nou wel of niet een 2e streepje? Nu begint het dan toch weer te kriebelen. De volgende dag weer een testje. En ja hoor, een 2e vaag streepje. Weer een dag later getest met een ultra test, en ja hoor. Weer een streep.  Vandaag (14 februari) weer een testje gedaan. En weer een 2e streep. Hij is niet echt veel donkerder dan die vorige keren. Maar hij is er! Ik probeer nu een paar daagjes te wachten. Ik hoop dat dan het streepje donkerder is!

29 Februari heb ik mijn eerste echo gehad. Ze schatte het op 6 weken. Dus 3 dagen jonger. Maar er was al een stevig kloppend hartje te zien. Ow wat was dat mooi!

20 Maart mocht ik alweer voor de 2e echo. Was behoorlijk zenuwachtig. Aangezien het bij de vorige keren al voor die tijd mis is gegaan..
Maar de echo was super.... Mooi kloppend hartje en was al gegroeid van 0,42 naar 2,4 cm. Wauw!

26 Maart heb ik de angelsound ontvangen, en ja hoor, kon het hartslagje al horen. En dat al met 10 weken. Toppie!!!!!!

11 april mag ik weer een echo, zodat mijn vriend ons kindje ook voor het eerst ziet!
Het was weer super om ons kindje te zien. Nog zo klein, maar toch al zo mooi om te zien.
De baby was nu 5,46 cm klein. Een klein, druk garnaaltje!

25 april naar de verloskundige voor controle!
Bloeddruk 122/83.
De bloeduitslagen waren ook binnen. De verloskundige schrok. Er zat namelijk ook een papier bij over antistoffen. Ze snapte waarom ze dat kreeg. Ik moest haar vertellen dat ze het zelf heeft aangevraagd, op mijn verzoek. Ik wilde weten of de dosis medicijnen voor mijn schildklier aangepast moest worden. Maar nu blijkt dat ik antistoffen heb. De verloskundige heeft meteen een afspraak geregeld bij de gyne.

6 mei controle bij gyne. De gyne vertelde me hoe het zit met schilklier problemen en zwangerschap. Het kan zijn dat de baby er ook last van heeft na de geboorte. Dit willen ze in de gaten houden. Dus moet waarschijnlijk een paar dagen in het ziekenhuis blijven na de bevalling.

3 juni controle bij gyne.  Bloeddruk 120/80. Baarmoeder 1 vinger onder de navel.

5 juni 20 weken echo! Dit was echt SUPER!!!!!

Om 9 uur was het zover... De naar lang uitgekeken 20 weken echo!
Toen ze begon was ik meteen weer in de wolken. De verloskundige legde uit wat ze deed, en wat er te zien was. Ook heeft ze 3 keer naar het geslacht gekeken. Ze had wel een mening, maar doordat ons baby zo beweeglijk was, kon ze het niet met zekerheid zeggen. Dus bij de pretecho weten we hopelijk meer! We hebben 6 foto's meegekregen en een dvd. Leuk om de familie te laten zien!

12 juni naar internist. De internist houd mij in de gaten met de schilklier. Zal een paar keer ernaartoe moeten, om mijn bloed te controleren. Dit om te kijken of mijn dosis medicijnen nog goed is. Ook hier is mijn bloeddruk gemeten: 120/75 Super!

Zondag 22 juni. Een dag om niet meer te vergeten.
Elke zondag zijn we bij mijn ouders. Dit keer bleven we iets langer.
De hele dag heb ik goed mijn mond kunnen houden over wat het geslacht is. Mijn moeder vist nog al eens wat.
's Avonds wilde mijn vader nog even de bloeddruk meten. (wat we wel een vaker doen)
Mijn bloeddruk was weer super 124/73. Hoe dikker ik word, hoe beter de bloeddruk. hahaha
Maar op dat moment stond ik er dus even niet bij stil. Ik aaide over mijn buik, en zei, goed zo ...... (geslacht)
Mijn moeder kreeg plots de slappelach. Tja, hier kon ik me niet meer uit lullen! En dat zei mijn moeder ook. Mijn reactie was zo oprecht. Nou ja. Jammer dat ik het niet stil kon houden tot de pretecho. Maar ja, andere kant ook wel weer lekker hoor. Dat je daar niet meer zo geheimzinnig over hoeft te doen!



8 juli pretecho!
9 juli controle bij gyne.

Groetjes Linda