Hey allemaal, Ik ben Line, 27jr, afkomstig uit Oost-Vlaanderen en sinds juli 2006 getrouwd met mijn ventje. We wonen momenteel samen met onze 2 schatten van poezen in een gezellig huis in een rustige buurt. Intussen hebben we recent een huisje gekocht en zijn we volop bezig met de de afwerking ervan, aangezien het nog in ruwbouw staat. We hebben nu toch ook al meer dan twee jaar geleden besloten om van ons tweetjes ons drietjes te maken, maar da’s blijkbaar sneller besloten dan gemaakt ;-), want dat verloopt lang niet zoals we gehoopt hadden. Bij deze geef ik jullie een overzichtje van onze lange reis naar onze grote droom:
27/12/05: gestopt met de pil (Diane 35) na 10jaar.
15/02/06: Nog steeds niets te zien. Vandaag een bloedtestje gedaan bij de huisarts, morgen heb ik de uitslag.
16/02/06: Test was negatief . Deze eerste cyclus loopt alles behalve zoals ik het verwacht had. De dokter heeft gezegd dat het wel even kan duren voor mijn cyclus terug op zijn plooi valt na zo lang te pillen. Afwachten geblazen.
10/04/06: Nog altijd niets... Vandaag een afspraak gehad bij de gyne. Conclusie: ik heb geen eisprong. Hij heeft bloed afgenomen om mijn hormonenspiegel te laten onderzoeken. Hij sprak me wel al over eventuele clomifeen behandelingen. Op maandag 17apr weet ik meer...
18/04/06: Alles blijkt normaal. Alle hormonen zijn in de juiste hoeveelheden aanwezig. Er zijn wel geen aanwijzingen dat ik kortelings een eisprong gehad heb of binnenkort een eisprong zal hebben, maar volgens het bloedonderzoek zou mijn lichaam alles zelf in gang zetten van zodra het er klaar voor is. Momenteel moet ik me dus nog geen zorgen maken. Als er binnen 2 maanden nog geen verandering is, wil hij met andere onderzoeken beginnen. Dus terug gewoon afwachten... Ben vandaag ook begonnen met Monnikspeper. Dat heb ik twee geleden besteld in een natuurwinkeltje. Ik zie wel wat dat zal geven. Op de duur probeer je toch alles uit he...
19/05/06: WOEHOE ik heb een POSITIEVE ovutest gehad deze morgend!!! Ik had eigenlijk al enkele dagen zeurende pijn links onderaan mijn buik, maar vermits die signalen me vroeger ook al bedrogen hebben, had ik ze zo wat genegeerd. Gisteren kreeg ik toch vrij hevige pijnscheuten en toen ik dan deze morgend opstond met overgevoelige borsten, heb ik toch maar eens een ovutestje gedaan... en ja hoor 2 mooie roze strepen. Schat hou je maar vast !!
01/06/06: En daar zijn ze dan...eindelijk na 5 maanden! Ik wist op het eerste moment niet of ik nu blij moest zijn of verdrietig, maar uiteindlijk ben ik toch tevreden dat alles terug werkt hierbinnen en ik ben op dit moment al blij met elke kleine stap vooruit. Dus hop naar de 2e cyclus!
25/06/06: terug een positieve ovutest. SUPER!! Eigenlijk voel ik het allemaal wel zelf en is zo’n testje enkel nog ter controle. We gaan er terug volop voor. Verder neem ik nog trouw mijn druppeltjes Monnikspeper.
08/07/06: Het mocht nog niet zijn... Hop naar de volgende ronde!
16/08/06: terug een positieve ovutest. Helemaal niet verwacht, want ik had al een week of zo geleden ook enkele testjes gedaan en die toonden wel 2 streepjes, maar lang niet dezelfde kleur. Deze test was echt overduidelijk!! De teststreep is zelfs nog donkerder dan de controlestreep!! Dus duimen maar... Enkele rondes verder zonder succes heb ik besloten om te stoppen met die Monnikspeper en het dan toch in handen te leggen van mensen die er toch iets meer vanaf weten. Na 6 maanden die druppeltjes in te nemen vind ik het nu wel genoeg geweest. .
13/11/06: Afspraak bij de gyn. Blijkbaar heb ik anovulatie. Nogal een algemene term wat niet meer wil zeggen dan dat mijn eierstokken wel werken, maar niet genoeg. Toeval of niet, maar toen ik ’s avonds thuis kwam kreeg ik plots gemene steken onderaan mijn buik. Ovu-testje: DIK POSITIEF. Dus alweer 2 weken aftellen he! Als het deze ronde niet raak is, start ik in de volgende cyclus met Clomid.
28/11/06: Ronde 5 heeft ook niets opgeleverd. We beginnen aan ronde 6 en tegelijk de eerste ronde met Clomid. Ik start de kuur op 02/12 en moet voor een eerste echo op 11/12. Spannend!!
11/12/06: echo... er is één grotere follikel te zien aan mijn rechter eierstok, maar ’t zal nog even duren voor die springt. 21/12/06: Mijn eisprong heeft even op zich laten wachten, maar is na drie dagen, van toch wel hevige steken, er eindelijk doorgekomen. Misschien een laat nieuwjaarsgeschenkje...
04/01/07: Nee hoor, het nieuwe jaar heeft nog niets in petto voor ons. Nieuwe strart Clomid 50mg 08/01 -> echo op 22/01 22/01/07: groot ei te zien :-).Eisprong ’s avonds, dus flink ons huiswerk maken en terug 2 weken aftellen... Positieve is, dat mijn cyclus precies alsmaar korter wordt. Eerste cyclus met Clomid 37 dagen en de tweede is nu al maar 32 dagen meer... Goed he!!
07/02/07: Na twee dagen overtijd te zijn, moet ik dan toch alweer een kuurtje opschuiven....
24/02/07: ferm ei gesprongen... We hebben ons best gedaan, maar ’t ventje is onlangs flink ziek geweest, dus de hoge koorts en de medicatie kan daar niet goed aan gedaan hebben. Intussen hebben we ook zo eens een thuistestje gedaan om de ’mannelijke vruchtbaarheid’ te bepalen. De uitslag van die test bleek wel goed te zijn. Maar het enige wat je daarmee bepaalt is de beweeglijkheid. Het resultaat zegt niets over de morfologie van zijn zaadjes. Enfin, hij was toch al een beetje gerust gesteld.
11/03/07: cyclus wordt alsmaar korter. Vorige cyclus was 31 dagen. Dus da’s een goeie zaak, maar ’t mag nog steeds niet wezen :-(. We gaan naar ronde 9 en intussen de vierde ronde met Clomid.
27/03/07: Een flink ei gehad vandaag tijdens ’t zwemmen. Dus je ziet dat sporten dan toch wel degelijk goed is voor vanalles :-). Allez vanavond dan ook maar nog eens aan bedsport gedaan, maar we hebben eigenlijk al een hele tijd flink geoefend, dus we zijn weer in top conditie. Hop naar 10 april.
27/04/07: Dag op dag een maand later opnieuw een flink ei gehad vandaag (eigenlijk deze nacht en ’k heb geen oog dicht gedaan!!)!! We zitten dus intussen in ronde 10 (ronde 5 met Clomid) en als ’t deze keer niet lukt, mag ik terug naar de gyn en gaan we een stapje verder zetten.
07/05/07: Ik heb vandaag gebeld naar de gyn en ik heb een afspraak op vrijdag 11/05 om 18u30.
12/05/07: Gisteren dus naar de gyn geweest...en we voelen een beetje vanalles door elkaar. Blij, overdonderd, angstig, beetje teleurgesteld... Goed... de brave man laat er dus geen gras over groeien (gelukkig maar, want met mijn portie geduld!!). 14/05 moet mijn ventje zijn zaadjes binnenbrengen vóór 19u en ik moet 16/05 voor een Hsg (die hij overigens zal uitvoeren. Daar ben ik wel blij om). Nu, het zal afhangen van de resultaten, maar hij zei dat indien er niets gevonden wordt, hij wil gaan starten met IVF. Voor mij even slikken, voor mijn ventje een donderslag bij heldere hemel!! Hij is er tenslotte veel minder mee bezig geweest dan ik de voorbije 17 maanden, dus voor hem is dit plots van niets naar alles. Dan komt er nog bij dat we waarschijnlijk vanaf augustus/september zullen starten met de bouw van ons huis. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het er vandaag iets moeilijker mee heb. Het heeft een nachtje kunnen bezinken (lees: heb bija niet geslapen) en het is dan ook wel tot mij doorgedrongen dat wij dus misschien wel degelijk met IVF zullen gaan starten!!!! Er komen zoveel vragen naar boven... Welke impact zal dit hebben op ons leven? Wat met mijn werk? Gaan we dit kunnen combineren met de bouw van ons huis? Want niettegenstaande we de afwerking volledig laten doen door mijn schoonvader en mijn stiefvader zullen wij daar zeker en vast ook vaak mee bezig zijn. Pfff, momenteel is het even voor alletwee wennen aan het idee, maar we zullen maar eerst de resultaten van die onderzoeken afwachten.
18/05/07: eergisteren dus die Hsg gehad. Die viel al bij al best wel mee. ’t Is inderdaad een vervelend onderzoek, maar ’k had een pijnstillertje genomen vooraf en op die manier was het goed te doen. Beetje ongi krampjes ’s avonds maar ’s anderendaags was dat bijna volledig weg. Het enige waar ik wel nog wat last van heb is bloedverlies. Volgende week op consultatie om de resultaten te bespreken.
22/05/07: Bah!!! Dat komt nog eens hard aan zeg...
. Ik heb eerder gehoopt dat er iets zou gevonden worden, want als zou blijken dat na die onderzoeken alles toch nog ok is, tjah... dan sta je geen stap verder natuurlijk. Maar hier is dat dus niet het geval. Mijn ventje zijn zwemmers zijn niet goed. Ze zijn zelfs zeer slecht. De kans op een natuurlijke zwangerschap is bijna nul
!!! Niet alleen heeft hij er te weinig, maar ook de vorm laat te wensen over. Hij moet nu zo snel mogelijk een tweede staal binnendoen, maar als de resultaten even slecht zijn, moeten we echt wel over op IVF. Het resultaat is zelfs niet goed genoeg voor IUI...pffff, toch slikken hoor!! Hebben we weeral iets om van wakker te liggen
.
05/06/07: Deze avond de uitslag gekregen van het tweede staal van mijn ventje zijn zwemmers... en blijkt dat dit staal PERFECT IN ORDE was. Ik viel bijna van mijn stoel!!! Hoe kan dit nu... en er zaten maar 2 weekjes tussen (nog niet zelfs...). Dit is alweer een ommezwaai!! Conclusie... hier kan het dus niet aan liggen, dus weten we nu nog steeds niet wat er scheelt!! Onze volgende stap is een laparascopie. Een kijkoperatie waarin ze gaan onderzoeken of er verklevingen zijn aan mijn eierstokken, of er eventueel sprake kan zijn van endometriose... 06/07/07 moet ik om 10u in’t ziekenhuis zijn en de operatie is ergens in de namiddag.
12/07/07: Zo uit de resultaten van de kijkoperatie is dus gebleken dat alles in orde is. Opgelucht aan de ene kant (want alles is ok), maar ook een klein beetje teleurgesteld. Want... waar ligt het dan aan?? Waarom lukt het ons dan niet?? Ben ik er dan echt gewoon te veel mee bezig??? Zit het echt alleen tussen mijn oren???
14/08/07: Voor we verder gaan in deze mmm, wil ik eerst zien of er misschien een alternatief bestaat voor gans deze hormonenwinkel, want ik heb er eigenlijk wel schrik van. Ik heb dus een beetje google-werk gedaan en ik heb heel positieve reacties gelezen over acupuntuur. Vorige week dus gebeld voor een afspraak en gisteren voor de eerste keer op consultatie geweest. In het begin was het een beetje onwennig maar na enkele minuten liep het wel los. Ik heb een waslijst aan vragen gekregen en na zijn diagnose heb ik al meteen een naaldensessie gekregen. Elke week mag ik nu dus een half uurtje voor 'prikkussen' spelen :-) en voor thuis heb ik een voedingssupplementje gekregen. Ik ben eens benieuwd!!
14/10/07: Even updaten... De acupunctuur werkt wonderwel. Ik heb nu een mooie cyclus van 29 dagen en niets meer van pre-menstruele klachten. I am a believer en ik ga er gewoon mee door!! Nu, aangezien dit hier toch allemaal niet echt van een leien dakje loopt, hebben we eens even heel goed met mekaar gepraat en zijn we eruit dat we naast een eigen kindje toch ook graag een kindje gelukkig willen maken dat in een ver land geboren werd, met een pak minder goede vooruitzichten dan de kindjes hier. Onze adoptieprocedure is intussen in gang gestoken, vermits we waarschijnlijk toch nog enkele jaartjes geduld zullen moeten hebben. En intussen proberen we gewoon lekker verder.
22/11/07: We hebben dan toch de stap gezet in de mmm en ik moet toegeven dat het toch wel wat beangstigend is, maar we proberen niet te veel te denken aan wat ons allemaal te wachten staat. We doen het gewoon stap voor stap. Ik heb vandaag dus mijn eerste IUI gehad. Heel erg onromantisch natuurlijk om zo een kindje te maken, maar we hebben besloten dat we ervoor gaan, dus we gaan niet zeuren! Nu is het een week of twee wachten. Maar ja, dat kennen we al he!
15/01/08: Aangezien de gyn ons maar heel weinig slaagkans geeft met IUI, hebben we onze mogelijkheden besproken en schiet er ons enkel nog IVF over. Het grote monster waar we zo'n schrik voor hadden (of hebben). Tot onze grote verbazing zijn er geen wachtlijsten in het IVF centrum in Gent (Jan Palfijn) en kunnen we er dus meteen invliegen. 10 januari ben ik gestart met een nieuwe cyclus en vol goede moed ben ik mijn Suprefact beginnen sprayen. Vandaag ook, voor het eerst een spuit Menpur gekregen. Viel heel goed mee hoor. Ik hou mijn hart al vast voor de bijwerkingen, maar we gaan er samen voor en da's al de helft minder ballast op de schouders!
27/01/08: Wel, van de 25 exemplaren die we hadden, zijn er uiteindelijk maar 2 eitjes uitgekomen. Je kan je wel voorstellen dat we heel teleurgesteld waren he! Maar kom, onze beestjes hebben bewezen dat ze nu al 2 vechtertjes zijn. Ze zijn alletwee door ICSI bevrucht en flink gaan delen. We hebben dus 2 mooie embryootjes. 1tje voor in de vriezer en 1tje dat sinds vandaag dicht bij mij gaat wonen voor de komende weken en laat ons hopen ineens voor de komende maanden. Dus de komende 2 weken worden er van veel geduld en veel medicatie... Hopen en duimen voor een goede afloop is het enige wat we nu kunnen doen.
14/03/08: Onze eerste ICSI poging heeft niet het gewenste resultaat opgeleverd... en ook onze eerste cryo poging mocht niet zijn. We hadden er maar ééntje in de vriezer zitten en dat heeft de ontdooiing niet overleefd. Die kans was heel klein, en dat weten we wel... maar de teleurstelling was er wel! Nu is het afwachten tot ik ongesteld ben en dan mogen we meteen terug starten met een nieuwe IVF/ICSI poging. Dus nu nog 2 weekjes relax en dan zetten we er terug onze schouder tegen.
27/04/08: We zitten op 2 dagen van de bloedafname van onze 2e ICSI. Bij de pick up waren er 5 eitjes, waarvan er na ICSI 4 flink gedeeld zijn. Na 3 dagen heb ik een terugplaatsing gekregen van 2 toppertjes (dus er zitten er nog 2 in de vriezer)... vanaf dan is het eigenlijk iets minder goed gegaan. De dag na de terugplaatsing heb ik nog een spuit Pregnyl gekregen, maar deze heeft voor een flinke overstimulatie gezorgd. Dus ben ik 2 dagen na mijn TP opgenomen in het ziekenhuis en heb ik een weekje verplichte rust gekregen en natuurlijk heel veel vocht, aangezien de overgestimuleerde follikels al het vocht onttrokken aan mijn bloed. Het positieve nieuws dat ik daar gekregen heb is wel dat een overstimulatie geen negatief effect heeft op het al dan niet innestelen van het embryootje... integendeel de overgestimuleerde follikels zorgen ook nog eens voor extra progesteron in mijn bloed, zodat het baarmoederslijmvlies extra gesterkt wordt. De laatste dagen op de wachtbank zijn dus weer aangebroken en ik kijk vol spanning uit naar de resultaten van het bloedonderzoek binnen 2 dagen.
17/06/08: onze 2e ICSI heeft ons ook niets opgeleverd, buiten een zware kater van de emotionele roller coaster. Voor de eerste keer sinds onze start kan ik zeggen dat ik echt een pauze wil. Niet alleen om mijn lichaam in zijn plooi te laten vallen, maar ook om mentaal wat te bekomen. Deze laatste keer heeft ons echt alletwee een klap in het gezicht gegeven en ik heb besloten om even met alles te stoppen. Wonder boven wonder heb ik dan toch een eigen cyclus en ben ik na 30 dagen toch vanzelf ongesteld geworden. Ook deze keer lijkt het erop dat mijn lichaam ook zonder de spuitjes en pilletjes een eitje kan laten springen. Misschien kijken we hierna wel even uit naar een cryo poging en daarna zien we wel weer... maar het zal er in de toekomst allemaal een stukje rustiger aan toe gaan.
14/07/08: We hebben nog 2 eskimootjes in de vriezer en willen die daar eigenlijk niet te lang laten inzitten... Ik vind het gedacht maar vreemd, en voor de kwaliteit kan dat volgens mij niet echt bevorderlijk zijn om die daar te lang in te laten zitten. Dus morgen mogen we al de Pregnylspuit zetten en als alles meezit hebben we zondag 20/07 een TP. Nu alleen hopen dat er toch ééntje de ontdooiing overleeft!!
19/08/08: Ik heb dus een terugplaatsing gekregen van 1 overlevertje, maar 't mocht niet zijn... ook deze keer was de uitslag "Sorry Line, 't is negatief"... Ik raak maar niet gewoon aan de teleurstelling elke keer opnieuw, dus we hebben besloten om ons even op de werken in ons huisje te storten en ons IVF verhaal even op pauze te zetten. Hoe moeilijk dat vroeger ook leek... nu is het echt wel een opluchting dat ik kan zeggen "dat we er wat minder mee bezig zijn"... woorden waar ik tot nu toe de kriebels van kreeg. En hoe onmogelijk dat toen ook leek, maar ik geniet er echt van... even geen hormonenwinkel meer slikken of spuiten of opsteken... zalig
Ik wens jullie alvast allemaal heel veel succes
Knuffels,
Line.









