Hoi,

Wij zijn moeke Giede (23 jaar) en papa David (25 jaar) en wonen in het prachtige Haspengouw. Samen zijn wij op 04/11/2007 om 6h45 de trotse ouders geworden van een prachtige dochter Marte. Ze was 2 weken en half te vroeg en mat 49cm en 3.250 kg.

Marte is ondertussen al 2 maand en half en leeft nog altijd uitsluitend op mijn melk!!

Een broertje of zusje gaat zeker welkom zijn, maar omdat we besloten hebben eerst optimaal van onze dochter te genieten heb ik vorige week een spiraaltje laten steken.

Hier volgt mijn bevallingsverhaal:
Ik was uitgerekend voor 28 november 2007. Op 3 november 2007 ben ik samen met mijn man en ouders nog eens goed gaan eten, want als de baby er is zou het er niet zo snel meer van komen. Zo gezegd zo gedaan, wat gelachen over dat ik echt wel op ontploffen stond en alle 5 minuten naar het toilet om te plassen.
Uiteindelijk ben ik om half 12 overladen in bed gekropen, MAAR dat duurde niet lang. Net toen ik ingedommeld was, werd ik wakker (ik dacht dat ik in mijn broek geplast had). Op het toilet merkte ik echter dat het vocht geur- en kleurloos was VRUCHTWATER.
Ik kroop terug het bed in en maakte mijn man wakker, waarna direct mijn weeën doorkwamen alle 3 a 5 minuten. We besloten nog een uurtje te wachten. De weeën werden als maar krachtiger en om half 2 belde mijn man de materniteit om te zeggen dat het begonnen was. ondertussen deed ik mijn kleren terug aan nam het valiesje en we vertrokken (moesten zo'n 20 minuten rijden). Onderweg nog even een stop gemaakt bij mijn schoonouders omdat we door ons te haasten de kodak vergeten waren en we wouden natuurijk wel mooie foto's.
Aangekomen op spoed ben ik met de rolstoel naar boven gebracht want de weeën waren te sterk om nog te stappen. Daar een half uurtje aan de monitor en inwendig onderzoek (3cm ontsluiting). Ik werd op de kamer geïnstalleerd en mijn man ging de auto verzetten en de valies halen. T-shirtje aan en afzien ik kon me niet houden op geen enkele manier, ondanks de prenatale cursus. mijn man deed nog zo zijn best, maar niets was goed genoeg. Totdat hij vroeg om mij in bad te zetten. Dit deed deugd, moest hier een uurtje in verblijven. Na een half uur kon ik echter niet meer ik had PERSWEEËN, inderdaad blijkbaar krijg je sneller ontsluiting in bad en ik mocht gaan werken.
Wachtend op de gyneacoloog begon ik al te persen want het ging gewoon niet anders. Gelukkig waren de vroedvrouwen echte schatjes, want heb de hele materniteit bij elkaar gebruld.
Ons dochtertje is uiteindelijk geboren op zondagmorgen 04 NOVEMBER 2007 om 06H45.
Ik was de gelukkigste vrouw op aarde (nu nog steeds) en heel trots op mezelf dat ik geen pijnstilling heb nodig gehad.