Ik ben Cindy, 39 jaar en sinds september 2006 voor de 2de keer getrouwd. Ik heb al een dochter uit mijn 1ste huwelijk.  Mijn man en ik willen dolgraag een babytje samen dus gaan we ervoor...

-25 september 2006 laat ik mijn spiraal verwijderen.

-december 2006 ben ik zwanger maar krijg na 6 weken een miskraam.

-april 2007 ben ik opnieuw zwanger maar ook nu volgt er een miskraam.

-juli 2007 ben ik terug zwanger, 3de keer goede keer! Ik ben uitgerekend op 28 maart 2008, een lentekindje!

Aangezien mijn leeftijd laat ik op 12 weken zwangerschap een vlokkentest doen. Alles is in orde met ons kindje, ik weet nu ook zeker dat ik een dochtertje krijg. De misselijkheid en vermoeidheid zijn ook veel minder, ik kan nu echt met een gerust hart gaan genieten van mijn zwangerschap.  Elke controle die passeert is positief, ons babytje doet het supergoed in mama's buik. Het is ook een echt woelwatertje, ze kan niet stilliggen en trappelt erop los...

Maar op 25 weken zwangerschap krijg ik een Listeria-infectie met hersenvliesontsteking als gevolg en is het afschuwelijk misgegaan...

Ik had last van felle hoofdpijn en kreeg er ook hoge koorts bij. Ook had ik sinds een dag of 2 ons meisje weinig voelen bewegen. Ik ben dus zondagavond opgenomen in het ziekenhuis en op dat moment was ons engeltje nog in leven, er was een weliswaar verhoogde hartslag door mijn koorts maar voor de rest niet echt iets alarmerend. Verhoogde hartslag en minder beweging bij baby's in de buik is normaal als de moeder koorts heeft.
Ik kreeg dus medicatie om de koorts te laten dalen en de dag erna gingen ze verdere testen doen om de oorzaak van mijn hoofdpijn en hoge koorts te achterhalen. Bloed-en urinestalen werden zondag al genomen, en ook werd ik nog driemaal aan de monitor gelegd om de harttonen van de baby te blijven controleren.
Maandag ging mijn koorts nog meer de hoogte in en werd ik aan infuusen gelegd met medicatie. Er werd al gedacht aan hersenvliesontsteking bij mij. Een echo van de baby liet zien dat ze nog wel bewoog,maar heel lichtjes en dat er een hartslag was.
Maar maandagavond ging het volledig mis,mijn koorts schoot omhoog tot boven de 40 graden,ik was doodziek en kon zelfs niet meer op mijn benen staan. En ook kreeg ik ineens contracties,ik voelde direct dat de bevalling bezig was. Mijn gynecologe werd erbij geroepen en ik bleek inderdaad al 1cm opening te hebben en bloedverlies.
En toen ze op die moment een echo deed brak mijn hart in twee...ons meisje was overleden,ze lag stil in mijn buik en er was geen hartslagje meer te zien....
De bevalling heeft tot dinsdagnamiddag geduurd. Epidurale verdoving(ruggeprik) kreeg ik niet omdat ze ondertussen met zekerheid wisten dat ik hersenvliesontsteking had en vermits een dode baby niet meewerkt om op de wereld te komen heeft het dus lang geduurd.
Dinsdagnamiddag 11/12/2007 is ze om 16u26 geboren,ze woog 630 gram en was 28cm.
Een prachtkindje met alles erop en eraan, het evenbeeld van haar papa...zwarte haartjes, zelfde neusje,mondje en oortjes...een engeltje.
Ik heb haar bijna een half uur in mijn armen gehouden, ze leek gewoon te slapen...Ik heb haar gekust en geknuffeld en haar verteld hoeveel ik van haar hield en hoe erg ik haar zou missen, elke dag voor de rest van mijn leven...

Woensdag 19 december was de begrafenis van ons engeltje...ze is gecremeerd en uitgestrooid. We hebben op een serene en liefdevolle manier afscheid van haar genomen.

                                      "An angel in the book of life

                                      wrote down an infant's birth

                                      and mentioned as he closed the book

                                      .....too beautiful for earth"

Aan Zara,ons dochtertje...

Als het een meisje wordt noemen we je Zara! Zo hadden we het reeds lang voorzien. En je werd een meisje,maar het werd zo anders,zo onvoorzien,zo veel te vroeg...
En we noemen je Zara...je zal onze Zara worden. Jij en niemand anders! Zo maakt Zara nu volwaardig deel uit van ons leven en in ons hart. En 's avonds schittert ze als een klein sterretje aan de hemel.

Dag lief engeltje...mama en papa houden van jou.

Het leven gaat verder,met veel ups and downs voor mij...ik mis haar zo erg en het verdriet is zo groot. De barst in mijn moederhart zal nooit genezen maar vermits de baby-wens zo groot is willen mijn man en ik er toch terug voor gaan.

Zara...mijn liefje...ik hoop dat je spoedig een broertje of zusje krijgt...

-april 2008, licht positieve zwangerschapstest maar een paar dagen later een bloeding.

-op 2 mei 2008 heb ik een overduidelijke positieve zwangerschapstest! Kan het bijna niet geloven dat ik direct na de miskraam terug zwanger ben. Nu maar hopen dat het deze keer goed blijft gaan.

-13 mei krijg ik de eerste echo,ik ben nu 5weken zwanger. Er is een mooi ingenesteld vruchtzakje te zien. Ook is mijn HCG op 1week tijd van 872 naar 14.000 gestegen. Prima dus!! 

-20 mei krijg ik terug een echo. Deze keer is er een piepklein embryotje te zien van 7mm en er is ook een duidelijk kloppend hartje. Ik ben nu 6 weken zwanger.

-10 juni weer een mooie echo. Ons kindje is al 3 cm en nu zijn er duidelijk kleine armpjes en beentjes te zien. Ik ben nu 10 weken zwanger.

-24 juni laat ik in Leuven een vlokkentest doen om te zien of ons kindje geen chromosoomafwijkingen heeft.Maandag 30 juni krijg ik de uitslag...alles is perfect in orde! Ik weet nu ook voor 100% zeker het geslacht van ons beebje. Ik ben nu 12 weken zwanger en ons babytje is 5,7cm.

-08 juli opnieuw een mooie echo. Ik ben 14 weken zwanger en ons kindje is 7,6 cm. Het lag vrolijk te bewegen in mijn buik. Trappelen met de voetjes, zwaaien met de handjes, zich omhoog wippen...echt grappig om te zien. Alles is prima met ons kind!