Mijn man en ik zijn sinds december 2000 samen en sinds december 2005 bezig zwanger te worden. Ik moet wel toegeven dat we het eerste jaar er niet echt gericht mee bezig zijn geweest. Voor mij was studie, werk en leren nogal een stress factor, waardoor zwanger worden niet op nummer 1 stond. Afgelopen december 2007 een baarmoederonderzoek gehad, wat geen pretje was.

Juni 2008

Na heel wat huilbuien en veel wikken en wegen hebben we toch besloten de volgende stap te nemen. Het wordt IUI. We zijn zo aan een kindje toe, dat we het op deze manier gaan proberen. De afgelopen weken heb ik een rouwproces door moeten maken om het natuurlijk zwanger worden achter me te laten. Heel moeilijk vind ik het om dit te accepteren. Als ik dit zo typ komen de tranen weer boven.

Augustus 2008

Ik baal enorm. Sinds 7 dagen begonnen met het prikken van Gonal (hormonen). Vandaag mijn eerste folikelmeting gehad. Wat blijkt, mijn eitjes zijn nu al te groot. Vier stuks zijn 26 mm groot. Ze beoren over ongeveer vier dagen 16mm te zijn. Het gaat dus veel te snel door de hormonen. Per dag spuit ik 75 eenheden en dit is per direct stopgezet. Menstruatie afwachten en volgende maand een nieuwe poging met 37,5 eenheden.