• Even voorstellen: Ik ben Marylène en ben 24jaar. Ik ben al 5 jaar samen met Tom. We hebben een huisje gekocht en we zijn dat volop aan het verbouwen. Als alles goed mee zit zullen we er deze zomer gaan wonen. Ons geluk zou pas helemaal zijn met een baby’tje. We zijn er alle twee klaar voor. We blijven er in geloven al mag het nu toch gaan gebeuren. Blijkbaar is een babytje maken niet zo gemakkelijk als het lijkt.

Eerste ronde: 34dagen

• Op 26/12/2006 ging mijn laatste Nuvaring eruit.


• Op 29/12/2006 kwamen mijn regels erdoor.


• Op 03/01/2007 Einde van mijn regels

Tweede ronde: 14dagen

• Op 01/02/2007 Begin van mijn 2e ronde


• Op 06/02/2007 Einde van mijn regels

Derde ronde: 42dagen

• 15/02/2007 Ineens weer bruinverlies


• 21/02/2007 Einde van de hevigste bloedingen in mijn leven

Vierde ronde: 24dagen

• Op 29/03/2007 Begin van mijn 4e ronde


• Op 03/04/2007 Einde van mijn regels

Vijfde ronde: 40dagen

• Op 22/04/2007 Begin van mijn 5e ronde


• Op27/04/2007 Einde van mijn regels

Zesde ronde: 29dagen

• Op 01/06/2007 Na 13 dagen overtijd te zijn kwamen ze der toch door


• Op 06/06/2007 Einde van mijn regels


• Op 17/06/2007 Opeens een beetje bruinverlies...


• Op 18/06/2007 Gedaan


• Op 29/06/2007 Terug bruinverlies!!!


• Op 06/07/2007 Gedaan bruinverlies.  

Zevende ronde: 42dagen

• Op 22/07/2007 Begin van mijn 7de ronde.


• Op 29/07/2007 Einde van mijn regels.

Achtste ronde: 46dagen

• Op 22/08/2007 Begin van mijn 8ste ronde


• Op 26/08/2007 Einde van mijn regels.
  

  We zijn ondertussen al oktober. Jammer genoeg is het nog niet gelukt. Soms is dit wel heel frustrerend maar ik ben er van overtuigt dat dit wel een reden zal hebben. We wonen ondertussen nog altijd niet in ons huisje. Na een paar serieuze tegenslagen staat den bouw nu stil. Nu is het zo veel mogelijk gaan werken om toch zo vlug mogelijk al het geld samen te krijgen om ons huisje verder te kunnen afwerken.  Ondertussen heb ik ook geen eisprong meer, ik moet met clomid starten. Samen hebben we besloten dit pas in 2008 te proberen. Al we ons gezond verstand gebruiken, waachten we nog best een paar maanden. Tot alles terug een beetje op zijn effen is. Ik neem geen voorbehoedsmiddelen, en zal der ook niet terug mee starten. We laten de natuur zijn gang gaan. Hopelijk kunnen we toch tegen eind 2008 en begin 2009 ons liefdesbabytje bij ons in onze armen houden. Want hoe je het draait of keert, wij willen echt samen kindjes.

  
  

Negende ronde: 46dagen

• Op 07/10/2007 Begin van mijn 9de ronde


• Op 12/10/2007 Einde van mijn regels

Tiende ronde: 46dagen

• Op 21/11/2007 Begin van mijn 10de ronde. Pfff wat worden mijn cyclussen toch heel erg lang.


• Op 26/11/2007 Einde van mijn regels. Ben ik blij dat mijn regels voorbij zijn, waren de hefigste maandstonden die ik al gehad heb. Hopelijk maak ik dit niet meer mee...

Elfde ronde: 42dagen

• Op 01/01/2008 Begin van mijn 11de ronde. Ook een gelukkig nieuwjaar...


• Op 06/01/2008 Einde van mijn regels.

15/01/2008 Vandaag naar het UZ Gent gebeld, afspraak bij de gyn is gemaakt. Op 01/02/2008 moet ik gaan, kijk er wel naar uit. Eindelijk duidelijkheid en de volgende stap naar mijn droom om zwanger te zijn is gezet.

Twas niet goed… Ik heb PCO…

Wat is PCO?
PCO is een afkorting van polycysteus-ovarium. Dit betekent dat de eierstokken vele onrijpe follikels (of eiblaasjes) bevatten. Dit syndroom is voor het eerst beschreven door Stein en Leventhal in 1935 en is daarom ook lange tijd het syndroom van Stein en Leventhal genoemd. Dit is tevens één van de meest voorkomende oorzaken van onvruchtbaarheid bij vrouwen, ongeveer 6% van alle vrouwen hebben een lichte of zwaardere vorm van PCO.
In een normale cyclus komen steeds enkele follikels tot ontwikkeling waarvan er meestal maar 1 doorgroeit en tot een eisprong komt. Bij vrouwen met PCO komen meerdere eiblaasjes tot ontwikkeling waarvan geen enkel doorgroeit en er dus ook geen eisprong optreedt.

Wat is de behandeling:
Indien er wel een kinderwens is kan bij een lichtere vorm van PCO gekozen worden voor getimede coïtus of intra-uteriene inseminatie met een lichte stimulatie ( met behulp van clomid).
Indien dit geen resultaat oplevert zal voor in-vitro fertilisatie (IVF) gekozen
worden.

Wat gaat er nu met mij gebeuren:
Ik moet nu wachten tot ik mijn regels krijg… dan moet ik onmiddellijk bellen naar het UZ in Gent, want den 8ste dag moet ik er terug zijn voor een bloedonderzoek en opnieuw echo’s. Dan weer wachten en den 13 of 14de dag moet ik opnieuw gaan. Ook weer echo’s en bloedonderzoek. Dan zal uitgemaakt worden hoe erg het bij mij is. Want dat kon hij nu nog niet zeggen.
De gyn heeft er de professor bij moeten roepen en samen overleggen.
Ook mijn ventje moet hem laten testen. Ik zal deze week al eens bellen voor een afspraak en dan zal hij waarschijnlijk eens een dag verlof moeten nemen. Want zijn staaltje moet binnen het uur onderzocht worden. Hij is nu ook heel erg bang, maar voor het moment ligt het dus nog altijd aan mij… Ik geef toe het was een hele schok voor mij. Traantjes zijn er nog niet gevloeid maar ik vrees dat die wel gaan komen. Want hoe meer ik erover lees hoe erger het word.

Voor mij zal het dus niet zo simpel worden om zwanger te worden.
Tja, en nu dat ik het hier zo aant schrijven ben… krijg ik het echt wel moeilijk.
Waarom heb ik nu zoiets voor… waarom gaat het niet op een normale manier…
Al die vragen dat ik heb. Kheb mij een schriftje aangeschaft waar ik alles in opschrijf en hopelijk komt het snel in orde…

Eerste ronde na bezoek gyn... (eigenlijk ronde 12 al...)

• Op 09/02/2008 start regels


• Op 13/03/2008 einde van mijn regels

Afspraak UZ Gent maandag 18/02/2008 voor bloedonderzoek en echo. Er zatten weer verschillende follikels op mijn eierstokken, wel eenen die iets groter was maar men kon nog niet over een dominante spreken. Toch gaan we proberen, we blijven oefenen.

21/02/2008    Mijn ventje is er niet gerust in voor zijn onderzoek. Hij wil er gelijk heel veel over praten, maar ikke niet... Ik weet het zou het eigenlijk moeten doen, maar ik wil er nog niet aandenken dat zijn zaad niet goed is. Ik hoop echt wel uit de grond van mijn hart van wel, weet anders niet goed hoe hij zal reageren en of ik hem dan zal kunnen steunen... ik weet dat dit heel raar kan klinken, maar nu voort moment zit het in mijn hoofd van dat het 'probleem' aan mij ligt en niet aan hem. Ik hoop echt dat het zo is...

Afspraak UZ Gent Vrijdag 07/03/2008 Eerst mag mijn ventje gaan voor zijn zaadonderzoek, ik moet kort na de middag voor mijn echo en dan krijg ik den uitslag van mijn bloedonderzoek. Ik ben der echt wel nieuwsgierig naar, ze gingen ook mijn schildklieren testen... mijn mama haar schildklieren werken niet meer en het is erfelijk... hopelijk zijn die van mij wel goed anders nog meer pillekes...

Maar goed, we moeten erin blijven geloven, hoe moeilijk dat soms ook is...

28/02/2008 Ik ben vandaag te weten gekomen dat het onderzoek van het zaad 2 tot 3 weken duurt vooraleer je de uitslag weet... ppppfffff dit is voor mij wel een beetje een teleurstelling, is veel te lang. Dan mag je geen stress hebben....

Kheb besloten om me nog eens in te zetten, vanaf vandaag weer op dieet... ik weeg nu 60kg en wil naar 56kg gaan. Tis niet dat ik mij slecht voel maar.... ik ben zo bang bij te komen door de hormonen en dat ik het achteraf er niet zal afkrijgen, zwaarlijvigheig zit in de familie. Dus kga de komende weken nog eens een extra efforke doen... zal me dan mss toch iets beter voelen... Dat ik dat wel in de hand heb...

07/03/2008 Smorgens hebben we het staaltje van mijn ventje binnengebracht... binnen een 2 a 3 weken weten we het resultaat. In de namiddag was het mijn beurt... schildklieren zijn goed, juist mijn mannelijk hormoon is wat minder maar dat geeft niet. Ik had dus een heel mooie follikel van 2.2mm. Mijn slijmvlies was ook super goed dus ik ging elk moment een eisprong krijgen. We hebben ons huiswerk gemaakt... nu hopen dat we binnen 3weken een positieve test in handen hebben. Ik heb wel een afspraak op 17 april in de fertiliteitskliniek, nu hopen dat ik deze afspraak kan annuleren.

12/03/2008 Bloedverlies... ik weet echt niet wat er met mijn lichaam aan de hand is. Is het innestellingsbloed of toch echt mijn regels... Laat ons hopen op het eerste... alhoewel mijn verstand me zegt dat ik ongesteld ben... zo voelt het toch aan.

Tweede  ronde na bezoek gyn... (eigenlijk ronde 13 al...)

• Op 12/03/2008 start regels


• Op 16/03/2008 einde van mijn regels

13/03/2008 Ik bloed nog altijd...

16/03/2008 Bloeding is gedaan... laatste 3 dagen alleen maar bruinverlies gehad. Maak me toch een beetje zorgen...

17/03/2008 Ik heb niet gebeld... weet niet durfde gelijk niet echt... waarom heb ik er toch zo schrik voor. Ik ben gewoon bang om nog meer slecht nieuws te horen. Ik vind het heel erg moeilijk om te aanvaarden dat ik een vruchtbaarheidsprobleem heb... Waarom

24/03/2008  Kvoel me echt heel erg slecht... misselijk en mijn maag. Ik denk dat ik toch eens de griep zal krijgen, of zou er mss toch iets anders aan de hand zijn? Afwachten ...

25/03/2008 Vandaag gebeld voor den uitslag van mijn ventje... Ze willen het niet zeggen over de telefoon... Aan den ééne kant versta ik dat wel, maar nu moeten we nog tot den 17de april wachten... Is nog zooooooooo lang... Pffff waarom zulke lange wachtlijsten...

09/04/2008  Persoonlijk vind ik wel dat de gyn's en HA (niet allemaal maar velen toch) onvoldoende rekening houden met hoe de patienten op sommige uitslagen reageren... Vind dat er veel meer begeleiding zou moeten zijn. Ik zal nu wel voor mezelf spreken... maar vind dat die der allemaal nogal luchtig overgaan... ja mevr. je hebt PCO kijk dit kunnen we doen of dat... en dat is het dan ook. Moesten ze nu eens meer praten over hoe we zulk nieuws verwerken en hoe we der verder mee omgaan. Ik word 25jaar en moet naar de fertileitskliniek... ale, en nu moet ik dat maar op mezelf zien een plaatstje te geven... soms lukt me dat maar evenveel x lukt me dat niet. Ik wil er echt wel eens deftig over praten en alles met handen en voeten uitgelegd krijgen... maar dat gebeurd nooit eens... of moet ik daar nu echt wel zelf om vragen. Ik ben van karakter nen enorme doorzetter... maar toch word het mij ook af en toe eens teveel en dan heb ik gelukkig dit forum nog... Ik denk niet dat ik al een depressie gehad heb, maar als ik nu nog eens tegenslag krijg... dan vrees ik er wel voor. Heb al zoveel kunnen nadenken en kan me geen leven zonder kindjes voorstellen... maar soms zakt het me toch wel eens in de schoenen...

11/04/2008 Vandaag begint de schrik er toch ferm in te zitten... Wat als mijn ventje zijn zaad toch niet zo van een goeie kwaliteit is... mag er niet aan denken. Kweet dat ik possitief moet blijven denken, maar soms is dat toch wel heel erg moeilijk.

17/04/2008  Straks is het zover. Mijn ventje kan spijtig genoeg echt niet meegaan en ik zit er enorm mee in. Heb mijn zus gevraagd mee te gaan met mij... Maar toch das niet hetzelfde... Ik hoop echt dat het goed meevalt en vooral dat het zaadstaaltje in orde is. Das nu mijn grootste schrik. Om 14.30h is het mijn beurt...

Het zit er op... En ik ben eigenlijk sprakeloos. Mijn ventje zijn zaad is talrijk en heel erg beweeglijk. Maar er zat geen enkel goed gevormd spermacelleke tussen. De grond verdween onder mijn voeten. Voorlopig dus geen hormonen bij mij want zijn spermakes kunnen als ik een eitje heb het toch niet bevruchten. De gyn sprak al van IVF als bij het volgende staal terug de vorm niet goed is. Maandag steken we al een nieuw staaltje binnen en 8 mei hebben we een nieuwe afspraak en hij MOET er nu echt wel bijzijn. We hebben hier al samen zitten schremen en ik kan eigenlijk niet stoppen. Was ervan overtuigd dat het goed ging zijn en dat we eindelijk een beetje konden beginnen dromen... Die dromen zijn nu wel eventjes verslonken tot zo goed als niets... Ik weet dat ze tegenwoordig veel kunnen maar als het echt met IVF moet zal ik nooit mijn kroostrijk gezin hebben gelijk dat ik het eigenlijk wou... Raar heel raar, Kan echt niet beschrijven hoe ik me nu voel... Leeg en overbodig... Neen zo mag ik niet beginnen denken. Ik moet echt proberen terug positief te denken, mss lukt dat morgen als ik een nachtje geslapen heb.

18/04/2008 Na een kort nachtje van met moeite 4uurtjes slaap ben ik hier terug. Ik heb het er heel erg moeilijk mee en weet niet waar ik het moet plaatsen... We hebben gisteren samen veel traantjes gelaten en ik heb het er heel erg moeilijk mee mijn ventje zo te zien. Het is voor alletwee een serieuze schok en ik was gisteren een beetje kwaad op hem omdat hij niet mee kon gaan. Die kwaadheid is ondertussen al lang weg... Maar de schok blijft even groot. We gaan ervoor dat staat vast... Maar ik denk voor mezelf dat ik nu best wel gespecialiseerde hulp vraag. Ik moet erover kunnen babbelen en lezen... de hoop voor in 2009 een beebje te hebben is wel volledig weg... Ik heb zo'n gevoel en dat krijg ik maar niet weg.

 Ik wil schremen, huilen, roepen en tieren maar dat helpt ons ook niet verder. Waarom bij ons... hebben we nu al niet genoeg tegenslag gehad... waarom lukt het bij ons niet...  

03/05/2008 Ben nu al een ganse week goed ziek... En ook niet ongesteld... Deze ochtend toch een testje geprobeerd... En kijk het resultaat... Ik weet niet wat te zeggen... Ik sta te beven op mijn benen...

03/05/2008 2x positief getest, ben ook bij mijn ha geweest voor een bloedtest. Morgen mag ik bellen voor het resultaat. Maar ik ben het eigenlijk al zeker...

04/05/2008 Om 10voor 12 naar mijn ha gebeld, hij zij onmidellijk PROFICIAT JE BENT ZWANGER. De hormonen stijgen goed en zou al zeker 7weken ver zijn.

05/05/2008 Kheb mijn afspraak bij fertiliteit afgebeld en mag donderdag al voor mijn eerste echo gaan. Ik ben super blij maar kan het gelijk nog niet zo goed vatten.

06/05/2008 Deze ochtend mega misselijk. Ik ruik enorm goed, mensen die passeren hun parfum. Eten dat klaargemaakt word... ale met andere woorden ik ruik nu veel te goed. Mijn haar komt soms recht te staan van sommige mensen hun adem te ruiken... dat is iets waar ik het nu lastig mee heb... Hopelijk beterd dat toch een beetje hoor

08/05/2008 Om kwart voor 11 was onze afspraak voor de eerste echo. Om elf uur kwamen ze ons halen. Super zenuwachtig was ik. Eerst het gesprek met de assistente en dan kennismaking met de gyn. Het ziet er echt nen plezante man uit. Ik mocht mij onmiddelijk instaleren en eigenlijk duurde de echo zelf maar een minuutje. Tegen dat ik terug kwam waren de fotootje uitgeprint. Op de echo is ons Ukie 0,74cm en dat kwam overeen met 6w3d zwangerschap. Eisprong is dus veel later geweest en alles verschuift naar de vermoedelijk bevallingsdatum van 30/12/2008... Moest toch even slikken maar toch ben ik zoooooo tevreden. Het hartje klopte goed en ik heb een nieuwe afspraak voor de 9w echo en de nekplooimeeting op 29/05. Ik kijk er nu al enorm naar uit.

We gingen niets zeggen... das ging dus absoluut niet. Ondertussen weten onze ouders en de meesten van de broers en zussen het.

12/05/2008 Ik kan niet goed eten, ben redelijk misselijk en al 1kg vermagerd. Weet dat ik me daar eigenlijk geen zorgen over hoef te maken... Ons Ukie neemt alle voedingstoffen dat het moet hebben, maar toch. Mijnen buik staat nu het eten echt op ontploffen, draag nu toch wel meestal wat wijdere kleding, want heb echt soms het gevoel dat ik bekeken word. Wil het nog even verzwijgen voor 'de wereld'.

15/05/2008 Vandaag vertel ik het goede nieuws aan de personeelsdienst op het werk. Ik ben dus vanaf vandaag beschermd... Niet dat ik bang ben mijn werk te verliezen. Tijdens mijn zwangerschapsverlof zal ik hier 5jaar werken. Is eigenlijk niet niets meer he, ik ben pas 5jaar geleden afgestudeerd. Is dus mijn eerste echte job na de school. Als ik er zo aan denk ben ik wel trots op mezelf.

29/05/2008 Vandaag ons Ukie nog eens gezien, het is super veel gegroeid en nu zie je een echt babytje op de echo. Het is al 3cm en je ziet al de armpjes en beentjes. Voel me al stukken beter al blijft de schrik er toch in zitten. Maar moet en wil echt wel beginnen genieten al is dat moeilijk...

19/06/2008 Vandaag was het zover... De nekplooimeting. Tom was op tijd thuis zodat hij zeker kon meegaan. Daar ben ik toch wel super trots op. Want voor hem is dat niet zo vanzelfsprekend met zijn werk. Na toch wel een heel lang half uur wachten word mijn naam afgeroepen en mogen we verder gaan. We kwamen in een andere onderzoekskamer (veel groter) en tom mocht direct plaatsemen naast een bed... Ik dacht dat het terug inwendig ging zijn maar dat was niet zo. De allereerste buikecho en dat voelt echt wel super. Eerst moest ik op de weegschaal en ja de eerste kilo is er al bij, ik weet heel goed dat er nog verschillende zullen volgen maar toch is het ff schrikken. Had ik zoveel gegeten vandaag? Mijn bloeddruk is ook ietske hoger dan bij de vorige controle maar dat zal ook wel beetje door de spanning komen. Ik mag plaatsenemen op het bed, t-shirt omhoog en de gel word op mijn buik gedaan. Ff koud, dan kwam mevr. Prof. Roets een heel lieve dame die heel stil babbelt. We moesten heel goed luisteren naar wat ze vertelde, ben gewoon van tussen mensen te zitten met een luide stem :-) was toch wel beetje aanpassen voor mij. De echo kwam op mijn buik en onmiddelijk zaggen we een heel mooi gevormd babytje. We zaggen een heel mooi hoofdje maar ja das normaal met zo'n mama en papa dan kan niet anders he ;-) Dan de 2 armpjes en beentjes, een mooi gevormde ruggegraat, gewoon een perfect babytje. Het hartje bonkte niet normaal, de milt en de maag mooi gevormd. Ons Ukie is nu al 7,5cm en groeit dus heel erg goed. Alles zag er meer dan normaal uit en de nekplooimeting was 1,4 Wat dus ook heel goed is. De berekeningen werden gemaakt en er is weinig of geen kans dat er een afwijking is. We noemen het ons Ukie want ik heb het niet kunnen laten om toch eens te vragen of het geslacht al kon gezien worden.... Ja voor 90% wist ze het ons al te zeggen... Spannend he... Maar wij zwijgen nog ale, zal het anders zeggen proberen nog te zwijgen. Sowieso het word een heel erg mooi babytje! Voor de rest gaat het nu super, ik kan dat gevoel gewoon niet beschrijven. Nu stillekes aan weet bijna iedereen het en het verstoppen lukt me al zeker niet meer... Buikje groeit echt wel goed, maar dat mag vanaf nu nog meer beginnen.

Zo dit was het verslag, de volgende controle op 10/07 terug bij prof Paerewijck. Ik zal dan een 15 a 16weken ver zijn. Ik denk eraan de 2 zusjes mee te nemen... Zij hebben dat nog nooit gezien en zullen dat wel tof vinden. Ik zie nog wel tegen dan...

Mijn blog... http://marylenewicke.blogspot.com/