Mijn naam is Loekie, 25 jaar en in maart 2007 getrouwd met mijn ventje.

In het begin van 2007 hebben we beslist om voor kindjes te gaan. Half januari heb ik dan ook mijn laatste pil genomen. Heb mooi mijn regels gekregen...

Na een lang verhaal van pcos en onregelematige regels was ik half oktober eindelijk zwanger, alleen ik wist het niet...

25/12: Ik stond in de badkamer, kwam net onder de douche vandaan en vond dat ik toch zo een dikke buik had gekregen. Heb dan toch maar mijn test gedaan die ik nog liggen had. Positief! Kon het niet geloven!!! Mijn ventje zei dat ik de test gemanipuleerd had :-) en dat ik maar een nieuwe moest doen de dag erna.

26/12: Zo gezegd zo gedaan. Terug getest en bleek weer positief! Nu kon hij niet anders dan te geloven dat we zwanger zijn!

7/01: Eerste afspraak bij gyn. Ik ben dus zwanger! En veel verder dan ik dacht. Ik ben ondertussen 11 weken, terwijl ik dacht dat ik een week of 7 zou zijn. Maar het kleintje zwaaide al met zijn armpjes dus kon het onmogelijk zo vroeg zijn...

14/01: Tweede afspraak bij gyn voor nekplooimeting en bloedafname.

12/02: Afspraak bij gyn. Kansberekening: 1 op 10.000, heel goed resultaat zei de gyn!

2/04: Afspraak bij gyn voor mofologische echo. Nu blijkt dat de bloedtoevoer naar de baby niet goed is waardoor het een groeiachterstand heeft. Dit kan twee oorzaken hebben, ofwel heeft de baby een genetische afwijking ofwel scheelt er iets met de stolling van mijn bloed waardoor mijn bloed niet goed bij de baby terechtkomt.

Mijn gyneacoloog had mij voor alle zekerheid naar UZ Leuven doorgestuurd om daar alles nog eens te laten checken door een professor. Maar die zei net hetzelfde. In feite moet er constant bloed door de navelstreng naar de baby gaan maar bij mij is dat niet het geval.

Om een genetische afwijking te bevestigen of uit te sluiten heb ik op 3/04 een vruchtwaterpunctie gehad waarvan ik in week 15 de uitslag heb. Ook hebben ze 14 buisjes bloed getrokken waarin ze dan alle mogelijke afwijkingen in mijn bloedsomloop zullen zien om bij een eventuele volgende zwangerschap dit probleem te kunnen vermijden. Doordat mijn zwangerschap al over de helft is kunnen ze aan de situatie nu niets meer veranderen.

Wat nu voor mij het belangrijkste is, is te rusten zodat ik misschien mijn zwangerschap met een week of twee kan rekken en om ervoor te zorgen dat ik zeker nog 5 weken de baby kan houden. Vanaf 6 maanden is het levensvatbaar. De baby gaat alleszins al medicatie toegedient krijgen om de longen sneller te laten ontwikkelen omdat het zowieso een prematuurtje zal zijn. Na de 28ste week zal week per week gekeken worden of de baby blijft doorgroeien (weliswaar niet zo snel als zou moeten) en als dat niet zo is zal het geboren worden...

Op 23 april ben ik opgenomen in het UZ Leuven, afdeling zwangerschapscomplicaties, zodat ze mij van dichter konden opvolgen. Ik moest elke dag 3 keer aan de monitor en twe keer per week voor een echo. Daar heb ik gelegen tot 26 april. Toen heeft een zwangerschapsvergiftiging de kop opgestoken waardoor ik op 28 april véél vroeger dan voorzien bevallen ben van een dochtertje, Estelle. Om 6u 's morgens maakten ze mij wakker met de melding dat mijn bloeduitslag weeral slechter geworden was, ze geen risico's meer gingen nemen en de keizersnede zou plaatsvinden. Om 6u47 is Estelle geboren. Ze woog 550 gr en mat 31,5 cm. Ze zal nog een hele tijd op de afdeling neo-natologie moeten blijven.

Ondertussen zijn we bijna 4 maanden verder en ligt Estelle nog altijd op de afdeling neonatologie. Het begint zwaar te worden, zelfs voor mij. Ik moet tenslotte niet gaan werken... Hopelijk kan ze eind september mee naar huis...

Groetjes...