Hallo, Ik ben Nele, 27 en werk als ergotherapeute in een psychiatrisch ziekenhuis in Zottegem. Ik ben 5,5j samen met mijn ventje. Hem te leren kennen bracht mij meteen in het wereldje van het ’moederschap’, hij had nl. reeds een zoontje van 1,5j uit een vorige relatie. Jens is inmiddels 7 en we hebben sinds 2003 ook een ferme kerel van ons beiden:Thibau. Na maanden van veel zwoegen zijn we eindelijk in ons nieuwe huis ingetrokken. De klusjes aan ons huis zijn gedaan, dus nu wordt het hoogtijd voor het ’kluswerk’ in de slaapkamer Dus wanneer je komt of wie je bent... klein wondertje, weet dat je welkom bent !! 1/2/7: mirena na 4j. laten verwijderen 2/2/7: gedurende zo’n 5d wat bloedverlies gehad: ongi of komt dit door het verwijderen van mirena? 1/3/7: aardig geklust in februari. krijg regelmatig pijn in de onderbuik, reageer op etensgeuren en walg als ik koffie ruik... wil dat iets zeggen of beeld ik het me zomaar in? 2/3/7: uitgaande van een cyclus van 28d zou ik nu ongesteld moeten worden 6/3/7: de symptomen nemen toe... waarheid of inbeelding? ik kan niet langer wachten en besluit te testen. ik koop meteen 2 clearblue’s en de eerste test héééél licht positief... joehoeeeee of is het te vlug om nu al zo happy te zijn? de twijfels nemen toe en ik besluit om in de nm in een andere apotheek om een predictortest te gaan en wat raad je? helemaal niets, rien, noppes! de angst slaat me om het lijf, ik begin op het internet alles op te zoeken over licht positieve testen en besluit na twee dagen de 2e clearbluetest te doen. 8/3/7: duidelijk een positieve test maar laat voor alle zekerheid mijn bloed testen 10/3/7: 105 hcg heel pril zwanger dus... joepie!!!zwanger vanaf de eerste ronde, ik moet vreselijk vruchtbaar zijn want ook bij thibau was het -onverwacht - meteen prijs. 22/3/7: eerste echo: 6mm en hartje klopt, toch een eerste geruststelling. 1/4/7: omwille van mijn risicoberoep gaat vanaf vandaag mijn zwangerschapsbescherming in... dit betekent dat ik vanaf nu tem 5m na de bevalling thuis zal zijn... 3/5/7: de misselijkheid steekt verschrikkelijk de kop op, van ’s morgens tot ’s avonds ben ik ziek en ook verschrikkelijk moe. ojee, dat heb ik bij thibau echt nooit meegemaakt... 15/6/7: misselijkheid ebt stilletjesaan weg, maar wordt geruild voor hevige migraine-aanvallen, soms dagen aan een stuk en dit nu al verschillende weken. om zot te worden! de hormonen houden echt de zot met me... heb tot nu toe nog heel weinig genoten van mijn zws... 2/7/7: het wordt een meisje

1/9/07: intussen is de grote vakantie voor de kindjes voorbij en ook een beetje voor mij. Anderhalf jaar geleden gestart met een opleiding tot het behalen van mijn pedagogisch getuigschrift en net nu in september start mijn stagemodule. Nog gauw genoten van de rust in juli en augustus om er in september en oktober nog flink tegenaan te gaan.

6/9/07: vandaag controle bij de gyna, ons meisje wordt nu reeds geschat op zo'n 1kg 900, al een flink gewicht volgens de gynae. Voor de rest gaat alles perfect, ook al kan er mij soms zo'n verschrikkelijk angstgevoel bekruipen. Alsof dit alles te mooi is om waar te zijn en er vroeg of laat nog iets kan mislopen. Maar niet teveel aan denken en vooral genieten zeker??

24/10/07: om 21u ben ik het ziekenhuis binnengegaan. de bevalling zal deze nacht op 3u worden ingeleid. Ik heb 3cm opening en blijf daar wel even op. Plots krijg ik enorme persdrang, blijkt dat ik ineens op 7cm opening zit. Uiteindelijk ga ik op drie kwartier tijd van 3 cm naar volledige ontsluiting. 25/10/07: Om 13u mag ik beginnen persen en na een 5 tal keer persen en 27 minuten later komt ons meisje tevoorschijn: Auke, 3kg020, 47cm groot  Alles is perfect in orde. De dochter waar ik zolang heb van gedroomd, waar ik zo naar heb verlangd, ligt eindelijk in mijn armen...

Welkom kleine meid!!