Hoi, ik ben Leen. Het is nu mei 2007. Ik ben 24 jaar en 3,5 jaar samen met mijn vriend. Sinds 2 jaar wonen wij ook onder hetzelfde dak. Als alles goed gaat gaan wij vanaf juni 2007 voor een eerste wondertje... Sinds augustus 2006 ben ik gestopt met de pil om mijn lichaam de tijd te geven rustig te ont-pillen. Ik werk als lerares in een derde leerjaar in Lembeek. (Wat een heel boeiende en afwisselende, maar ook heel vermoeiende job is. ) Omdat ik anders geen zicht heb op wat ik precies wanneer voel: 5 maart ’07: 31 maart ’07: steken linksonder mijn navel. heel vervelend, geen flauw idee wat het kan zijn. 2 april: we gaan overtijd 6 april: kan bijna niet rechtstaan van de buikpijn, heel erg ongi-gevoel. maar geen in zicht. 7 april: ’s middags een beetje bloedverlies, heel helder bloed. Ik begin al een beetje te dromen van een 8 april: geen , en negatieve zwangerschapstest. 9 april: daar zijn de op naar ronde 9. jeuj.... Tijdens ronde 9 geen speciale voorvallen.. 7 mei: start ronde 10... pffft! 31 mei..nu wordt het spannend. Ik heb vandaag bloed laten trekken voor een zwangerschapsvoorbereidend onderzoek (heb dat al bijna een jaar uitgesteld omdat ik niet zo gek ben van naalden...)We hebben mooi op tijd geklust (als ik van een cyclus van 28 dagen uitga) en voel me niet helemaal lekker. - ik ruik alles heel snel en fel - ik kan de deodorant-geur van mijn vriend niet meer verdragen (ookal vond ik het eerst een lekker geurtje, heb het nl zelf voor hem gekozen) - mijn borsten voelen enorm aan en zijn wat pijnlijk. - mijn maag voelt niet zo super. Heb een vaag misselijk gevoel. redenen waardoor ik het mij kan verbeelden: - mijn vriend is ziek en heeft het me gewoon doorgegeven. - ik heb vorig weekend ge-babysit en mijn hormonen sloegen daar helemaal door op hol. - ik heb wel elke maand last van iets. 5 juni: alweer ongi, dus op naar de volgende ronde. Heb me wel voorgenomen deze maand plichtsgetrouw te temperaturen. Nu maar hopen dat alles dan duidelijk wordt en deze maand de laatste ronde mag zijn.. 8 juli 2007: Eindelijk! Ik deed vanmorgen een testje en ... er verschenen 2 streepjes i.p.v. dat ene streepje dat ik al zo goed ken(de). Het moment is eindelijk daar, IK BEN ZWANGER!! Joehoe!!Het is wel nog niet echt goed tot me doorgedrongen en ook bij mijn vriend voelt het zo nog wat onwennig maar we zijn wel allebei heel erg blij. Nu is het alleen hopen dat alles goed gaat... 9 juli: vanmorgen NOG een test gedaan om zeker te zijn dat ik niet gedroomd had en nee hoor ik heb het niet gedroomd, ik ben nog steeds helemaal zwanger... Ziezo de eerste echo ligt vast. Ik mocht volgende week al gaan, maar ik vrees dat er dan nog zo weinig te zien gaat zijn, dus heb ik een afspraak genomen op 16 augustus. Tegen dan bij ik 9 weken ver en dan zal er toch al wel wat te zien zijn (hoop ik).

16/08: echo gezien...waaaaaw. ben op slag verliefd! Echt een klein mensje en het groeit perfect volgens schema. Hartslag 150 slagen per minuut. Ik ben er helemaal van ondersteboven. Minder goed: sinds het begin van de zwangerschap ben ik al 5kg afgevallen door de ongelooflijke misselijkheid en overgeven. Ik heb al alle beschikbare medicatie geprobeerd, maar het helpt allemaal niets...Hopelijk duurt het niet meer te lang...

30/08: echo met nekpooimeting en bekijken neusbeentje: alles picobello in orde! Eerst bloed laten trekken (daardoor was ik superzenuwachtig) en op echo meteen erna was dat ook duidelijk aan het kindje. Het was echt nog aan het ronddraaien en aan het bewegen. Maar 5min later - toen we de toekomstige meter en peter lieten meekijken - was het kindje al helemaal kalm en weer in slaap gevallen. Dus moest de gyne een beetje duwen om hem weer up and running te krijgen... Ik was zo fier als een gieter! Was echt aan het glunderen en al zeker toen de gyne zei dat de kans op down heel erg klein was vermits nekplooi prima was en neusbeentje goed zichtbaar.... Waaaw, ik ben WEER verliefd :-)

26/09: vandaag bij de vroedvrouw geweest. Heb wat algemene uitleg gekregen en een hoop brochures. Heb ook het hartje nog een keer gehoord. Het kindje was heel beweeglijk, want het dook de hele tijd weg van de doptone. Voel me weer wat geruster, hopelijk ben ik ook snel wat minder misselijk....

25/10: echo gehad: wij krijgen een dochtertje!!! Joepie de poepie! Ze schopt en draait de hele tijd. Vooral 's avonds is ze erg actief. Wel grappig omdat je het van buitenuit al kan zien. Vooral als ik gezellig in een warm badje lig, zie je zo opeens een deuk in m'n buik en dan weer een bultje een beetje verderop. Echt geweldig.

Op energie-gebied staat het pitje maar laag. Na alles wat ik doe voel ik me ongelooflijk leeg, batterij helemaal plat. Maar ja, dat hoort erbij hé :-)

20/11: medische echo gehad. Alles perfect in orde. Ons meisje zit perfect in het midden op de groeicurves, alle organen zijn aanwezig en werken, ze heeft 10 vingers en 10 teentjes en ze probeert die alle 20 tegelijk in haar mondje te krijgen :-)

22/11: ai ai, probleem. Gisteren en vanmorgen viel het me op dat ik nogal wat vochtverlies had. Dus meteen gebeld naar vroedvrouw voor info. Zij stuurde me meteen naar het ziekenhuis voor monitoring en onderzoek en GELUKKIG is daar gebleken dat alles in orde is. Het vochtverlies komt van een infectie die zonder veel moeilijkheden te behandelen is. Fieuw!

27/11: vandaag voor de allereerste keer naar een osteopaat geweest. Ze constateerde dat ik bekkeninstabiliteit heb en heeft me dan behandeld.

28/11: Naar de HA gestapt van pure misérie. Ben doodop (slaap al een paar weken bijna niet door de pijn in mijn rug en bekken) en kan niet meer op mijn benen staan (vanwege bekkeninstabiliteit). Ik heb zijn hulp gevraagd en hij heeft mij geholpen in die zin dat ik 2 weken rust heb gekregen. Het lesgeven laat ik dus heel even aan anderen over... pffft

6/12: Onderzoek gehad. Gyne zei dat placenta nogal laag ligt en vooraan dus zal in het oog gehouden moeten worden. Op 34 weken gaat ze meten of de placenta hoog genoeg ligt op natuurlijk te bevallen, is dat niet het geval, dan wordt het keizersnede. Ach ja, liever dat dan doodbloeden natuurlijk. Het "goede" nieuws is dat ik niet meer moet gaan werken. Rug en bekken speelden teveel op en ik was de totale uitputting nabij (10 uur op school waarvan 8 uur intensief lesgeven + huishouden + elke dag 3 uur verbeterwerk + 2 uur voorbereidingswerk voor de volgende dag + 12 uur slapen om een beetje een mens te zijn = een combinatie die toont dat er te weinig uren in een dag zijn)

27/12: Vandaag weer op controle geweest. Gynae stelde voor om eens even te 'piepen' naar het kindje en snel een kleine echo te doen. Gelukkig hebben we die echo snel gedaan, want op de echo konden we een cyste zien met een diameter van net geen 3cm. Hij zit op haar rechter-eierstokje en moet dus wel in het oog gehouden worden. We hebben meteen een afspraak gekregen morgennamiddag (28/12) voor een tweede opinie.

28/12: Deze namiddag dus naar het ziekenhuis geweest voor tweede opinie over cyste. Arts heeft bevestigd wat onze gynae gisteren al zei. Het is een cyste op het eierstokje (OP, niet IN!) met een diameter van 2,72cm. We moeten nu binnen 14 dagen nog eens terug op controle om te controleren dat de cyste niet verder gegroeid is. Moest het zijn dat de cyste tegen dan groter is dan 8à9 cm, dan moet ze doorprikt worden met kans dat mijn vliezen dan al breken...maar ja, dat zijn zorgen voor later...

31/12:Happy 2008 iedereen!! Hopelijk wordt het voor jullie net zo'n mooi jaar als voor ons!

15/01/08: Vandaag weer controle gehad. Helaas is de cyste gegroeid tot een diameter van 5,5cm. De gynaecologe heeft me doorverwezen naar UZ Gasthuisberg in Leuven. Moet er morgen op controle bij een specialist.

16/01/08: De professor in Leuven was al meteen klaar om de cyste te doorprikken en draineren. Ik heb een andere dag gevraagd, zo kan ik me er wat op voorbereiden en kan ik alles regelen met mijn vriend zodat hij er bij kan zijn.

21/01/08: D-Day! Vanmorgen werd de cyste gedraineerd. Of dat was toch de bedoeling... uiteindelijk is er enkel een gaatje geprikt in de cyste-wand en is daarlangs het vocht weggelopen in haar buikje (dat is geen enkel probleem, wordt gewoon opgenomen door het lichaam). Binnen 4 dagen weer controle om de toestand op te volgen.

25/01/08: Snelle controle gehad. Alles is in orde. Vocht in de buikholte is netjes opgenomen door het lichaam, cyste-wand is weer gesloten.

30/01/08: Volledige controle gehad. Ons meisje is prima in orde. Ze weegt ongeveer 2,5kg (op 33 weken 4/7) en is heel beweeglijk. Qua metingen zit ze overal boven het gemiddelde en algemeen gezien zit ze ongeveer 2weken voor op groei-schema. Het gaat dus een heel stevig boeleke worden. De cyste is gelukkig niet meer gegroeid, dus ook daar moeten we ons geen zorgen meer om maken. Fieuw! :-)

3/03/08: voila, de dag waarvan ik dacht dat het DE dag zou worden. Helaas... het heeft niet mogen zijn.. Wel vals alarm gehad. Weeën om de 7min en dat 9uur lang, maar verder kwam er geen schot in de zaak, dus wordt het gewoon weer wachten...

4/03/08: slijmpropje verloren, dus ik begin te hopen dat het nu toch echt wel wat vooruit gaat beginnen gaan...

Alles valt stil, geen voorweeën meer, geen verdere tekens... Pffft, tgaat nog lang duren vrees ik...

9/03/2008: Vandaag vroeg opgestaan, opgeruimd, was ingehaald, bij mijn schoonmoeder gaan rondlummelen en dus van de hele dag mij niet neergezet en gerust...

en dat heeft wel wat opgeleverd! :-) Om 19uur begonnen de harde buiken weer wat terug te komen. Tegen 22u zat er netjes 10minuten tussen en begon ik er al wat meer last van te krijgen. Dus wat doet een mens dan: bad in! Ook na het bad blijven de weeën om de 10minuten komen en nog niet pijnlijk. 5uur later zijn de weeën er al met een regelmaat van 5minuten. Wat doet een mens dat toch nog twijfelt: weer bad in! opnieuw blijft alles hetzelfde doorgaan en ik gellof er dus niet meer in.

Ben dan maar om 3uur 's nachts in bed gekropen.

10/03/2008:

5uur 's ochtends: wakker geworden en alles was nat. Joepie. Of toch niet? Effe naar toilet om te checken of ik in mijn enthousiasme niet geplast had ofzo. Nee hoor, mijn water is echt wel gebroken. opnieuw JOEPIE! Ben dan maar mijn vriend gaan wekken met de woorden "10 maart wordt de verjaardag van ons meisje" hij direct wakker, aangekleed en ready to go, bij mij duurde het iets langer.

5u30: aankomst in het ziekenhuis. Heb mij opt gemakske geïnstalleerd op de kamer. Monitor werd aangesloten, weeën om de 3minuten (nog steeds niet zo pijnlijk), 3cm opening, kindje was een "sterrekijkertje" dus zoveel mogelijk op mijn knietjes zitten tjidens de weeën.

9u: nog steeds maar 4cm opening. We blijven wel flink en gaan door zonder verdoving.

12u: moe aan het worden. 5cm opening..pff.. nog steeds zonder verdoving maar nu wel in een mooie kamer met jacuzzi en bevallingsbad.

15u: 6cm opening.. totaal uitgeput.. ben te moe om de weeën nog fatsoenlijk op te vangen. Daardoor geen ontspanning meer tussen de weeën en zeer moeizame ontsluiting..

15u30: epidurale gevraagd.

16u30: epidurale gekregen. Wel lage dosis zodat ik alle weeën nog voel, maar wel kan ontspannen tussenin.

19u30: volledige ontsluiting!! joehoe!! heb weer wat moed gekregen en dankzij de epidurale ben ik weer wat op mijn positieven kunnen komen. "we gaan beginnen aan de eindspurt". Gynaecoloog wordt opgeroepen, alles wordt klaargezet.

19u45: gynaecoloog zegt dat hij er "binnen een kwartierke" zal zijn maar ...dat is buiten mijn dochter gerekend! Ze zet zo goed door en met elke wee zien we het hoofdje dichter en dichter komen. "Weeën wegpuffen" is de boodschap. Yeah right..

19u55: in allerijl is de gynaecoloog erbij gesleurd, net op tijd want we gaan aan het serieuze werk beginnen.

20u19: de magische woorden "nog ene keer goed persen en ze is er". Dus ik doe wat er gevraagd wordt en ...tadaa.. opeens roepen ze "steek uw handen uit!" ik doe weer braafjes wat er van mij gevraagd wordt en ik krijg ineens een klein blauw wezentje in mijn armen. Dat is liefde op het eerste gezicht! Ookal ben je op dat moment helemaal in de war van het veel en had persen en suist het bloed oorverdovend door uw oren, het is echt liefde op het eerste gezicht...

Daar was ze dan, om 20u19 op 10 maart 2008, onze prachtige dochter Irjen Malaika Leroy...

To be continued...