Hallo iedereen, Ik ben een meid van 27 jaar, samen met mijn evenjonge vriend Bill zijn we ondertussen al eens 8 jaar een paar. We wonen, samen met onze twee hondjes, 4 jaar samen en sinds kort hebben we allebei een grote kinderwens die we eigenlijk zo snel mogelijk vervuld willen zien Als moeder natuur nog een handje wil helpen en als wij ons best nog eens doen, hopen we dit jaar nog zwanger te worden. We gaan ervoor!

Na een jaartje pilvrij te zijn en 7 rondes proberen heb ik eindelijk op 1 oktober positief mogen testen! Dat was 1 dag voor nod. Ik ben uitgerekend voor 11 juni 2008!

Van kwaaltjes heb ik helemaal niet zoveel last als ik had gedacht voorheen: gespannen, pijnlijke borsten, heel moe en eetlust voor 10! Hopelijk loopt dit laatste niet te veel uit de hand, anders kan je mij rollen halverwege...

Ons eerste afspraak met de gyn staat vast op 25 oktober, dan zou ik ongeveer 7 weekjes ver zijn. We hopen een hartje te zien kloppen...

25/10: het was een ontroerend moment, ik moest toch een traantje wegpinken want het hartje klopte al! Ons babytje is nu 11,7 mm klein. Volgende afspraak is gepland op 16 november...

De kwaaltjes nemen af, soms voel ik me heel vaag misselijk, dan weer niet, mijn borsten zijn met momenten al minder gevoelig, de ene dag voel ik me al fitter dan de andere....

16 november: blijkt dat het kindje toch al verder zit dan gedacht...mijn uitgerekende datum wordt een weekje achteruitgeschoven: 5 juni! Zo gaat het hard :-)

De kwaaltjes zijn zo goed als verdwenen, voel me elke dag beter en beter! Nu is het echt genieten van de zwangerschap en wachten op dat kleine wonder...

3 december nekplooimeting, nog een spannend moment!

Alles blijkt in orde, nekplooi was 1,2 mm, bloedonderzoek was goed en de baby zit nog steeds mooi op schema. Echt leuk en geruststellend dit te horen. Dat is alweer een drempel voorbij!

13 december: controle bij de vk. Een heel lieve vrouw en super gesprek gehad met haar. Ook nog een echo gehad en het hartje mogen horen. We kunnen er terug tegen, blij dat alles in orde is nog steeds

Het buikje begint nu pas een beetje te groeien, ben er echt trots op!! Ik voel me ook echt super! IK slaap nog graag, maar heb terug overdag de energie om te doen wat ik graag doe en wat ik wil en dat is toch een opluchting.

17 januari: 20 weken echo!! Jaja, we zijn al op de helft, wat gaat die tijd toch snel ineens! De echo zelf duurde slechts 5 minuutjes, wel heel jammer, had er zoveel van verwacht, ook geen woordje uitleg gekregen: ze mat het hoofdje, de buikomtrek, ze controleerde het hartje en de hersentjes, het dijbeen werd gemeten en....ze kon het geslacht zien!!! Dat laatste houden we nog even voor ons, we zijn superblij dat het gezond is en dat alles alweer in orde was. Ik ging naar buiten met de geruststellende woorden: 'doe zo verder meid' en we gingen met een big smile terug naar huis toe.

een zorgeloze zwangerschap heb ik en we leven met ons twee toe naar D day!

4 juni: nog 1 dag naar de uitgerekende datum...maar verwacht niet dat ze al zin heeft om te komen... ons kleine meid doet het nog goed in mijn buik en heeft het blijkbaar nog veel te hard naar haar zin

Ze stelt ons geduld op de proef...