Ik ben Ines, 30 jaar, en al 7 jaar gelukkig getrouwd.

Omdat we alletwee droomden van een  gezinnetje, ben ik na ons huwelijk gestopt met de pil.
Maar helaas blijkt het voor ons niet zo eenvoudig om een kindje van ons beiden te krijgen.

Na iets meer een jaar proberen zijn we naar de gynaecoloog gestapt.
We waren eerst in behandeling bij een gewone gyn. Zij heeft alle standaardonderzoeken gedaan, maar kon niets vinden dat fout liep. Na meer dan twee jaar proberen "op natuurlijke wijze" was ik nog steeds niet zwanger en heeft deze gyn ons doorverwezen naar een collega die gespecialiseerd is in infertiliteit.

Bij deze dokter hebben we alle mogelijke onderzoeken en tests ondergaan, maar ook hij kon geen oorzaak vinden waarom we niet zwanger werden.
We hebben 6x IUI in eigen cyclus gedaan en daarna 3x IUI in een gestimuleerde cyclus, maar telkens zonder het gewenste resultaat.
Daarna zijn we overgeschakeld op IVF / ICSI. Hiervoor werkte onze gyn samen met LIFE Leuven.
Na vier pogingen was ik nog steeds niet zwanger. We waren "onverklaarbaar onvruchtbaar", want er waren telkens voldoende eicellen en goede spermakwaliteit, maar toch groeide er nog steeds geen kindje in mijn buik.

We hadden het gevoel om niet alles geprobeerd te hebben, als we niet ergens een tweede opinie gingen vragen. En dus zijn we raad gaan vragen in Jette. Dit centrum behoort toch tot de beste van de wereld !
Bij de eerste poging in Jette werd er vastgesteld dat onze embryo's heel slecht groeien. Dit is een probleem waaraan ze niets kunnen verhelpen: we kunnen alleen hopen dat er ooit wel eens een goed embryo ontstaat.

Bij de tweede poging in Jette (dus in totaal de 6de ICSI) was ik eindelijk zwanger. Voor het eerst in mijn leven had ik een positieve zwangerschapstest en ons geluk kon niet op.
Maar ik kreeg bloedverlies en bij de eerste echo vielen we heel hard van onze roze wolk. Er zat geen vruchtje in mijn baarmoeder ...
De zwangerschap was buitenbaarmoederlijk, maar "gelukkig" was er geen operatie nodig. De natuur heeft zijn werk gedaan en het vruchtje is vanzelf losgekomen.

Omdat ik terug wat hoop had gekregen, hebben we beslist om nog een 7de poging te doen. Maar helaas was de embryo-kwaliteit weer helemaal niet goed en was ik, zoals we al verwacht hadden, van deze poging ook niet zwanger.

De trage groei van onze embryo's zou te wijten zijn aan een slechte eicelkwaliteit.  De dokters in Jette schatten de kans heel laag in dat we bij een nieuwe poging normaal groeiende embryo's gaan hebben (zoals bij de 6de poging). Ik heb het er heel moeilijk mee gehad om te aanvaarden dat de 'fout' in mijn lichaam zit.
Als ik ooit zwanger wil worden, raden ze ons aan om eiceldonatie te overwegen. Na enkele maanden te wennen aan dit verdict, hebben we nu besloten om waarschijnlijk deze weg toch te kiezen.
Op 22 augustus hebben we een afsrpaak bij een psychologe in Jette.

WE WILLEN TOCH GEWOON GRAAG EEN KINDJE !!!