mijn verhaal;

Augustus 2007 stopte ik met mijn pil; meliane. Op 17 augustus kreeg ik mijn regels nog door mijn pil. sindsdien ben ik pilloos, maar krijg ik mijn maandstonden niet door.

 na 85 dagen overtijd te zijn, ben ik toch maar even naar de huisarts langs gegaan. Na bloedprikken; kreeg ik te horen dat mijn eicelletjes niet rijpen. Ik moest de week erna maar nog eens langsgaan. Maar de week erop kreeg ik hetzelfde te horen. Geen rijpende eicelletjes.

een stapje verder; naar de gyneacologe (begin december) dan maar. Na een inwendige echo bleek alles in orde te zijn. Geen paniek, pilletjes (metformine en foliumzuur) nemen en een volgende afspraak maken. (20 februari 2008)

ondertussen is er nog geen verandering gebeurd. Ik neem nog steeds mijn pillen, en probeer om de 48uren te klussen. Maar geen enkel teken van verandering. Ik was het beu om die verdomde pillen te slikken, want ze hadden toch geen nut. Dus opnieuw naar de huisarts om bloed te laten prikken. En zoals verwacht, nog steeds geen verandering. Mijn eicelletjes hebben er duidelijk geen zin in!!!!

Of toch, eind december verloor ik 4 dagen bruin slijmverlies???? Vraag me begod niet wat dat betekende??? Of ik nu in mijn 2de ronde zit of niet, dat weet ik dus ook al niet.

maar goed, ik moest bij het laatste bloedonderzoek nog eens een maand op mijn tanden bijten van de dokter en dan toch nog eens langsgaan. Dus ja, zo gezegd, zo gedaan. Ik geef de hoop de niet op, maar het wordt me vaak wel eens teveel. Vandaag (4/01/2008) ben ik 113 dagen 'overtijd', tenminste als dat bruin slijmverlies niet als maandstonden bedoeld waren!!!!!

Vandaag (13/01/2008) even vlug mijn banner aangepast. Ik heb sinds eergisteren opnieuw bruin slijmverlies, maar nu toch wel deftiger dan vorige keer, waardoor ik nu wel durf te spreken van maanstonden. ik ben echt zo superblij!!

Dat superblij zijn heeft niet lang geduurd, want na 5 dagen was het nog steeds bruin en precies oud bloed. ik ben dus maar nog eens naar de huisarts gegaan (14/01/2008) om bloed te laten prikken. hij begrijpt er zelfs ook niet van, en daarom heeft hij voor het zekerste toch even een staaltje afgenomen. woensdag (16/01) avond mag ik bellen en hoop ik echt dat er niets aan de hand is.

16/01: Ik begrijp er nu totaal niets meer van. ik heb net gebeld naar de dokter en zit hier te huilen en te roepen van ontgoocheling. Mijn bloedresulaten vertellen ons dat er hormonaal nog niets veranderd is. Mijn eicelletjes rijpen nog steeds niet!!!! ik neem nu gdv al meer dan 2 maanden die pillen en er verandert totaal niets. helemaal niets. of toch, dat ik me alleen maar slechter en slechter voel. ik heb nu ondertussen al 6 dagen dat bruin verlies, maar dat wijst dus op niets, helemaal niets. Daarom heb ik maar terug eens mijn banner aangepast.

 22/01; ik ben deze morgen naar de dokter gegaan, aangezien ik het beloofde telefoontje van vorige week nog steeds niet heb gekregen. eindelijk een beetje positief nieuws. De gyn vertelde aan de dokter dat mijn bloedwaarden ietwat gestegen zijn en dus dat mijn hormonen stilletjes aan op gang komen. Daim, wat ben ik blij met deze kleine, maar toch positieve verandering. nu maar hopen dat ik binnenkort mijn MS  of een beebje mag verwelkomen. maar we zullen zien hé.in elk geval wisten ze me te vertellen dat, indien ik hormonenstimulatie nodig zou hebben, dat dit dan in elk geval in een veel lagere dosis gegeven zal mogen worden!!!!

 06/02/08 --> hé, wat is dat??, Zou het, zou het echt, zou het echt waar zijn???? ik kan het niet geloven, maar het is idd waar. na 145 dagen overtijd te zijn (hihi, best grappig) heb ik EINDELIJK mijn maandstonden!!! Ik zat te huilen op het toilet toen ik het zag. ik kon het maar moeilijk geloven, maar het is wel zo. Ik heb ze 5 dagen seriues gehad (nooit eerder meegemaakt), maar nu zit ik wel met de vraag wanneer ik ze terug zal hebben, wanneer mijn eisprong is en hoelang mijn cyclus zal duren????? Maar goed, ik ben allang blij dat ik eindelijk de duiveltjes heb mogen verwelkomen. vanaf nu wordt het terug serieus klussen hé.

 28/02/08 --> afspraak met gyn om 9,30u. veel te zenuwachtig zit ik in de wachtkamer. na 45 minuten wachten en op dikke buiken te zitten staren, mag ik eindelijk binnen. Ik vertel even over het feit dat ik mijn maandstonden heb gekregen en mijn gyn spring bijna een gat in de lucht!!!! Heel tevreden wenst ze me proficiat, want nu pas bekend ze dat ze dit niet verwachtte. Stilletjes aan vertelt ze me dat ik heel trots op mezelf mag zijn, want dat ik serieus ver zat en al heel hoog heb moeten klimmen (of mijn lichaam toch) om dit eindelijk te kunnen bereiken.  daim, wat deed me dat deugd om dat te horen. daarna nog even een inwendige echo gehad en de eitjes waren duidelijk zichtbaar en ook al wat verdikt slijmvlies. Nuja, ik moest niet hopen op een cyclus van 28 dagen, maar het zou in elk geval geen maanden meer mogen duren. Zodra ik mijn maandstonden heb, moet ik haar opbellen, maar ze hoopt stiekem dat ik moet bellen omdat ik zwanger ben. Alhoewel ik dat niet echt verwacht en ook niet durf te hopen. als ik toch eerst mijn maandstonden krijg, moet ik de volgende cyclus even met ovulatietesten werken. In de hoop dat we dan raak schieten, hé. En als het echt niet lukt, zal ze me binnen 6 maanden toch een extra duwtje geven. Maar toch nog even 6 maanden proberen en op de tanden bijten. Wie weet hé???? !!!! 

ondertussen alweer bijna een cyclus van 50 dagen en nog steeds geen maandstonden te zien. Ik zit steeds meer en meer te huilen en heb het gevoel dat ik eronderuit aan het gaan ben. het lukt me niet meer om mijn tranen tegen te houden, gelijk waar ik ook sta. Stilletjes aan denk ik steeds meer om terug met mijn pil te herbeginnen, want het heeft toch allemaal geen nut meer. Ik krijg mijn maandstonden niet, ben niet zwanger en heb steeds meer last van verschillende kwaaltjes en weet ik veel wat nog allemaal (neen, geen zwangerschapskwaaltjes). Ik weet het allemaal niet meer, maar ik hoop dat die rotdagen niet nog eens 2 weken duren.

30/03/08; hier zijn we nog eens. Ik ben vandaag even naar de bioplanet gegaan, achter teunisbloemolie in de hoop dat ik mijn menstruaties toch wat kan helpen om vlotter te komen. maar echt heel veel hoop heb ik niet. maar baat het niet , dan schaadt het niet, zeker.

We zijn een week vol traantjes verder. nog steeds geen maandstonden te zien. Gelukkig was het mijn eerste week alleen op het werk (collega die ik vervang is ondertussen bevallen en in zwangerschapsverlof) en heb ik niet zoveel tijd meer om na te denken. Maar toch, telkens ik naar het toilet ga, voel ik een sprankeltje hoop dat er iets roods zal te zien zijn. tevergeefs allemaal.

Ik was het allemaal zo beu en ben dus op aanraden van lotgenootjes en vrienden toch maar op zoek gegaan naar een second opinion!! En idd, dat was meer dan nodig, want op het moment dat ik hulp kreeg, schokte ik van het huilen!!! Op 28 april ben ik eindelijk gestart met een behandeling; nl clomid! De gyn heeft me ondertussen ook al verteld dat ik in aanmerking kom voor een pompje??? Maar ik hoop uit de grond van mijn hart dat ik voldoende zal hebben met clomid!!!

De 5 dagen clomid slikken is voorbij; en ik ben echt benieuwd wat mijn lichaam nu zal doen. Ik heb niets speciaals gevoeld qua steken in onderbuik of weet ik veel wat??, ik hoop nu maar dat dit geen slecht teken is en dat mijn lichaam wel aan het reageren is!!! Maar goed, dinsdag 6 mei mag ik terug gaan om een follikelmeeting te laten doen. pff, wat ben ik nieuwsgierig en ongeduldig!!!

6 mei; ik ben op fm geweest en heb als antwoord gekregen dat ik binnen vijf dagen vruchtbaar ben. Mijn eitje was op dat moment bijna 12mm? De gyn vertelde me wel steeds meer over dat pompje en zei me opnieuw dat ik er een geschikte kandidaat voor ben? Ik moet dringend wat meer info opzoeken over zo'n dingetje, want vraag me serieus af wat het is. Maar goed, één ding is nu al zeker, er is toch wat reactie door clomid.

24 mei'08 kreeg ik mijn maandstonden. Niet zwanger dus, maar dat had ik ondertussen wel door, want ik voelde niets speciaals! Maar goed, ik was allang blij dat ik dus een eisprong gehad heb!!!

Ik ben opnieuw naar de gyn moeten gaan (03/06/08) en ik hoopte dat hij me zou vertellen dat ik opnieuw met een rijpend eitje zat of een eisprong gehad heb. Maar toen ik binnenkwam, voelde ik onmiddellijk dat er iets niet pluis was. Hij bekeek onmiddellijk het tweede bloedonderzoek van mijn schildklier, heeft daarna een 20-tal minuten zitten telefoneren met de endo-crinoloog over mijn schildklier en meldde me dan slecht nieuws. Ik barstte uit in duizend tranen en hoorde niets meer van zijn gepraat. Ik mag een jaar niet zwanger worden, snik snik, want mijn schildklier werkt veel te snel (wsl reden waarom er geen eisprong spontaan gebeurt) en de behandeling is een jaar tot 18 maanden!!! Zwanger worden tijdens de behandeling is echt uit den boze, wegens teveel gevaren en mogelijkse afwijkingen!!! Ik weet echt niet meer wat ik nu moet doen. Ik zit al enkele dagen te huilen en de tranen blijven maar komen. Overal zie ik zwangere vrouwen, dikke buiken, pasgeboren beebjes, ....

17/06/2008 --> Ik ben zonet terug van de endo-crinoloog en ben begonnen met mijn medicatie. En ... ik heb toch ietwat goed nieuws (in de mate van het mogelijke). De behandeling die ik krijg, wil hij proberen in 6 maanden tijd. Dit betekent dus dat we hoogstwaarschijnlijk groen licht krijgen bij de start van 2009!!! Moest dat waar kunnen zijn, dan zou dit echt een prachtig nieuwjaar zijn!!! De beste cadeau ooit. Maar ik durf nog niet teveel te hopen, we zien wel zeker.

we zijn ondertussen 8 juli'08 en het is niet makkelijk om elke dag hier enkelen zwanger te zien worden en mezelf maar steeds weer te motiveren dat mijn dag ooit wel nog komt. Ik wist niet dat het zo zwaar en lastig zou worden om die 6 maanden te overbruggen. Ik hoop echt dat het wat vlugger zal gaan dan deze kleine maand die bijna voorbij is.

Pfff, al 17 juli, ondertussen 1 maand pillen aan het slikken, maar nog steeds geen maandstonden te zien???? Gisteren kon ik het even niet meer laten en hebben we zonder enige vorm van voorbehoedsmiddel ...

30/07; Ik weet niet wat ik moet doen, maar zit met enkele twijfels. Een drietal weken geleden zat ik vol van de acné in mijn gezicht. (wat ik anders amper heb!). Vorige week woensdag ging ik naar het toilet en zag ik bij het afvegen een streepje bloederig slijm??? Even dacht ik; "Hier zijn mijn maandstonden dan!", maar donderdag, vrijdag en zaterdag 27-28-29/07/08) had ik enkel 's morgens wat last van bruinverlies (niet veel, maar wel nodig om inlegkruisje te gebruiken). Nu zijn we ondertussen een week verder en zijn de duiveltjes nog steeds niet te bespeuren. Het enige wat ik merk is wat last van een opgeblazen gevoel, een redelijk gespannen onderbuik en wsl wat dikkere borsten (volgens mijn ventje toch en dat gevoel heb ik zelf ook?), daarnaast ben ik plots 1.5kg verdikt??? (wat anders amper lukte, maar mss van mijn medicatie voor mijn schildklier?) pff, ik weet het allemaal niet meer, zou ik een testje moeten wagen om zekerheid te hebben of gewoon afwachten en gerust laten???

31/07; ik kon het niet laten en heb voor de zekerheid een testje gewaagd = negatief, dus niet zwanger. Ergens wel een opluchting, want met mijn medicatie??? Nu, ben ik toch wel weer wat rustiger, maar ergens ook wel wat ontgoocheld.

01/09/08; ik denk dat ik mijn menstruaties zal krijgen. Ik heb al een ganse week last van mijn onderbuik en deze avond had ik bruinverlies. Ik hoop ergens dat het echt wel mijn maandstonden zijn, want das dan toch al een stap in de goede richting, hoop ik.

05/09/08; Het zijn dus inderdaad mijn duiveltjes op bezoek. het doet me deugd en hoop dat het nu wat regelmatiger wordt. Ik ben deze morgen trouwens naar de endocrinoloog moeten gaan ivm mijn schildklier en zoals gedacht moet ik mijn medicatie verder nemen en de behandeling verder zetten. Mijn waarden zijn gezakt, maar mijn antistoffen zijn nog te hoog om te stoppen. De tranen zaten even in mijn ogen, maar ik weet dat er ooit een beebje bij ons ook zal komen. Wie weet begin volgend jaar al. In elk geval moet ik op 13 januari opnieuw op controle. We zullen zien hé.

dikke kus en knuf

bolleke