Hallo iedereen,

 Ik ben xena, ik ben 22 jaar, ben al 6 jaar samen met mijn vriend. Wij wonen nu ondertussen al 3 jaar samen en wij zouden graag een kindje hebben.

Op 16 mei 2007 kon mijn dag niet stuk, ik was al 5 dagen overtijd en ik teste, jaja positief. Ik kreeg er zelfs kippevel van, allé een beebje in mijn eigen buik. Heb direct het nodige gedaan, afspraak met de dokter gemaakt voor bloed te testen, jaja daar kreeg ik de bevestiging, dan afspraak maken bij de gynecologe. Op 29 juni had ik mijn eerste afspraak daar, toen was ik juist 11 weken. 

 Ik telde elke dag af tot aan de gyneacoloog, om toch zeker te weten dat er niks mis was met ons beebje.

Op 29 juni, hup naar de gyneacoloog, toen barste de bom.... Ons beebje was geen beebje van 11 weken, maar van 5 weken... Ik kon het maar niet geloven. Een hele dag heb ik aan het wenen geweest. jaja ons beebje was gewoon gestopt met leven. 1/10 heeft dat dus voor. Normaal gezien, had het vruchtje ervan zelf moeten afkomen. Maar dat deed het dus niet. En dit nadat ik gisteren het pasgeboren beebje van mijn beste vriendin was gaan opzoeken.

 Op 5 juli kreeg ik eindelijk een zuigcurretage. Was blij dat dat zo snel mogelijk gebeurde, moest ik 1 maand aan de pil.

Op 3 augustus moest ik terug op controle, jaja alles was in orde, en het licht staat op groen.

Dus nu zijn we terug aan het klussen, de 1ste ronde. We zullen wel zien wanneer het komt. 

Op 9 oktober testte ik (de 2de ronde) jaja en terug zwanger, nu maar bang afwachten of alles in orde is.... 

Op 29 mei 2008, is ons meisje Amy-lee geboren!

 groetjes xena