Ik ben dus op 22 oktober bevallen van Nils, 3dagen voor mijn uitgerekende datum. Het was een zeer vlotte bevalling, slechts 7 uurtjes en ons Nilske was er al. Hier het verhaal:

Zondagavond 2200 u waren mijn man en ik aan het praten over hoe het zou beginnen (met weeën, bloedverlies of water dat breekt), zegt mijn man overtuigd "Ik denk dat je water plots gaat breken" en haha ongelooflijk maar op dat moment hoor ik een "krak" in mijn buik en breekt mijn water!!
Douche genomen en alles klaargemaakt, in het ziekenhuis aangekomen om 2245 u met 3 cm opening. De weeën waren zeer draaglijk, maar na een paar uur werd ik steeds misselijk en moest ik naar het groot toilet gaan (wel 5 keer in totaal), met veel buikkrampen. Daardoor was ik wel een beetje in paniek. Rond 5 cm waren de weeën te fel en kreeg ik een epidurale. Een uurtje na de epidurale werd de pijn weer feller en voelde ik een sterke druk langs onderen. Toen had ik 8 a 9 cm. Omdat mijn hartslag veel te hoog was (160) kreeg ik iets om de opening sneller te laten gaan. Een paar minuutjes later mocht ik al wat meepersen.
Blijkbaar perste ik té goed want plots ging het heel snel. Ik kon me niet meer houden, had echt zo een drang om te persen, maar de dokter was er nog niet. Ik dacht "foert, met 2 vroedvrouwen alleen zal het ook wel lukken". We hoorden gelukkig de dokter in de gang lopen, mijn man deed de deur voor hem open, hij had nog maar net zijn schort aan en joep daar was mijn schatje al! Ik denk dat ik in totaal zo'n 5 minuten geperst heb, het ging echt vanzelf.

De dagen erna in het ziekenhuis waren véél minder gezellig, ik kon niet slapen van het lawaai buiten, de vroedvrouwen gaven allemaal tegenstrijdig advies over vanalles en nog wat en de borstvoeding lukte niet omdat Nils een "luie drinker" is. Bovendien kwamen er mensen buiten de bezoekuren en bleven ze lekker lang zitten. Dag 2 en 3 was ik zo op dat ik erg veel gehuild heb. Tegen de dokters in ben ik blijven geloven in het afkolven en dat mijn melkproductie op gang zou komen en kijk daarnet had ik weer 50 cc en heb ik stuwing. Gelukkig heb ik een vroedvrouw van de Bakermat die zei dat ik het niet mocht opgeven. Ik blijf nu kolven en samen proberen we Nils van de borst te laten drinken, hopen dat het lukt dus!!

 Nils drinkt nu al sinds hij 4 weken oud is lekker bij mama en doet dat nog steeds ;-)