Mijn naam is Ivonne en ik ben 28 jaar.Ik woon nu 8 jaar samen met mijn man in nederland.In november 2004 zijn we samen getrouwd en ook op dat moment ben ik met de pil gestopt.Na onze huwelijksreis zijn we er voor gegaan.We raakte bij de 2e maand al zwanger,maar na 6 weken verloor ik wat bloed.Op de 8 weken hebben we nog wel een hartje gezien,maar de vk vond het vruchtje al aan de kleine kant en waarschuwde ons al voor een miskraam.Met de 12 weken ben ik helaas gecurreteerd.In het begin wilde ik meteen weer verder,maar de grote klap kwam 3 maanden erna pas.Heb meer dan een jaar nodig gehad om dit te verwerken en mezelf weer stabiel genoeg vond om 'het' weer te proberen.

In februari 2007 raakte we weer zwanger.Helaas kreeg ik vlak voor de 6 weken weer een miskraam.We konden nu onderzoeken laten doen in het ziekenhuis,maar we vonden dit nog te vroeg en wilde het graag nog een keer proberen.Helaas was het deze keer niet zo snel raak.Toen we voor de zomer nog niet zwanger waren hebben we besloten even rustig aan te doen en eens lekker van onze vakantie te gaan genieten.Zo gezegt zo gedaan.

Na de zomer was het meteen de 1e x weer raak en we zijn weer dolgelukkig.Maar ook deze zwangerschap gaat niet zonder slag of stoot.Vanaf de 6 weken heb ik al 3 hevige bloedingen gehad met flinke buikkrampen erbij.Na de 1e dachten we echt dat het weer voorbij was.Tranen met tuiten,maar in het ziekenhuis aangekomen zag de gyn een hartje kloppen.Heb tot de 8.5 week 4 echo's gehad waarop alles toch goed bleek te zijn.Het vruchtje groeit ook prima op schema. Mijn 12 weken echo was 13 nov.Het was echt prachtig.Alles zag er zo mooi uit en het beweegde zo druk.De verloskundige zei dat we nu eindelijk blij mogen zijn en ons vooral geen zorgen meer hoeven te maken.Het lijkt wel of er een hele last van me schouders is gevallen.Eindelijk kan het genieten beginnen!Hoe langzaam de weken gingen voor de 12 weken,zo snel vliegen ze nu voorbij.We zijn zo ontzettend blij!!!

Mijn man en ik hebben besloten geen nekplooimeting te laten doen.Ik zou het nu al niet meer weg kunnen laten halen.We zijn van mening dat als het vruchtje niet goed zou zijn,dit ook niet verder groeit.Mocht er wel iets met ons mupske zijn dan is het zo bedoelt en is het ook van harte welkom.We laten de natuur haar gang gaan en hopelijk is het ons gegund.

Wel hebben we een 20 weken echo laten doen.We zijn namelijk beide erg nieuwsschierig naar het geslacht.Dat hebben ze ons dan ook met zekerheid kunnen vertellen.Verder was gelukkig niets vreemds te ontdekken,alles ziet er prima uit.Het was erg leuk om te zien hoe hard ons kleintje al gegroeid was.De baby was ook erg druk,het bleef maar niet stil liggen,erg grappig om te zien.

Op 12 juni is dan eindelijk na een zwangerschap van 42 weken en 2 dagen onze zoon Devin geboren.Hij woog bij de geboorte 3820 gr en was 53 cm lang.Na een inleiding van 2 dagen hebben we hem uiteindelijk met een keizersnee laten halen.Het is een wolk van een zoon en hij doet het echt heel erg goed.We zijn super verlieft op hem en genieten volop!

Groetjes Ivonne