Hallo, ik ben Maaike (33) en woon samen met mijn lieve vriendje (40) in het zuiden van Nederland. Samen hebben we een eigenwijze maar wel hele lieve dochter die in februari alweer 5 wordt. We willen heel graag een broertje of zusje voor haar.

Gelet op de leeftijd van onze dochter willen we dat broertje natuurlijk zo snel mogelijk. Vanwege allerlei omstandigheden was de situatie om aan een tweede te beginnen niet optimaal. Nu is het beter, en moet het natuurlijk ook zo snel mogelijk raak zijn. Ik ben in augustus gestopt met de pil. De tweede ronde was het al raak, maar helaas ging dat al vrij snel mis. De derde ronde hebben we gemist omdat ik niet wist wanneer mijn cyclus weer op gang was gekomen.

 Op 11/12 ben ik voor ongi geworden, dat was mijn vierde ronde en nu gaan we voor ronde nummer 5. Mijn vruchtbare dagen zijn precies rond kerst en oud en nieuw, dus we gaan er een paar romantische dagen van maken

Nou, op eerste kerstdag voelde ik heel duidelijk mijn eisprong. Heb mijn vriendje na het diner lief aangekeken. Boodschap werd niet echt opgepikt. Dan maar met een minder zachtaardige aanpak. Nadat ik een beetje boos was geworden, omdat het nu klussen was en anders vier weken wachten, begreep hij de boodschap. Snel daarna hebben we afscheid van de rest genomen en zijn we naar boven verdwenen.

Dan begint het wachten weer. 14 dagen lang..... Op dag 22 al een testje gewaagd. Was negatief.

Om mezelf niet verder gek te laten maken, pas op nod weer getest en JIPPIE:  we zijn zwanger!!!!!!

Reachtie van mijn vriendje: tsja, dat kon toch ook helemaal niet missen, met mijn goede zaad.... mannen......!

Ons tweede wondertje wordt in september verwacht.

11 februari eerste onderzoek en echo bij verloskundige.... Spannend!!!

8/2: omdat ik erg ongeduldig was, heb ik de vk gevraagd of ik al eerder mocht komen, en dat kon. Vrijdagochtend 9 uur konden we terecht. Mijn man en ik braaf op tijd, kwam er toch niemand.... 15 minuten gewacht, toen toch maar even gebeld. Had ze net de hele nacht gewerkt aan een zware bevalling en kwam ze net uit bed... Oops....

Ze kon is gelukkig snel gerust stellen, want op de echo zag de kleine er erg goed uit. 1,91 cm lang en precies 8 weken en 3 dagen, zoals wij ook al berekend hadden. 18 februari mag ik terug op controle......

Inmiddels ook al de 11 weken echo gehad ivm met de kansberekening. Kans was 1:300, wat overeenkwam met mijn leeftijd. Dus geen verhoogde kans op een kindje met Down.

31 maart 2008: Net gebeld voor de 20-weken echo. We kunnen 28 april terecht. Jippie!!

Gisteren, 28 april, de 20-weken echo gehad.  Gelukkig is alles voorzover ze na kunnen gaan helemaal in orde. Wat een opluchting zeg. En tegen de verwachting in wordt het een jongetje.... Dat zal wel heel anders worden dan een drukke meid, maar wel heel bijzonder. Hebben we straks van beide soorten één....