Hoi hoi,

Ik zou me willen voorstellen, maar wil graag nog even anoniem blijven, velen onder jullie weten wel waarom hé... Na een prachtig huwelijk, hebben we er vorige zomer (2007) voor gekozen om voor een klein wondertje te gaan.

De eerste 3 rondes waren redelijk stipt 35 - 35 en 32 dagen.

Vanaf de maandstonden van de 3de ronde verliep alles anders dan anders. Ik had ze maar 2 dagen op bezoek... gelukkig, maar stelde me wel vragen. Een weekje daarna toch maar voor het zekere een testje gedaan, maar helaas negatief.
Een beetje later kwam de klusperiode eraan, toen kreeg ik heel licht bloedverlies tijdens de groene dagen, dat hield zo'n anderhalve week aan dus ook de vermoedelijk innestelingsdagen.
Het maakte het allemaal heel spannend en ik was benieuwd of ik weer voor een cyclus van 32 of van 35 ging. Maar dan kreeg ik zo'n grote week voor de NOD het gevoel alsof in een eisprong had, dat had ik de vorige keren ook heel duidelijk gemerkt, maar deze ronde vond ik dat wel heel raar! Toch maar voor het zeker geklust natuurlijk, ;-)

Op de NOD voor 32 dagen was ik dolgelukkig dat er nog niks te merken was, ik bleef in spanning tot de NOD van 35 dagen. Op die dag deed ik een test, negatief! Mijn mannetje en ik wat ontgoocheld, maar zolang er geen maandstonden waren bleven we toch stilletjes hopen... 3 dagen later nog steeds niks en wat ziekjes, toch maar naar de HA. Die wou voor het zekere bloedtest voor ik met medicijnen kon starten. 
En op kerstavond kreeg ik het mooiste telefoontje in mijn leven: ZWANGER!  Wel nog heel pril! Nu nog een weekje afwachten of alles goed evolueert en dan maar genieten...

Begin januari is het dan toch fout gegaan! Je was te mooi om waar te mogen blijven. Vanaf vandaag schittert er een extra sterretje aan de hemel. Och we zullen je zo missen...

Eind mei: blaasontsteking...en geen duiveltjes meer tegengekomen...