Hallo!

 Ik ben An, 28 jaar, afkomstig uit Oost-Vlaanderen.

Eind juli 2007 besloten mijn vriend en ik de pil te laten voor wat het was om zo onze kinderwens invulling te geven. Op dat ogenblik hadden we ons voorgenomen om er ons nog niet te veel op te focussen en de natuur gewoon zijn gang te laten gaan (dus geen ovulatietestesten, kalendertjes,...). We zouden onze tijd nemen.

Intussen, enkele maanden later, merk ik stilletjes bij mezelf dat ik er toch meer mee bezig ben dan ik oorspronkelijk had gedacht. Eens de wens er was, was ie er ook.  En zo is elke maand die voorbij gaat toch weer een kleine ontgoocheling...

Eind oktober was het zover.... een positieve test! En elke dag een beetje meer misselijk... Na bloedafname,bleek dat ik zwanger was maar dat mijn hormoonwaarde niet zo hoog was.  Na tweede bloedafname viel het verdict... het vruchtje wou zich blijkbaar niet innestelen... 5 dagen later kreeg ik een spontane miskraam... Na de kleine ontgoochelingen nu ook een grote ontgoocheling...

Ik hou me sterk bij het idee dat ik nu weet dat zwanger zijn mogelijk is, dat er in elk geval geen vruchtbaarheidsproblemen zijn... Nu alleen nog hopen dat mijn lichaam volgende keer genoeg hormonen aanmaakt om het vruchtje ook te houden...

En met deze hoop, probeer ik de toekomst positief tegemoet te gaan... we gaan ervoor! Ik hoop dat 2008 een bijzonder jaar mag worden, het jaar waarin ons eerste wondertje geboren wordt...

22 nov: Intussen 3 weken en 2 dagen na de miskraam.  Ik weet echt niet wat ik moet denken.  Al enkele dagen misselijk en steekjes in de onderbuik.  Gisteravond enkele druppels bloed gehad maar verder niks. Ik kan het haast niet geloven dat ik zo snel terug zwanger kan zijn. Is het dan toch inbeelding?? Of niet? Ik wil zeker nog tot eind volgende week (na mijn NOD) wachten om te testen zodat ik zeker ben dat het testresultaat klopt met de werkelijkheid.  Misschien zijn mijn hormonen gewoon nog wat in de war... Misschien ook niet... Pfff!

25 nov: maandstonden gekregen... lichaam hield me duidelijk voor de gek... al blijft de misselijkheid wel aanhouden (sluimerend buikgriepje of zo?)... tja, op naar de volgende ronde... De laatste kans in 2007...

19 december: na een cyclus van slechts 24 dagen opnieuw ongesteld.  Hopelijk vliegt de ooievaar in 2008 wat meer in de richting van ons huisje...

17 januari 2008: 1 dagje overtijd maar toch ongesteld... :o(

29 januari: plots bloedverlies gedurende 3 dagen... toch een beetje ongerust... telefoontje naar de gynaecologe stelt me gerust; ik heb wellicht een ovulatiebloeding gehad...

9 februari: na een cyclus van 23 dagen alweer ongesteld.  Lengte van de cyclus maakt gekke bokkesprongen.  Vraag me ook af of het normaal is dat ik 11 dagen na die ovulatiebloeding al ongesteld kan zijn (is dat normaal gezien geen 14?) Mij lichaam doet toch een beetje vreemd...

3-4 maart: Al 2 dagen wat bloedverlies maar maandstonden breken voorlopig niet door...

11 maart: Na een cyclus van 32 dagen (wat lang, zeg!) alweer ongesteld.  Ik was superontgoocheld, ik had net zoveel hoop. Pfff... ik verlies er even de moed bij...

6 april: na een cyclus van 26 dagen heb ik mijn maandstonden. Jammer, nochtans goed geklust (op reis geweest)...

27 en 29 april: beetje bloedverlies... innestelingsbloed?

7 mei: Yes! een positieve test!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  Nu nog bang afwachten of mijn hormoonwaarden deze keer hoog genoeg zullen zijn zodat het vruchtje zich kan innestelen...

Toevallig deze avond een afspraak bij de gynaecoloog.  Hopelijk heb ik snel meer zekerheid...