Na maandenlang geduld gehad te hebben, kunnen we nu met volle teugen van onze kleine meid genieten!!!!

Ons bevallingsverhaal:

Op 5 augustus (36,5week zwangerschap) om 2u 'snachts zijn spontaan m'n vliezen gebroken...: Ik stond op om naar de wc te gaan, toen ik in bed nat voelde... Ik ging naar de wc, en dacht dat ik m'n plasje niet meer kon ophouden... Het gulpde er echt uit! Overal in huis lag vocht... Toch maar even naar de materniteit gebeld, en ja hoor... We moesten met al onze bagage er naar toe komen... Best wel spannend, maar zo onreeel, omdat het nog té vroeg is!

Eenmaal daar aangekomen (2.40u) word ik een half uurtje aan de monitor gehangen om te krijgen of ik weeen heb... Ze beginnen echter heel snel op te komen, een ware weeenstorm... Omdat ik keizersnede moet hebben (onvolkomen stuitligging) wordt de gynecoloog opgeroepen... Ze komt kijken met een echo of ze nog steeds in stuit lag.... En dit was nog steeds zo... Ik word dan ook snel klaar gemaakt voor de operatie... (3.25u) Ik word naar de operatiekamer gebracht, ik krijg een plassonde, klevertjes over heel m'n lijf... M'n ruggeprik, dan mag eindelijk m'n ventje langs me komen zitten, voor het mooiste moment van ons leven mee te maken... Nog geen 10 minuutjes later horen we dat ons kindje geboren gaat worden... En stipt om 4u 'smorgens wordt ze dan eindelijk geboren, ons prinsesje Tess... Een pracht van een baby, zo volmaakt, zo mooi, zo van ONS...

Elke dag veranderd zo hard... Ze wordt steeds mooier, liever, schattiger, ...

Tess, we houden zoveeeel van je!!

Voor wie wil kan haar bewonderen op :