Hallo

Welkom op mijn profiel!

Ik ga me even kort voorstellen. Ik ben Tilly een 38 jarige meid uit Belgie. Ik ben getrouwd op 16/05/07 met een superlieve man. Ik heb ook 2 flinke dochters uit een vorig huwelijk: Laurien is geboren op 12/11/1994 en Flore is geboren op 06/10/1998.

Aangezien we graag een kindje van ons beiden zouden hebben heb ik op 22/10/2007 mijn mirena spiraal laten verwijderen.

Op 1 december had ik een positieve test in mijn handen die helaas eindigde in een miskraam op 6 weken en 2 dagen.

Gelukkig hebben we niet lang moeten wachten op terug goed nieuws.

Op valentijnsochtend heb ik opnieuw positief getest!! Ik ben terug ZWANGER!!!

Bloed laten prikken op 18/02 en de hcg waarden zijn 4718.

Bloed laten prikken 25/02 en de waarden zijn 34761.

Eerste echo op 6 maart 2008: en die was super!! Een mooi vruchtje van 1.11 cm en het hartje klopte 160 a 170 slagen per minuut. Alles ok!!

Tweede echo op 2 april 2008 en die was formidastisch!! Ons babytje was volop aan het bewegen en aan het rond buitelen wat wel grappig was om te zien. Normaal was ik juist 11 weken maar volgens de echo was ik 11 weken en 5 dagen. Ik vermoed gewoon dat het een flink babytje zal worden. Prutske is nu van hoofdje tot poepje 5.4 cm en met beentjes erbij 9.4 cm. Blijkbaar was prutske moe aant worden want het wreef met zijn 2 handjes in zijn oogjes.

Derde echo op 30 april en alles verliep weer uitstekend. Ons babytje is nu van hoofdje tot stuit 10.16 cm dus in totaal zo een 15 cm en pruts weegt nu 140gr. Ik ben net 15 weken en volgens de echo kwam het vruchtje overeen met 16 weken en 1 dag. Dus alles verloopt prima. Het was daarbinnen weeral bal want hij/zij wipte langst alle kanten. Het zat ook volledig met zijn beentjes toegeklapt zoals een kikkertje. Dus indien we het toch zouden willen weten dan zou de dokter het niet met zekerheid kunnen zeggen want de beentjes zaten ervoor.. Wat het voor mij makkelijker maakte want eigenlijk ben ik wel nieuwsgierig maar mijne man wilt het echt niet weten. En ik ga mij proberen in te houden van vragen maar als de dokter natuurlijk zegt van: ik kan het duidelijk zien dan zal ik het wel moeilijk hebben. En iemand van de 2 die het weet en de andere niet dat werkt voor mij niet want ik kan moeilijk zwijgen... Op 6 mei gaat de vruchtwaterpunctie door en ik hoop dat alles goed verloopt.

Vruchtwaterpunctie 6 mei:

De punctie is gelukkig achter de rug oef..
Eerst inschrijven en dan een uitgebreide uitleg wat er allemaal gaat gebeuren. Op welke chromosomen er onderzoek gedaan wordt. Dan kreeg je de kans om mee te doen aan een studie om te weten of ik of mijn partner drager zijn van een gen dat bij het kindje mucovisidose (taaislijmziekte)kan veroorzaken. Dit door middel van een swab in de mond om het dna te bepalen.( precies csi miami)
Dan bij mijne man bloed laten trekken. Dan een uitleg van een vroedvrouw die ook meedeed aan een studie over vroeggeboortes. Zij trok dan een extra buisje bloed af bij mij en de eerste 5 ml van het vruchtwater waren ook voor haar bestemd indien je er wilde eraan deelnemen.Dan wordt er later kontakt opgenomen met de gyn. waar je bent bevallen of je op tijd bent bevallen of te vroeg.. En ze zoeken naar verbanden met eventuele infecties.
Dan bij de arts binnen voor een uitgebreide echo. Amaai zo ne rare kwast die professor. Hij zat de hele tijd in zijn eigen te mompelen.
Beebje was goed aant bewegen en zwaaide met zijn handjes net of twas zo van: leuk jullie zijn daar ook weer. Baby zat perfect op schema mompelde hij. Dan mijn hele buik ontsmetten, doeken rondleggen en alles klaarleggen. Ik heb wijselijk mijn hoofd op het scherm gericht en niet naar die naald gekeken. De verpleegster zei: Niet schrikken mevrouw een prikje en dat heb ik goed gevoeld. Je zag zo mooi die naald in ons babytje zijn huisje gaan. Eerst een buisje bloed uitgetrokken (van door de placenta te gaan perfect normaal) en dan 2 buisjes vruchtwater uitgetrokken die er gelukkig heel klaar uitzag.Ik kan niet zeggen dat het enorm veel pijn doet maar het was zeker niet aangenaam. En nu wachten op de snelle uitslag (volgende week) en de volledige binnen 3 weken. Het bange wachten kan beginnen..
Oh ja en de eerste vraag die de verpleegster vroeg was of we het geslacht wilden weten. Ik keek eventjes naar mijne man en dan zo stoer van neeeeeeen. Ondertussen krulden mijn tenen van curieusiteit hihi.
Dus wij zijn nog steeds onwetende ouders..