Ieps,

Na maanden op het forum bezig te zijn, heb ik mij toch eens even bezig gehouden met een profieltje samen te stellen..

ik ben dus elke 22jaar en getrouwd met bart 24 jaar op 1 september 2007. Wij ontdekte in oktober 2007 dat we een beebje verwachten, maar ons geluk werdt al vlug verstoord.. ik kreeg een miskraam.. allerlei gevoelens gaan door je heen.. maar het leven gaat niet altijd over rozen.. jammer genoeg..

al vlug waren wij terug zwanger.. bang natuurlijk.. 25 december 2007 ik was al een week overtijd.. en ik kon mij niet meer bedwingen.. ik kocht een test met een positief resultaat.. woooow.. enorm gelukkig natuurlijk maar ondertussen wel bang.. enorm bang..

we besloten dan ook om tegen vrienden en familie te zwijgen tot 3 maand..

Op 7 weken kregen wij eerste echo.. vanalles ging door ons heen.. wat als.. maar alles was in orde.. een kloppend hartje..

Op 13 weken hadden we onze 2de echo.. terug enorm bang.. brrrr.. bij ons ging het misgaan want ik voelde het é.. maar niks was minder waar.. een schat van een kindje op de echo... de gyné kon ons al zeggen dat ze vermoedde dat het een zoontje ging worden.. natuurlijk geen zekerheid maar wij enorm trots natuurlijk.. :-)

16 weken gingen wij bij huisarts voor doptone.. alles was terug in orde.. hartje klopte snel maar dat is nu eenmaal zo bij zo een klein wezentje..

20 weken en raar maar waar, toch al veel minder ongerust.. ik voelde al een week een half schopjes, wij waren niet zeker dat het dat nu wel was, maar toch ik had er een goed gevoel in.. en dit werdt bevestigd.. we kregen te horen dat onze schat dus wel degelijk een zoontje werd en dat hij 400 gram woog.. wij enorm gelukkig natuurlijk.. we zouden hem niet meer kunnen afgeven.. echt niet

Op 3 september verwachten wij onze schat..