Hallo,

 hier zullen jullie me kennen als Siena, een afkorting van mijn echte naam,
bedacht door mijn vroegere oppaskindje(s), en ook de kids op m'n werk (kinderdagverblijf) noemen me weleens zo, mijn echte naam is vrij lastig namelijk.

 Ik ben nu 26 jaar. Mijn vriend is 28 wordt in juni 29.
We zijn nu al 7 en half jaar samen (sinds september 2000)

Ik heb altijd al kinderen gewild, en riep altijd voor mijn 25e er 2 te hebben, en klaar te zijn...
ehm... tja, das dus niet het geval.
Mijn vriend wilde in het begin ook graag kinderen maar vond het nog te vroeg,
toen heeft hij een periode gehad dat hij twijfelde of hij uberhaupt wel kinderen wilde,
en nu zitten we behoorlijk op 1 lijn.
We zijn niet druk aan het plannen, maar voor beiden is een kleintje welkom nu.

 Ik werk dus in de kinderopvang, werk op een peutergroep, dus 2-4jarigen.
Mijn vent werkt bij de landmacht, is tankmonteur.

Dat zijn wij even in het kort.

 Groetjes van ons.

Update dinsdag 27 mei 2008:

Al bijna 2 weken zitten we in twijfel, zwanger of niet?
14 mei was mijn NOD, maar tot nu toe nog steeds geen tekenen van de duiveltjes.
Op dag 7,10 en 13 echter negatief getest.
(vrijdag, dag 10 zelfs 2x,
had een gevoeligere test die ik toch ook even moest uitproberen)
Morgen dag 15 (woensdag), 2 weken overtijd, doe ik nog een test, en das de laatste.
Ongeacht wat de uitslag is. Ben ik zwanger, yes!, dan bellen naar HA etc,
zo niet, ook bellen naar HA om uitleg hoe dat nu kan.
Ik wil gewoon weten hoe het zit.

Groetjes Siena.

Update woensdag 28 mei.

Vandaag weer getest, met precies 2 weken overtijd, dag 15 dus.
Ook vandaag weer negatief getest, bah...
Vanmorgen de HA gebeld, daar werd ik niet veel wijzer van,
ze zei dat er 2 mogelijkheden waren;
- ik ben niet zwanger, maar sla 'gewoon' en cyclus over
- ik ben zwanger, maar maak pas laat het hcg hormoon aan waardoor ik nog negatief test.
Het enige wat ik/we kunnen doen is afwachten...
en dat werd ik nu net zo beu!
Helaas, er zit niets anders op, we gaan proberen er niet al te veel aan te denken,
en me niet al te druk te maken, gaat wel lastig worden maar ok,
en dan ga ik op zijn vroegst over een week weer testen,
dus met 3 weken overtijd.

We zien het wel he, eens zal er duidelijkheid moeten komen,
ofwel door een positieve test, ofwel door de ms.

Groetjes Siena.

Update zondag 2 mei.

Vandaag alweer 18 dagen overtijd.
Gister even wat bloedverlies gehad, maar erg weinig,
vanmorgen ook helemaal niets meer, dus toch geen ms zoals ik eerst dacht.
Het plan was woensdag weer te testen, bij 3 weken overtijd dus.
Maar, me ventje moet deze week weer in Limburg werken,
en is doordeweeks niet thuis.
Dus misschien dat ik tot zaterdag ochtend wacht,
vrijdagmiddag is hij er weer, maar smorgens testen is toch beter.
Verder voel ik me gewoon, was gistermiddag wel erg moe,
heb zelfs een uur op de bank geslapen, terwijl ik normaal dat echt nooit doe.
Ik kan niet slapen als het licht is, blijkbaar gister dus wel!
t'Was dat me vent op den duur flink aan de voordeur stond te bellen omdat hij zijn sleutels vergeten was,
anders had ik nog wel langer kunnen slapen.

Groetjes Siena.

Even wat feitjes m.b.t zwanger worden over mijzelf:

- cyclus is behoorlijk regelmatig, meestal 28 dagen,
   soms 1 dag meer/minder.
- al jaren (ruim 3 geloof ik) niet meer aan de pil.
- we oefenen vanaf december2007.
- 'het' zal ons 1e zoon/ dochter worden.
- heb geen gynaecoloog, moet daar misschien toch eens werk van maken.
- ik ben van NL.

Update Woensdag 4 Juni,

Vanmorgen weer een testje gedaan, precies 3 weken overtijd vandaag.
En ja hoor, na 2-3 min was er toch echt een streepje te zien.
Ik heb echt 2x moeten kijken, en hij werd nog iets donkerder,
maar hij staat er echt, en een streep is een streep toch?!
Ik ben echt helemaal hyper en blij, kan het nog niet echt bevatten.
Had echt gedacht weer negatief te testen en weer naar de HA te moeten bellen en een bloedtest te moeten eisen voor duidelijkheid.
Nu kan ik gewoon de HA bellen en het hem/haar laten bevestigen.
Ik zit nu alleen zo te dubben, me vent zit ver in Limburg,
en liefst vertel ik het hem persoonlijk, maar dat kan vrijdag in de namiddag pas.
Dan zie ik hem pas weer.
Maar hij weet dat ik vanmorgen testen zou, en ik zou hem natuurlijk op de hoogte houden.
Wat moet ik nou doen? Bellen, of wachten......

Ik weet het nog niet, ben nog veel te hyper,
mijn hartslag is weer wat rustiger gelukkig maar die schoot echt even omhoog,
zal wel alle ontlading van alle onzekerheid wezen he.

Groetjes Siena.