Hallo daar,

Hier een meid  van 22 jaar, en momenteel zwanger van bijna 7weken.

tijd gaat rap, en toch zo traag tegelijk!

Wij zijn in november getrouw, na elkaar al 5 en 1/2 jaar te kennen. Ondertussen wonen wij nu ook al 3jaar samen.

Sinds januari gestopt met pil, en , jaja, direct raak!!! Ik heb wel wat schrik dat er iets gebeuren ofzo, gelijk iedereen hier waarschijnlijk :-)

Op 7 maart eerste bezoek aan Gyn, ik ben toch wel curieus. Duimen dat alles goed gaat, maar daar ga ik vanuit.

07-03 Ziezo, net terug van eerste echo!!!

Het was gewoon fantastisch.

Met ons boeleke alles zeer goed, meet 19,9mm, en het hartje klopte uitstekend goed. Zo fijn om je minimensje te kunnen zien. ik had er echt tranen van in mijn ogen.

Mijn ventje was er ook van aangedaan. volgende echo op 09-04 ben al echt aan het uitkijken :-)

Aan allen het beste

09-04 Hier 2de echo op 13weken 2dagen

Alles is weer goed verlopen.

hebben ons boeleke zien bewegen (vorige keer sliep hij). alles zag er gezond uit. Behalve nekplooiing, niet gemeten doordat het kindje niet bleef stilliggen.

Volgende keer moet ik en bloedafname doen, ik heb er wat schrik van, maar zeg tegen ijn eigen dat het allemaal gaat meevallen. ik zie ons kindje nu al doodgraag. Ik zeg ook tegen mijn eigen dat als de dokter pas binnen 1maand een test gaat doen, hij denkt dat alles goed gaat. ik hoop dat hij anders vroeger zou ingrijpen, toch???

Enfin, weer zoveel vragen, dat zal weer duren tot 8mei, dan volgende echo.

groetjes      

EZNA_V