Ik ben Lienemien, 28 jaar en ik woon in Temse.
Mijn vriend en ik zijn voor het eerst zwanger en we verwachten ons kindje eind november.

25 april: eerste echo (9 weken)

We werden er even stil van toen we dat kleine boontje zagen spartelen en toen we zijn/haar hartslag hoorde. Volgens de dokter ziet alles er prima uit.
Onze spruit is nu 2,34 cm groot op 9 weken.

Volgende afspraak is op 23 mei. We kijken er alvast naar uit!

18 mei: tweede echo (12 weken)

Onze afspraak van 23 mei werd verschoven naar 18 mei omdat de gynaecoloog door omstandigheden geen consultatie kon houden op 23 mei. We mochten dus een weekje vroeger op controle.

Met ons spruitje is alles in orde. Hij/zij was 5,6 cm groot (kop-stuit) en zijn/haar handjes waren open. Het maagje en de blaas waren gevuld, wat blijkbaar ook al een goed teken is. De nekplooi was 1,5 mm wat ook uitstekend is. En het neusbeentje was ook aanwezig. Nu moet ik nog bloed laten nemen zodat ze de tripletest kunnen doen, en als die ok is, dan zijn we toch weer gerust.

De gynaecoloog drukte hard op m'n buik zodat ons kleintje wat zou bewegen. En inderdaad, het maakte ineens een sprongetje. Heel grappig om te zien.
We kijken weer uit naar de volgende afspraak. Die is op 17 juni. 

17 juni: derde echo (16 weken, 3 dagen)

We hebben onze derde afspraak bij de gynaecoloog achter de rug. Ze had ons eerst een beetje bang gemaakt met de resultaten van de triple-test ... De berekening was namelijk gedaan met de cijfers van de echo op 12 weken en een bloedafname van 14 weken. Ze neemt zelf nooit bloed bij mij af, ik moet daarvoor naar het labo in het ziekenhuis. Ze had me dus het papier voor de triple-test meegegeven en gezegd dat ik eens in 't ziekenhuis moest binnenspringen om die bloedtest te laten doen. Ik ben dus 14 dagen later in 't ziekenhuis geweest en heb daar bloed laten nemen. Wat ze me niet had gezegd: het is belangrijk dat je binnen de 3 dagen bloed laat nemen zodat ze ook bloedwaardes op 12 weken hebben ipv op 14 weken. Wat anders krijg je een foutief resultaat!

M.a.w. de foutieve berekening gaf aan dat we in een risicocategorie zaten voor afwijkingen ... Na herberekeningen met de juiste cijfers vielen we helemaal niet in die categorie! Een storm in een glas water dus! Ik was wel even slecht gezind omdat ze ons zo bang had gemaakt. Ik zat als het ware te trillen op  mijn stoel puur van de schrik!

Alles gaat dus goed met ons kindje. We weten ook sinds deze echo dat we een dochtertje verwachten. Da's heel leuk nieuws hé. Een zoontje was voor mij even goed geweest hoor, het maakte echt helemaal niks uit. 't is gewoon leuk nu dat we het weten, omdat de zwangerschap nu nog 'echter' lijkt, en alles veel concreter wordt.

De gynaecoloog ging deze echo ook op dvd zetten, maar toen ik thuis het dvd'tje in de speler stak, stond er niks op! Stom hoor, ik had me er zo op verheugd!

Onze volgende afspraak is op 15 juli, dan krijgen we een uitgebreide echo.
Ik kijk er alvast weer naar uit!

Kleine tussenpauze

We zijn ondertussen al 27 augustus, dus ik ben een beetje lui geweest wat het aanpassen van mijn profiel betreft :-s

Maar alles gaat goed met ons, en da's het belangrijkste hé.

Vorige week ben ik wel even langs de huisarts geweest omdat ik me erg moe en duizelig voelde. Na een bloedafname zijn we te weten gekomen dat ik een beetje bloedarmoede had, maar dat is simpelweg met ijzertabletten op te lossen. M'n buikje is de laatste maand ook wel redelijk hard gegroeid, maar nu nog is het eigelijk niet zo heel dik.

Deze week zei een collega van me goeiedag toen ik hem in de gang tegenkwam, en hij liep verder. 5 meter verder stopte hij, draaide zich om en vroeg of ik in verwachting was. Hij voegde eraan toe dat het dan toch nog maar pas was, zo een maand of 3 .... waarop ik 'm zei dat ik nu toch al bijna 27 weken zwanger ben. Hij stond me daar zo verbaasd aan te kijken ... heel grappig :-)

Op 10 september moet ik een suikertest laten doen in het ziekenhuis en op 16 september moeten we terug naar de gynaecoloog. Ik zal dan 29 weken en 3 dagen zwanger zijn.